Sleppitúr

Fífilbrekka, gróin grund,
grösug hlíð með berjalautum,
flóatetur, fífusund,
fífilbrekka smáragrund.
Yður hjá ég alla stund
uni best í sæld og þrautum.
Fífilbrekka, gróin grund,
grösug hlíð með berjalautum.

Sæludalur, sveitin best,
sólin á þig geislum helli,
snemma risin, seint er sest.
Sæludalur, prýðin best.
Þín er grundin gæðaflest,
gleði æsku, hvíldin elli.
Sæludalur, sveitin best,
sólin á þig geislum helli.

Ljóð: Jónas Hallgrímsson.

Þá er komið að því að fara með hestana í haga og árlegum sleppitúr. Kannski ég sleppi mér líka.
Mynd: horft út um gluggann á skrifstofunni minni.

Til Hófs

Fákar sýna viljan vakra
verður gjarnan til ein staka
Kveð í bili en kem til baka
til kosta mun þá Hóf minn taka

Flygill

Flygill minn hefur átt við krankleika að stríða í haust. Kom í hús með holdhnjóska á baki þannig að hann hefur verið á sjúkrabeði í mánuð og stjanað við hann. Fór ekki að taka framförum fyrr en ég klæddi hann í kjól á nóttunni. Fékk loks að fara á bak þann 23. janúar sl.

Fór í túr á Flygli mínum,
flugum yfir á draumaströnd
Færi sögu í fáum línum
á ferð mér héldu engin bönd.
Hátt við svifum um himingeiminn
hurfum bak við sjónarrönd.
Minnist glaður dagsins dreyminn
dulin birtust fáksins lönd.

Fyrsti vetrardagur

Fyrsti dagurinn: Leirhöfn, Núpskatla, Oddstaðir, Blikalón

Þar riðu hetjur um héruð

Ferðin hófst 23. júlí frá Leirhöfn á Melrakkasléttu. Fyrsti áfanginn var út með sléttunni að vestanverðu að Grjótnesi, en þar býr einsetu kona sem kýs að búa án rafmgagns og annara þæginda sem við kennum við nútímann. Ekki fengum við að fara nálægt bænun en var heimil för um ystu mörk lands hennar að Núpskötlu og þaðan blasti við Rauðinúpur.

Myndir þessar er hinsvegar úr Öxarfirði og sýna Þorbjörgu og skrásetjara þilskipaútgerðar á austfjörðum í fararbroddi.

Alls voru 42 hestar með í ferðinni. Ferðafélagar voru 12-16 eftir dögum, gestum og leiðsögumönnum úr héraðinu.
Hér stjórna stóðinu, Finnur fararstjóri, Fanney, Þorbjörg og Jónas. Komið að áningu.

Ferðin hafinn

Loksins hefst sumarleyfisferðin. Í morgun fóru hestar á bíl og eru á leið norður á Leirhöfn á Melrakkasléttu. Á morgun fer ég á eftir. Þá verður lunch á Halastjörnunni í Öxnardal. Vonandi kaffi í Vinaminni á Akureyri ef húsráðendur ná ekki að hlaupa í skjól. Kvöldmatur í Leirhöfn.

Ekki af baki dottinn

Nú er yngri sonurinn byrjaður í hestamennsku.
Hér tekur hann Skuld til kostanna.
Ætli hann verði ekki föðurbetrungur í þessu, amk hefur hann hugrekki móður sinnar. Frétti að hann hefði sprett úr spori í fyrsta tíma reiðnámskeiðsins. Faðir hans á hinn boginn var bestur í Gustav Vasa sporinu (þ.e. styttunni) í sínum fyrsta tíma. Þótti þá betra að flikkið í klofinu hreyfðist lítið, þ.e.a.s. hesturinn hann Sokki.

Frá liðnu sumri

Annað kvöld verður myndakvöld frá hestaferðinni á Löngufjörur síðastliðið sumar.

Hér má sjá ferðafélagana ÞH með Greifa. Glói hengir haus álengdar.

Laufskálarétt

Fór norður í Skagafjörð, Hjaltadal, í Laufskálarétt þar sem var þrusustuð að vanda.

Hófadynur og glaðir knapar.

Skín við sólu Skagafjörður.......

Hér syngja bara bjartir tenórar


Þennan keypti ég. Glóabróður. Undan Gömlu-Stjörnu frá Ásgeirsbrekku og Hervari frá Sauðárkróki. Þarf að finna nýtt nafn á blessaðan gæðinginn sem er 5 vetra og ótaminn. Hér hefur Bjarni bóndi í Ásgeirsbrekku handsamað gripinn.

Þetta skjótta folald keyptu Finnur og Fanney af Steingrími á Laufhóli.

Gæðingar að hausti

Fékk unglingana úr tamingu um helgina, Hálfmána 4 vetra og Greifa 7 vetra. Báða ættaða frá Ásgeirsbrekku í Skagafirði. Þeir eiga það sameiginlegt að rekja ættir sínar til Ófeigs frá Flugumýri. Óli hefur náð fínum árangri með þeim yngri, en Greifi stefnir í það að verða barnahestur, hvers manns hugljúfi.

Stoltur eigandi með gæðingsefnið.

Hér að neðan á Greifa.
Hálfmáni leikur listir sínar með hárri fótalyftu.
Er sennilega að dansa bí ba búm. Þeir gerast vart glæsilegri og prúðari.





(myndirnar birtar með góðfúslegu leyfi Fingurbjargar ljósmyndara m.m.)

Skuld

Þetta er hún Skuld frá Vindási, Ingólfsdóttir Hrafnssonar frá Holtsmúla.

Prinsessan mín.








Skuld er gæðingur. Ég fékk hana úr reiðskóla og kynntist henni reyndar þar. Hún var fyrsti hesturinn sem tölti hjá mér að einhverju gagni. Hún var hugljúfi barna, en reyndist fullorðnum erfið, nema mér. Við náðum saman frá fyrstu stundu. Þegar reiðskólinn var lagður niður bauðst mér hún til kaups og var ég ekki lengi að hugsa mig um. Hún hefur margfallt launað mér það og unir hag sínum vel. Verður glæsilegri með hverju árinu. Hún skiptir svolítið lit eftir árstíðum. Verður mjög ljósrauð á sumrin en dekkri á feldinn á veturnar. Nú er feldurinn farinn að dökkna og faxið er enn ljóst. Þessa dagana er hún því glófext. Hún á til að vera svolítið sérlunduð og oft einfari. En hver er það ekki, svona endrum og eins.

Göngur og réttir

Átti ótrúlega skemmtilega og viðburðaríka helgi. Fór í smalamennsku á Rangarvöllum. Smalaði Hekluhraun fyrir bændur á Kaldbak.












Þetta er í fyrsta sinn sem ég fer í smalamennsku frá því ég þurfti að smala fyrir systur mína og Svein mág á Vatnsenda forðum. Þá var maður látinn hlaupa við fót, en nú notaði maður tæknina og fór á hestbaki. Þetta voru fyrstur göngur okkar Hófs og ég verð að segja að í upphafi þótti honum húsbóndinn heldur skrýtinn og efaðist um öll fyrirmæli. Reyndi ítrekað að leiða mig af villu míns vegar. Svo þegar ég fór að hóa á skjáturnar þá taldi hann víst að ég væri orðinn villtur og væri að kallast á við félaga mína og vildi hann hjálpa.
Í hvert sinn sem ég hóaði þá hneggjaði hann hátt og snjallt. Þannig fórum við um alla mýrina við Geldingalæk og langt inní Hekluhraun. Svo áttaði hann sig á því að ég væri að hóa á kindurnar og þegar við fundum nýjar rollur þá var orðinn iðulega fyrri til og hneggjaði á þær til að stugga við þeim. Hann var fljótur að læra út á hvað smalamennskan gekk. Varð ótrúlega snúningalipur og snarpur. Þegar við komum svo að túnum varð hann ókyrr og og við þeyttumst um á stökki, upp og niður hæðir og hóla á mikilli ferð. Hann var í essinu sínu. Kunni sér varla hóf.


Heima á Kaldbak biðu okkar kræsingar, borð svignuðu undan veitingu. Hnallþórum, pönnukökkum og öðru munngæti. Þurfti lítið að grípa til skrínukostsins sem samanstóð af sviðakjömmum, harðfiski, soðnu brauði og hangikjeti.



Smalar komnir heim með safnið. Maður er manns gaman.



Þar biðu fagnandi ungir sem aldnir í miklum spenningi. Hér er Úlfur Torfason Finnsson með afa sínum.


Kom heim sæll og endurnærður eftir helgina en átti eftir að verða enn sælli.

Half man og Hálfmáni

Hálfmáni er 4 vetra, og kemur nú í annað sinn í hausttamningu. Hann hefur skap og mikla frelsisþrá. Hefur ekki viljað láta handsama sig. Í allt sumar farið undan í flæmingi þegar við nálguðumst. Stokkið yfir gerði og brotið niður fremur en láta handsama sig. Mér tókst þó með harðfylgni og lagni (og ómetanlegri og faglegri hjálp frá 3F; Fingurbjörg, Finnur og Fanney) að koma á hann böndum og við snertinguna gaf hann sig eins og í fyrra. Fylgdi mér inn í kerruna sem flutti hann í bæinn. Reyndar reisti hann ig upp á afturfæturnar og stökk jafnfætis inn í kerruna til mín. Járningar voru með látum.

Í gær gekk ég hinsvegar að honum í gerðinu. Held hann treysti mér og viðurkenni. Það er góðs viti, því þetta er mikið hestefni. Hann fallegur, glófextur og með þessa sérstöku stjörnu á enni sem gefur honum nafn. Rauði liturinn hefur verið að dökkna og líkist meir og meir Glóa, enda er faðir Hálfmána Marvin frá Hafsteinsstöðum föðurbróðir Glóa (sonur Huga frá Hafsteinsstöðum).

Amma Glóa og Hálfmána er Sýn frá Hafsteinsstöðum sem er undan Feyki sem er sonur Rauðs frá Kolkuósi.

Hálfmáni er svo sammæðra Hófi mínum, báðir undan Nánös frá Ásgeirsbrekku.

Fingurbjargar-Glói

Það er ekki skrýtið að knapar velji sér hesta, - en svo held ég að hestar velji sér knapa. Þessa mynd fékk ég úr fingurbjörginni, en þau tvö eru flott saman.

Þarna má líka sjá vangasvipinn á prinsessunni minni, henni Skuld.

Glói er fæddur á Ásgeirsbrekku í Skagafirði 1998 og því 8 vetra í sumar. Hann er undan Huga frá Hafsteinsstöðum sem er undan Hrafni frá Holtsmúla. Móðir Glóa var Stjarna frá Ásgeirsbrekku, sem er af Kirkjubæjarkyni. Undan Frama frá Kirkjubæ.

Á hliðinni

Lenti í óhappi í gær. Hestakerran sem ég var með í eftirdragi fauk á hliðina. Slapp með skrekkinn. Tíminn líður. Lífið er stutt.

Hestamennskan í haust

Hér erum við Hófur með Snæfellsjökul í baksýn. Í kvöld fer ég að ná í ótemjurnar mínar að Kaldbak. Búinn að fá tamningamann til verksins. Hann tamdi bæði Hóf og Glóa með frábærum árangri. Nú fær hann frænda þeirra, hann Hálfmána til að glíma við og tekur Greifa til gangsetningar. Hálfmáni er sammæðra við Hóf. Báðir undan henni Nánös frá Ásgeirsbrekku. Faðir Hófs er Páfi frá Kirkjubæ, en faðir Hálfmána er Marvin frá Hafsteinsstöðum. Nú fara hauststörfin að hefjast.

(Þessi mynd er úr Fingurbjörginni)

Berst á fáki fráum

Á Löngufjörum í júlí 2006
"Hve fjör í æðar færist
fáknum með.
Hve hjartað léttar hrærist,
hlær við geð"
(Hannes Hafstein)

Ferðafélagar

Við vorum 13 sem riðum saman á Löngufjörum og í eyjum.

Síðasti dagurinn.

Á síðasta degi ferðarinnar var riðið frá Görðum að Búðum á Snæfellsnesi. Fjaran má muna sinn fífil fegurri. Mikið grjót hefur skolast á land og spillt góðum reiðleiðum. En hestarnir voru sprækir. Riðið var í tveim áföngum á milli staðanna og í áningu var skipt um hest. Í stóðinu voru 44 hestar þurfti því að reka 31 hest með og oft var mikil ferð á lausu hestunum. Við kölluðum það flóttareið þegar hleypa þurfti hratt á undan til að halda forystunni. Áfangar voru ekki langir 20-25 km á hverjum degi. Skipt var um hesta reglulega og bandið slegið um stóðið meðan lagt var á nýjan hest. Á leiðinni urðu á vegi mínum kríu og lóu ungar og í einni ánni, sennilega Lýsu sá ég lax velta sér. Nánari tengsl við náttúruna er varla hægt að hugsa sér.

Áning við Búðir.


Reiðleiðin frá Görðum (Langholti) að Búðum er 15 kom og riðum við hana fram og til baka. Sumir sundriðu Búðaós.