Djúpivogur -Skaftafell

Teigarhorn

Föstudagur og verslunarmannahelgi. Að verða ólíft í Atlavík. Tjöld ofan í okkur. Not my cub of tea. Haldið af stað í suðurátt. Ákvörðunarstaður í fjarskanum týndur. Þó komin heimferðarhugur greinilegur, en leiðin löng og drengurinn okkar litli einn heima. Hinn að synda á HM í Montreal. Á að synda í dag líka.

Fórum yfir í Skriðdal. Sáum handan ár og í túnina á Vaði tjaldbúðir náttúruverndarhryðjuverkarmanna eða hvað þeir eru nú kallaðir blessaðir. Fórum Öxi. Berufjörður alveg magnaður svona ofan frá séð. Reyndar líka að neðan.

Berufjörður

Kyngimagnaður kemur í hugann þegar berglöginn eru virt fyrir sér og fossarnir í botni fjarðarins. Stoppuðum við Teigarhorn, skoðuðum sýnishorn bergkristalla en fengum ekki að fara í fjöruna.

Komum svo á Djúpavog. Drifum okkur í sund enda strákurinn okkar að synda 100 m flugsund á HM. Faðirinn ætlar að synda stuðningsund í lauginni á Djúpavogi með Papey ekki svo langt undan. Hætti þó við það þegar sundlaugarvörðurinn bíðst til að sækja sjónvarp og setja út í garð fyrir okkur svo við getum fylgst með og notið sólar íleiðinni. Þar eru ágætir pottar líka. Létum líða úr okkur og fylgdumst spennt með. Sáum krílið okkar synda og standa sig vel. Fengum líka kaffi hjá sundlaugarverðinum. Mæli með sundlauginni á Djúpavogi.

Fengum okkur svo hressingu í Löngubúð áður en lagt var af stað suður.

Ferðin reyndist lengri en við reiknuðum með. Stoppuðum í Lóni og við Hvalsnes þó ekki lengi, enda liðið á dag eftir langa dvöl á Djúpavogi. Héldum svo áfram í Hornafjörð, reyndum að finna landskika vinar okkar, ættuðum frá Hólum í Hornafirði. Þar voru hestamenn og smíðuðu pólokylfur til að leika að breskum heldrimanna skið. Ég er ekki viss um hvernig kyn Óðu-Rauðku hefur plummað sig í því.

En var haldið áfram. Nú stoppað í Skaftafelli, þar vorum við landverðir bæði tvö fyrir 21 ári. Mikið líður tíminn en sumt breytist ekki. Enn eru í gangi ferðir sem við byrjuðum með á þeim tíma. Blómaskoðunarferð að Skaftafellsjökli, söguferð um hlíðarnar og fleira. Ja, þetta gat maður og gerði á sínum ungdómsárum.

Skaftafell var kvatt á ný, enda alltof margir ferðamenn komnir á svæðið. Haldið var inn í nóttina og keyrt á vöktum og drengnum komið á óvart um lágnættið.

Atlavík - Skriðuklaustur

Lagarfljót. Snæfell í botni Fljótsdals.

Kvöddum Kóreksstaðagerði í morgun. Aftur skýjað. Kólnandi veður á annesjum norðan lands og austan. Hlýrra til landsins. Dóluðum af stað. Enduðum í Atlavík. Tjölduðuðm þar, heldur var fjólki að fjölga og etv of margt. Fórum svo inn að Skriðuklaustri. Ætluðum í kaffi en enduðum í að fara í leiðsagða ferð um uppgraftrarsvæði klaustursins. Sáum þar grafir og bein og ýmsa hluti sem fornleifarfræðingarnir voru að að sýsla við að grafa upp og koma fyrir. Ekki skemmdi fyrir að bróðir svila míns var leiðsögumaður og fróður mjög um starfið og klaustrið. Dvaldi þar náttúrulega alltof lengi. Fór svo fékk hinn ágætasta kvöldverð í herragarðinum. Lerkisúpu, heimabakað brauð og krækiberjasvaladrykk. Í efirrétt Hrútaberjaskyrköku. Allt úr sveitinni og heimagert. Meira segja mokkakaffið blandað sérstaklega. Aldeilis ágætastur staður.

Hallormstaður

Héldum að Hallormsstað og í kvöldkyrrðinni fengum við okkur göngu um skóginn. Fórum í trjásafnið sem var athyglisvert. Ætla að rækta hengibjörk, blæösp, lindifuru og margt, margt fleiri.

Lagarfljótsormurinn syndir með landi.

Dyrfjöll og Stóraurð

Dyrfjöll

Stóraurð er einhver merkilegast náttúrusmíð Íslands. Björg á stærð við hús og blokkir sem hafa fallið úr Dyrfjöllum sem gnæfa yfir. Lygnt vatn og uppsprettur undan urðinni og björgunum. Sléttur grasbalsi.

Álfheimar. Seiðmagnað andrúmsloft. Sól og blíða. Dvöldum lengi. Komum heim í Kóreksstaðagerði upp úrkvöldmat.

Af Geldingafelli

Af Geldingafelli: Dyrfjöll

Vöknuðum í hlýju og björtu veðri í túnfætinum í Kóreksstaðagerði. Sáum loks til fjalla. Yfir gnæfa Dyrfjöll. Drifum okkur af stað í göngu að ráði félaga Ingólfs. Keyrðum upp í Vatnsskarð (leið í Njarðvíkur) og gengum þaðan eftir eggjum, fyrst á Geldingafell (800m) og þaðan er fjallasýn fögur til Dyrfjalla þó ekki sjáist dyrnar þaðan.

Inn til landsins sást Herðubreið, Snæfell og jöklar austan þess. Til norðurs var sást Langanes og Gunnólfsfjall og beint fyrir neðan lág svo Njarðvíkin. Þaðan var haldið eftir hlíðum Súlna að Stóruurð.

Af Geldingafelli. Fljótsdalshérað og Herðubreið í blámóðu fjarskans.

Vatnajökull og Fljótsdalur af Geldingafelli.

Kórreksstaðagerði - Loðmundarfjörður

Í botni Loðmundarfjarðar

Komum í gærkveldi í Kóreksstaðagerði í Hjaltastaðaþinghá á Héraði. Þar er félagi vor Kristjánsson að endurbyggja gamalt fjölkyldusetur konu sinnar. Ekki er það langt frá Hvamminu hans Kjarvals. Fengum afnot að húsi eins og við vildum en ákváðum að tjalda í túnfætinum enda með okkar ágæta tjaldvagn í eftirdragi, þann kostagrip.
Heldur var þungbúið veður eftir hlýjindin og sólina til fjalla. Eða eins og veðurlýsingarkonan sagði. Þoka og súld á annesjum en bjartara til landsins. Við náðum því. Nú kom ofning góði úr Ellingsen að góðum notum. Það var sko engin vitleysa að kaupa þá græju um leið og tjaldvagninn, - þann kostagrip.

Eftir morgunmat fórum við yfir í Borgarfjörð eystri. Heldur dumbungslegt var. Fengum okkur ágæta fiskisúpu í Álfasteini og skoðuðum þar fína gripi, héldum svo á Kjarvalssafnið. Ekki birti til og fjallasýn lítil. Dyrfjöll í þoku og skýjum. Ákváðum því að fara fjallveginn yfir í Loðmundarfjörð og þegar við höfuðm farið fyrst skarðið fór að birta til í Húsavík og svo þegar komið var í Loðmundarfjörð var orðið fjallabjart, sól í meðallagi og hlýtt. Fengum kaffi og keyptum heimabakað brauð í Stakkahlíð. Spölluðuðm þar lengi við húsráðendur og fjallavertinn svo og aðra ferðalanga. Héldum svo áfram lengra inn í fjörð að Klyppstaðakirkju. Á heimleið eftir góðan dag var svo haldið til baka sömu leið en þegar nálgast tók Borgarfjörð beygðum við út á Víkurheiði og héldum til Breiðuvíkur og þar yfir gnæfir Hvítserkur sem við sáum reyndar lítið af. Þoka var farin að leggja inn víkur og firði. Létum það ekki aftra för enda átti þetta að vera greiðfær jeppavegur, en reyndist torleið eða torleiði. Komust í Breiðuvík heil áhöldnu í kyrru veðri og dularfullri austfjarðarþoku. Þar var fámennt aðeins skálavarðarhjónin í húsi ferðafélagsins. Þau buðu upp á kaffi og spjall og höfðu frá ýmsu að segja um víkina þeirr fögru. Þaðan var svo haldið upp á Gagnheiði, brattan veg og ekki fyrir lofthrædda að vera undir stýri. Þoka og súld birgði þó sýn og líka niður sem etv var bara ágætt. Komum svo þreytt og ánægð eftir góðan dag, aftur í Kóreksstaðagerði.

Úr Krepputungunni / í Sænautasel

Sænautasel. Bærinn.

Eftir svaðilfarir fyrr í dag var ánægjulegt að komast í átt að byggð. Fórum yfir Þríhyrningsfjallgarð eftir að við komum úr Krepputungu og í stað þess að fara niður að Möðrudal á Fjöllum héldum við niður að Snæutaseli, fjallabraut nokkuð austar. Fórum fram hjá vötnunum á Jökuldalsheiðinni og við Ánavatn sáum við fjóra unga fálka á flugi. Nokkuð sem ég hef ekki sé áður. Einn satt í vegkantinum og leyfði okkur að skoða sig í kíki, en myndataka fór fyrir ofan garð og neðan.

Útihúsin og hlaðan. Nú Cafe Sænautasel.

Komum svo í Sænautasel og fengum þar kaffi og lummur í gamal torffjárhúsinu og skoðuðum húsakost torfbæjarinns undir leiðsögn. Vorum mjög imponeruð.

Jökulsá á fjöllum / landvarsla á kvarthundrað ára fresti

Vorum í Drekagili aðra nótt en þá gerði vestan rokk með miklum kviðum. Ekki varð svefnsamt í tjaldvagninum, -þeim kostagrip. Um morguninn var en allhvast og ský dregin fyrir sólu og yfir Dyngjufjöllum, en allar spár í þá veru að birta myndi til. Ákváðum þó að fresta frekari göngu um Öskju og ferð að Mývetningahrauni og Suðurskarði eða Jónsskarði en þaðan má sjá niður í Dyngjufjalladal. Þar er nú stikuð leið yfir í Suðurárbotna og Svartárkot í Bárðardal. Ganga þar um sett á listann langa.

Héldum austur á boginn, leið um brú á Jökulsá á Fjöllum við Upptyppinga. Svo um Krepputungu og brú á Kreppu yfir á Möðrudalsöræfim Vorum á ferð um hádegisbil þegar tilkynning kom í fréttum að búið væri að loka veginum í Herðubreiðarlindir vegna vatnavaxta í Lindá, og ferðamönnum bent á örugga leið um brýr við Upptyppingar. Ekki höfðum við ekið lengi þegar við fórum að sjá Jöklu beljandi yfir árbakka og út á sandinn í Ódáðahrauni. Við brúna var vegurinn í sundur og áin mikilúðleg. Við höfðum þó séð jeppa rétt á undan okkur og hann komin yfir brúna svo við töldum okkur væri óhætt að leggja í ána, þó svo almennt sé ekki ráðlegt að reyna að keyra mikið út í Jökulsá á Fjöllum. Frúin var undir stýri og hvött til aðláta vaða sem og hún gerði, og var þetta hennar frumraun í akstri í jökulvatni. Álinn, eða ræsið sem Jökla var búin að grafa við brúna var heldur dýpri en við reiknuðum með, þó svo við hefðum náttúrulega engar forsendur til að reikna með einu eða neinu. En yfir komust við með okkar forláta tjaldvagn í eftirdragi. Svo var farið hratt yfirbrúna, með hröðum hjartslættin og hjarta nálægt buxum.

Svo var brunað niður Krepputunguna enda Kreppa gamla þekktari fyrir að vera farartálmi á þessari leið. Ekki gátum við látið vita af þessu en gamli landvörðurinn komst í ham og stoppaði alla bíla sem hann mætti, enda straumur stórra sem smárra bíla á þessari leið eftir að hafa verið vísað á hana við Lindána þar sem þeim hafði verið snúið við. Aðrir þó grandalausir um að á þessari leið gætu leynst hættur eða jökulsár. Svo nú sást landvarsla sem ekki hafði sést í 25 ár eða kvarthundrað ár. Rútubílsjtóra skipað að hringja í 112, Húsavíkurlögregluna og Vegagerðina. Ekki mátti það vera minna.

Áfram var haldið til byggða og neðarlega í krepputungunni hafði Jökulsánni (á Fjöllum) vaxið svo að hún sullaðist yfir veginn nokkur hundruð metrum frá árfarvegi. Kreppa sem venjulega er verri farartálmi á þessari leið sást ekki fyrr en neðar og þá líka mikil vöxtur í henni líka, enn lét hún þó veginn í friði og yfir brúna komumst við. Þeirri stund var ég fegnastur.

Víti / Drekagil

Eftir góða nótt í fjallasal Dyngjufjalla fórum við inn í Öskju, gengum að Víti og svo yfir bátshraun langleiðina í Suðurbotna í glampandi sól. Áðum við vörðu Knebels og sulluðum aðeins í Öskjuvatni áður en farið var í bað í Víti. Þar dólað og svo gengið heim. Um kvöldið fórum við svo inn í Drekagil og heilsuðum drekum og tröllum.



Víti og Öskjuvatn í Dyngjufjöllum

Askja

Við Drekagil í Dyngjufjöllum.

Komum í Öskju í gærkveldi. Höfuðum dvalið lengi í Grafarlöndum og svo komum við í Herðubreiðarlindum en stoppuðum stutt. Kíktum í Þorsteinskála, þar var margt breytt og flest á verri veg. Landvörður lítt reyndur og lítt til viðræðu við eldri og reyndari menn. Vildi við reistum okkar tjaldvagn, -þann kostagrip á melum utan ár. Það fannst nú gömlum kempum ekki gáfulegt, með Jökulsá á Fjöllum í vexti, og sullandi um eyrarnar í kring. Tjaldstæði á lægsta punkti eyranna í Lindarhorni. Ekki gáfulegt né ásættanlegt, amk ekki fyrir okkur sem höfum minni til þess þegar hún Jökla náði sér vel á strik og hljóp yfir lindarhornið. Og hún í ham. Fórum því inn í Drekagil í Öskju. Keyrðum fyrst að uppgöngu Herðubreiðar, enda hafði vegur allur verið færður til og gerður að sléttum fólskbílavegi og allur mikið betri en hér í den. En í mínum huga mun verri því nú voru engar torfærur eða svaðilfarir ef frá eru skyldar vatnsmagn í Lindaá sem var næstum ófær. Því skyldi farin 10 km spotti að Herðubreið og það tók rúman klst í torfærum. Þá var nóg komið af jeppaleik og hugað að því að klífa fjallið. En því miðr eða sem betur fer hafði fjalladrottningin dregið ský á kollin, svo uppgöngu frestað.

Snæfell séð úr Drekagili

Náðum svo háttum í Drekagili og tjölduðum þar. Herðubreið, Snæfell og aðrir tindar skýjalausir, kannski bara best þannig og í fjarska.

Ódáðahraun / Grafarlönd

Eyrarrós í Ódáðahrauni

Súld í morgun við Mývatn. Veðurlýsing með betra veðri til fjalla. Ákveðið að fara lengra austur og svo ákveða hvert farið yrði. Enduðum upp í Ódáðahrauni. Á leið í Herðubreiðarlindir stoppuðum við í Grafarlöndum, litlu leyndarmáli á leiðinni, sem fáir þekkja vel. Gengum þar inn í botn að lindum og uppsprettum Grafarlandaár. Dvöldumst nokkuð. Sáum önd með unga sem fór í feluleik við okkur. Aðra sem kom syndandi undan bakkanum og flaug strax á braut. Stóðum þar drjúga stund og virtum fyrir okkur hvernig silfur tær lindin streymdi upp um sandbotn og þar voru tvö fiskar á sveimi sem hefðu reynst sumum veiðimönum auðfengin bráð. Horfðum lengi á þessi náttúruundur. Þá okkur til undrunar kom önnur önd kafandi undan bakkanum og átti erfitt með að komast fram hjá sandrifi í lindinni og synti kafsund fram og til baka lengi, lengi og þetta horfðum við á nokkuð angdofa af undrun og hrifningu. Héldum að hún myndi kafna ef hún færi ekki að skjóta upp kollinum. En það gerði hún ekki og að lokum fann hún leið með bakkanum og upp á grynningar ofar í lindinni og þar hóf hún sig á loft.

Nýjidalur / Mývatn

Seiður magnaður við Mývatn

Vöknuðum í morgun í heiðskýru, bjart til jökla. Fórum í gær á Sprengisand, með tjaldvagninn, -þann kostagrip. Eftir að hafa vígt hann á allra handa máta og reist tjaldvagn í gær í landinu okkar, tókum við hann saman, án teljandi erfiðleika og héldum til fjalla. Fyrsta stopp á Flúðum, fórum í sund og versluðum eitthvað smáræði og svo brunað upp á brunasand. Ekki ský á lofti, hiti 20C og við á bíl með tjaldvagn, -þann kostagrip í eftirdragi. Sáum jökla koma nær og tignarlega. Eyðilegir sandar einstaka Eyrarrós. Komumst vandræðalaust í Nýjadal og tjölduðum þar. En sú sæla og fjallaró.

Svo var haldið áfram norður af. Miklar vangaveltur um Gæsavatnaleið en afráðið að gera það ekki af tillitsemi við tjaldvagninn, -kosta grip. Nokkur kvíði fyrir Fjórðungskvíslinni. Biðum þar nokkra stund uns Unimog kom og öslaði yfir ána. Þá sáum við vaðið. Vildi sýna aðgát enda farið þar á bóla kaf í bíl fyrir rúmum 20 árum, en allt fór það vel fyrir snarræði bílstjórans, þó svo ég segi sjálfur frá.

Héldum niður af Sprengisandi. Stoppuðum oft og lásum í landslagið. Fórum að Hrafnabjargarfossi og Aldeyjarfossi þeirri ótrúlegu náttúrusmíð. Næst um Þingeyjarsýslu. Keyptum kók í bauk á Fosshóli og tjölduðum við Mývatn.

Jazztónleikar ágætir um kvöldið í Gamla húsinu, þar sem ég á yngri árum laumaðist í sturtu hjá stúlkunum á hótelinum sem þar bjuggu. Það var á landvarðaárum í Herðubreiðarlindum og Öskjum. Ja, svona fyrir 25 árum. En hvað tíminn getur flogið. Hittum þar á barnum hótelstjórann sem mundi eftir landavarðaárunum og konu hans, skólasystur mína. Áttum þar ánægjulega stund. Ráðgerðum gönguferðir að þeirra ráði að morgni.