Merarmannamót

Eins og áður hefur komið fram fljúga stundum kviðlingar í vinnunni, í misstórum hópum eftir því hvert tilefnið er og hversu viðkvæmar sálirnar eru /:-)

Fékk þessa tillögu um afþreyingu í fríinu senda í gær:

Beisla þína hrossa hjörð
og hafðu með þér fagra snót.
Skelltu þér í Skagafjörð
á skæslegt meramannamót.

Kkv/MÓla

og því var svarað svona:

Einn að gaufa ekkert veit,
allar snótir flúnar.
Engin þeirra á mig leit,
allar meydóm rúnar.

Sjálfsálitið sokkið er
sýnist flestum trylltur.
Engar snótir eru hér
ekkert er ég hylltur.

Eftir aðeins eitt er nú
annað hvorutveggja.
Með mönnum leggjast í moldarbú,
og merarhrossum hneggja.

En af skáldskaparmálum

Ingólfur vinur minn Kristjánsson fór í reiðtúr á Löngufjörur um síðustu helgi og varð það tilefni nokkurra kvæða. M.Óla sendi honum eftirfarandi.


Löngufjörur

Við jökul sólin sígur,
sælir hesta beisla.
Teygar mjöð og mígur,
meramannaveisla!

Löngufjörur feta
fákar skeifum búnir.
Hrista fax og freta,
flestir ferðalúnir.

Ingó situr í söðli sæll,
en má vart mæla.
Kinnar rjóðar af röðli,
ríkir himnasæla.

Ég sendi IK bara eina gamla sonnettu sem ég átti frá fyrri tíð.

Löngufjörur
Er dagur rennur döggin sólu kyssir
og dagbjört bíður sjónarrönd í hafi.
Á fjörum löngum fæðast sker úr kafi
og fyrirheit sem aðeins einn þú vissir.

Þar aldan gárar eilíf létt við fætur,
og öðuskel á fjörugrjótið leikur.
Þú aldrei aftur orðið getur smeykur,
ef undralagið heyrir baki nætur.

Nú daggarbjartur drösull svífur heiður,
í dýrlegri reið engin orðin mælir,
er jórinn ber þig jökli nær og glaður.

Í eyjum fjarskans ernir búa hreiður,
og urta ein við fjöruborðið gælir,
þá hugsýn geymdu í hjarta þínu maður.

Fékk þá sendingu frá MÓla
Þarn fórstu alveg með mig fóstri! Þessi snilld er mér ofviða.

Mér er ei með tungu tamt
að tjá mig meira.
Ég mun kannski semja samt
sonnettu og fleira?

Undir lok dags fæddist þessi:

Nú erum vér gamlir og gráir
getum hvorki gengið né ort.
Höltum oss hugleysið háir
hamið er heilabú vort.

Ekki alveg í kút

Í klettum drengur klöngrast létt og kemst í fréttir,
kvíða léttir, kemst á stéttir,
kroppinn réttir, haminn þéttir.

Kveðinn í kútinn

Svei mér ef ég hef ekki verið kveðinn í kútinn og það allhressilega. Þetta var að berast frá MÓla úr efra:

Fjallakvíði finnst nú víða fólks með lýðum.
Undan svíður ofsa kvíða,
Esjuhlíðar fá að bíða.

Meður blíðum meyjum fríðum maður skríður
hátt í hlíðum haldinn kvíða,
HAMið síður frær að bíða.

Raunamæddur

Þetta kom sent frá MÓla:

Reynir nú rauna er mæddur
og ræfillin illa er klæddur,
því slitinn er strengur
og strákur ei lengur
stígur á fjöll - hann er hræddur!

og því gat ég ekki látið ósvarað:

Hann Reynir er hættur að mæðast,
enginn sem séð hefur´ann klæðast,
á tilteknu svæði
í náttúru klæði
mun aftur að honum hæðast

Tangartak

Í brjósti mér slitnaði strengur
við hugrekki bý ég ei lengur
aftur á fjöllin ei sný
heldur í borgina flý
því þær leita með logandi tengur

Hvert þó í logandi..

Þetta var að berast frá kollega GKG, þeir gefast ekki upp í efra:

Nú er að toga og toga
þar til teygjan hún vísar í boga
en ekki er víst
sem drengur við býst
að ástin hún svo muni loga

Strengir / svar til kollega

Horfa vilja dömur á drenginn
og dásama ef missir hann þvenginn
því með andköfum sjá
hve langt hann mun ná
ef teygja þeir á honum strenginn

Kúturinn

Enn er reynt að kveða mig í kútinn. Þetta barst í morgun frá kollegum mínum:

Þessi kom frá MÓla:

Haldi´ð að þurf´ekki að HAM´ann?
Helvíti yrði það gaman!
Nærbuxnastrengjum
nær það úr drengjum.
Á Esjuna svífum svo saman.

Þessi frá G.Popp:

Haldið þið áfram að spjalla!
Orðhengilshátt má það kalla!
Um gleði og sorg
stunur og org
Reynis er hélt hann til fjalla.

og þessi frá GKG:

Þvílíkar þrumandi vísur
og þolmiklar göngukrísur
af lausgirtum drengjum
nærbuxnastrengjum
og óttaslegnar skvísur

Svar við píslum

Ég bráðum fer plássið að panta
en hjá MÓla skal mér ei planta
því í hamskipta hug
með drengskap og dug
í næstu göngu mun ei mig vanta

Píslir og pínur

Þessi skilaboð biðu mín í morgun frá kollega LG:

Líf þitt er stútfullt af píslum og pínum
og púkarnir hlæja í skrokki þínum
en hættu að góla
og hugsað´ um Móla
"menn göfgast og vaxa af verkjum sínum".

Held ég fari að drífa mig í næstu fjallgöngu!

Sniðugt / snúðugt

Þetta fékk ég sent frá Snúði:

Forsjálir Klettana Klífa
Færir út-Limunum Hlífa
Þurfa því Ekki
að Hlaupa í Kekki
ogá Netinu Kjaftinn að Rífa

takk og fleira óskast

Eftirköst

Þessi skilaboð bárust með vindinum frá starfsfélaga mínum MP vegna næstu skrifa á undan; undir fyrirsögninni: Ævintýri á gönguför-"mannlýsing" eða gáta??:

Undir nærunum er hann mjög strangur
Ítækur, en mjög mislangur
Hallur undir hól
Hefur sjaldan séð sól
Með aldrinum vex honum angur

Eftirköst Esjugöngunar

Ó, guð hversu lifandis lengi
leggurðu á mig þessa þvengi
ég er aumur í lærum
og undir nærum
er með þessa stingandi strengi

Ævintýri á gönguför

Fór síðdegis í gær með gönguklúbbi í fyrstu Esjugönguna. Rigningarsuddi var og þegar upp í fjallshlíðina kom var hvasst. Gengið var upp að Steini og en ekki þótti ráðleggt að fara ofar. Á bakaleiðinni var rigningin í andlitið og virkaði meir eins og haglél.

Heimkominn og hugsandi um afrek dagsins varð til þessi limra:

Í gærdag ég örlögum ögraði
upp fjallið klúbburinn flögraði
og ég sem óður
á eftir þeim móður
næstum alla leið á Esjuna skjögraði

Fékk svo sendingu og hvatningu frá kollega mínum LG á þessa leið

Þótt slagviðrið kýlist í kroppinn
og kuldinn mjög geri þig loppinn
ei stöðvar þig þreytan
og því síður bleytan
af þolgæði kemstu á toppinn.

Bleikja

Dagbókarbrot:
Vissi af manni nokkrum sem árlega setur met í veiði í Vatnsdalsá. Nú veiddi hann 59 fiska. Honum var því send þessi vísa.

Úr Vatnsdalsá með veiði góða
vanur maður skilar sér.
Hvenær má ég silung sjóða,
sérðu af einum handa mér?

Hann svaraði um síðir:

Ég mun þér færa Ærir* fisk,
sem fékk ég norður í Húnaþing.
Má bjóða þér að bera á disk
bleikju, lax eða sjóbirting?

Kkv/MÓLa
*Innskot Æris í stað þess nafn sem hann er stundum nefndur en gegnir ekki lengur nema á opinberum vettvangi, sem hann almennt þó forðast.

Sendi svar í dag:
Bleikju get ei beðið lengur
bauðst sá góði fiskur?
Tafðist nokkuð eða týndist fengur?
tómur er enn minn diskur.

Grjótharðir

Karlarnir breima og bágindi sýna
bugaðir menn.
Eru þeir búnir tólinu´ að týna
eða tollir það enn?

Þessa kjarnyrtu vísu hnaut ég um á vefsíðu sem margt gott hefur komið af. T.d. betubrauðið sem er nú mitt helsta partípís. En greinilegt er að hugarheimur karla og kvenna er ólíkur eða kannski það fari eftir stjörnumerkjum fremur en kyni. Það er í rannsókn. Þannig prófa konur að pissa standandi, en aldrei dytti karlmanni í huga að pissa sitjandi ótilneyddur. Þeir eru þó oft neyddir til þess. Karlmenn ræða sjaldan eða nánast aldrei um sín innri mál, nema ef vera skyldi nafnlaust og númerslaust á duldum heimasíðum. Þó er til undantekning sem ég hef kynnst á sl. ári en það er vinnustaður upp í sveit. Þar tjá menn sig um vandræði sín opnar en annars staðar sem ég hef kynnst og af því hef ég etv smitast. Stundum verða þeir þó fyrir aðkast vegna þess og kallaðir kverúlantar með einum eða beinum hætti. Konur vilja bara harða nagla ekki mjúka, -ég hef greinilega verið á rangri leið. Rétt einu sinni.

Dularfræði og rúnir 3

Á Lundinum hjúkkurnar luma
lævísar plata þær suma
Í öllum amast
og mikið hamast
þær knésetja karlana hruma

Byrjandi B2


Svar:

Útskriftir eftir mér bíða,
og tíminn er lengi að líða
Vísur sem nú verð að smíða
valda mér þó nokkrum kvíða.

En viljirðu eftir mér bíða,
mun tími þinn fljótur að líða
þá semjum við böguna blíða
brag sem að berast mun víða

Ferskeytlur fegurstar skrýða
frú sem allt má nú prýða
Olga mig kvelur af kvíða
kanski er hún vísu að sníða.

Á limru sem létt er að hlýða,
laumast hún Vala að smíða.
Með kveðskap konurnar hýða
karla sem fyrir þeim skríða.

Engin á mig aftur mun hlýða
ef áfram þær stöllurnar stríða.
Eftir þrautunum kemur brátt þíða
þá vísurnar hætta að svíða.


Svo kom:

Unað engan annan fann
en að spinna spuna kann
spé og speki spretta
fram af vörum gretta
flaug í guma rann

Spúsa sprettir spori létt
sposk en hefur ekkert frétt
ennþá eykur ljóðamál
alltaf prettir pétur pál
er það ekki rétt?

Byrjandi B2


Þetta fær Pétur og kannsi Páll aðra síðar:

Fléttur nettar nærði þann
létta pretti lærði hann
þéttur klettur þræði spann
sléttar skvettur særðu mann

Dularfræði og rúnir 2

Síðdegis í gær héldu sendingar áfram frá hinum dularfulla byrjanda B2. Allt tal hans um brokk og tölt varð til þess að honum var sent:

Karlinn kom raulandi og rokkandi
raunamæddur og brokkandi
en á þessu tölti
líktist mest gölti
og þótti ekki beint lokkandi.

því var svarað af byrjandandum b2:

Það var eitt sinn læknir í leti
lá og hugsaði í fleti
hver er hún nú
sú kveðskaparfrú
finn hana þótt fari á feti

Byrjandi á B2

og því varð að svara auðvitað:

Í fleti lá lengi frúin
flöt og var alveg búin
í ferlegri leti
fór samt á feti
og fangaði ferskeytlu lúin


og enn kom sending af deild b2 nú með öðru sniði.

Mærina og manninn mest
miklaði á meðan
Ekki alltaf er það best
er ofrís þar að neðan.

(Höf mjög óþekktur og vill helst ekki kannast við þennan kveðskap)


því var svarað fyrir kvöldmál:

Óþekkt mun mennina plaga
því mærin strax fer að klaga
ef gerist á meðan
að gallinn að neðan
með ofrisinu athöfn vill bjaga


Var þá mál að linni.

Dularfræði og rúnir

Enn er hinn dularfulli byrjandi b2 kominn á kreik,
og svaraði síðustu hendingu svona:
Eigi kveðið kvæði áður
kanski bara í draumi
verður maður mikið háður
meiri orðaflaumi’

Höfuð fullt af humor hef
hafa skaltu það væni
hamast hugsa eða sef
hugnast þér minn kæni


Nú eru góð ráð dýr:

Reyndi í morgun:

Í bleyti lagði búk og haus,
ber svo eftir standi
Að engu hefur allt mitt raus
árans b2 byrjandi.

Því sól kom aftur sæt og fín
sú mun okkur kæta
þegar ofsadrífa á oss hrín
ey mun aftur bæta.

Nú er nafn þitt nokkuð ljóst
nú er mál að linni.
Því ef í vísum alltaf bjóst,
eg á kossinn minni.


En það gekk ekki svo ég reyndi aftur, nú með nafnagátum:

Í ó-göngum í gerðinu leita
gögn ei nokkur þar finn
Val mitt stendur, -á vin skal heita
ef viltu koss minn á kinn.

Því rúnir hefur rist mér kona
og raunir enn um sinn.
Núna guð, -ég gríp og vona
að gefist koss á kinn.

Með ólgu í hjarta nú emjandi styn
æði mitt allt er á burt.
Ef í kvæði ei kemur ég kalla á vin:
hver getur eftir þér spurt.

Á þrumurnar hrópa, -gefðu mér guð
og gríptu þinn fallandi þjón.
Ef öll mín ljóð eru eingöngu tuð
þá eigðu kossinn fyrir hann Jón.



Um nónbil:

Mínir kossar þig kæta elsku vin,
klófesta viltu skvísu
Undan þínum skáldskap styn
sú þrá skal bundin í vísu

Byrjandi á B2.

Og frá hinum byrjandanum?

Það var eitt sinn læknir á Lundi
svo ljómandi góður á fundi
hann verkina kæfði
aðra hann svæfði
ég veit ekki hvernig, hann stundi!

Bestu kveðjur ber ég þér
best er í dag að brokka
eftir bíddu bara mér
betur fer að skokka

Byrjandi B2

Þeim var svarað:

Þegar sefur sætt og rótt,
suma tefur fram á nótt.
Þessi vefur vex svo fljótt
vísna þefur veldur sótt.

Með orðaflaumi aftur kemur,
og inn í draumi alltaf semur.
Vil að gaumi gefir fremur
glaumi sem að huga temur.

Heilabrot nú hugann berja,
sem högg í rot þau á mig herja.
Hafa krot sem hjartað merja,
hlaut nú skot er ei mun verja.


Um kaffileiti:

Reyndist mér tregur í taumi
töltandi knapinn sá
viljugur var í draumi
varasamt er að fá

Reyndist mér tregur í taumi
töltandi knapinn sá
hugarvíl herjar í laumi
ólgand af hjartans þrá

Byrjandi B2