Ferðin heppnaðist fullkomlega. Einangraðir á fjöllum tókumst við á við náttúruöflin og drengurinn fékk æfingu í að keyra hálendisvegi, keyra yfir bergvatns- og jökulár. Meta vöð, kíkja eftir brotum, athuga dýpt. Læra á háadrifið, lágadrifið og læsingar og hvað allt þetta heitir. Allt þetta kom í staðinn fyrir tölvur, gsm síma, sms, msn, myspace en þar er hann svo sannarlega fremri mér. En þegar hann var kominn í algjöra einangrun frá slíku tækniundrum nútímans hafði hann bara ekkert annað að gera en læra á jeppann, keyra yfir hraunbreiður og torleiðir og kenna föður sínum á ipod. Sonurinn í baði á Laugafelli, nálægt miðpunkti Íslands, norðan Hofsjökuls.
Fyrstu nóttina dvöldum við í Kerlingafjöllum. Fórum þaðan í Hveravelli í bað í heitulauginni þar og svo inn í Þjófadali. Þar lærði drengurinn á fjórhjóladrifið og keyra upp snarbrattar brekkur (á vegi náttúrulega). Næstu nótt vorum við í Laugafelli við Sprengisandsleið.
Sólarlag á menningarnótt við Frostastaðavatn. Vorum síðustu nóttina, þ.e. á meðan 100.000 íslendingar voru að skemmta sér á menningarnótt vorum við einu íslensku ferðamennirnir í Landmannalaugum. Sváfum þar í fjallaskála ferðafélagsins eins og allar hinar næturnar. Yndislegt að vera einangraður frá umheiminum.
Á sunnudegi, eftir að hafa farið í bað í lauginni í Landmannalaugum. Gengið svolítið um svæðið og notið litafegurðar fjallana héldum við heim á leið og komum seint og um síðir til Reykjavíkur sælir og ánægðir með ferðina.
Ekki má gleyma að vegna áskoranna sonarins og forvitni um hagi föðursins á hans aldri var gerð lykkja á leið okkar og við brugðum okkur norður í Herðubreiðarlindir þar sem sagðar voru hreystisögur af ungdómsafrekum föðursins.Sérstakar þakkir: Landsímanum, símanum ogVodafón eru hér með færðar þakkir fyrir að hafa ekki komið á síma- og tölvusambandi á miðhálendið og að enn skuli vera til skikar þar sem hægt er að einangra sig frá slíkum friðþjófum.
