Hægeldun - slow food-rauðvínskássa

Einhver bylgja af hægeldun mun vera að ryðja sér til rúms, eða réttara sagt vaxa hryggur um fisk. Ég var trúr þessu um helgina og eldaði rauðvínskássu með gratineruðum kartöflum handa gestum. Uppskriftina fékk ég hjá Ragnari lækni sem er mönnum fremri í hægeldun. Ég verð þó að segja að ég mæli með örlitlum breytingum á uppskriftinni. Það sem átti að vera punkturinn yfir i-ið reyndist í mínu tilfelli næstum disaster þó gestir kvörtuðu ekki.

Ég eldaði nautakássu nautabanans.

Ég varð mér úti um gúllaskjöt og vegna tilmæla í uppskrift Ragnars skar ég það í smærri bita og steikti með tveimur laukum og sex smáttskornum hvítlauksrifjum á vægum hita eða þar til kjötið er brúnað á hverri hlið. Ég var trúr uppskriftinni og bætti út í 7.5 kanilstöngum , skipti nautakrafti út fyrir villibráðarkraft því það var það sem til var í ísskápnum, saltaði og pipraði. Því næst bættust við sex negulnaglar og þegar kanil/negul lyktin hefur blossað upp bætti ég útí er flösku af af rauðvíni. Þar útí flugu tvö lárviðarlauf, tvær greinar af fersku timían og rósmarín. Ég elska lyktina af fersku timían. Það er stemmingskryddjurt. Skapar ótrúlega gott andrúmsloft.

Þetta lét ég malla í klukkutíma og bætti þá út í tveimur gullrótum, ólífum og hálfri rófu (hefði kosið sellerírót en átti hana ekki til. Þetta lét ég malla í 3o mín til viðbótar og smakkaði oft til. Var kominn með fullkomið jafnvægi í sósuna þegar kom að lokahnykknum.

Þegar hér var komið sögu átti skv uppskrift að bæta útí 100 gr. af parmaskinku en hana átti ég ekki til og notaði í staðinn þurrkað beikon frá SS fremur en Ali að mig minnir. Þetta var slæmt múv að mínu mati. Allt annar bragðheimur og hið fullkomna jafnvægi rann út í sandinn.

Ég varð svolítið vonsvikinn við þetta en gestirnir gerðu matnum góð skil.

Af íslenskum afurðum

Oft er margt skrafað í kaffistofunni á vinnustað mínum. Í dag var rætt um matargerð og uppskriftir. Þar kom að einn samstarfsmaður minn fleygði fram sögu af verstu matargerð sem hann hefði heyrt um. Svo bar undir að vinur hans lenti í því að faðir hans þurfti að sjá um matseldina í fjarveru húsmóðurinnar. Ætlaði hann að steikja slátur en en engin var til feitin svo að hann greip til lýsis og steikti slátrið upp úr því. Mikil óþefur barst um allt húsið og þurfti að lofta út í margar vikur og maturinn var ekki góður.

.

Við þessa sögu kveiknaði í samstarfsmanni mínu sem situr á næstu skrifstofu og gekk í MR á sínum tíma og skrifar reglulega pistla um lýðheilsu og lækningar. Rifjaðist upp fyrir honum að eitt sinn hefði hann ætlað að útbúa þjóðlegan rétt og tók til kakópott þeirra MR-inga og reyndi að poppa með lýsi. Maísinn poppaðist ekki en lengi á eftir var skrítið bragð af kakóinu sem selt var í sjoppu nemendafélagsins. Farið var með málið eins og mannsmorð.

.

Þriðja söguna sagði þilskipaskrásetjarinn af upphafsbúskaparárum sínum, en þá ætlaði að unnustan að elda humar með karamellulíkjör og hvítvíni og hafði forláta uppskrift frá matgæðingi. Það fylgdi sögunni að ef ekki væri til karamellulíkjör mætti nota mysing í staðinn. Ef ekki væri til hvítvín mætti nota mysu. Svo bar undir að unnustan átti ekki heldur humar, bara rækjur. Svo úr urðu rækjur soðnar í mysu og mysingi og sagði þilkskipaskrásetjarinn að það hefði verið eftirminnilega vondur matur. Hann á því síðasta orðið í þessari hugvekjum um gourmet mat úr íslenskum afurðum.

Breyttir tímar

Kæra dagbók, þannig ber undir að ég hef minnkað við mig vinnu á gamla vinnustaðnum og er nú farinn að vinna vestur í bæ tvo eftirmiðdaga í viku á háskólaklínikinni við að grúska, nokkuð sem ég gerði fyrir tíu árum síðan. Auðvitað átti ég að vera löngu búinn að láta þig vita af þessu, en ég hef verið hugfanginn af verkefninu og því ekki gefið mér tíma til að sinna þér.

Þá daga sem ég vinn vesturfrá er ég yfirleitt lengi fram eftir. Það skapar svolítil vandræði því annan daginn fæ ég fjölskylduna mína i fisk sem ég elda. Þetta hefur valdið nokkurri spennu hjá mér því ég rýk upp um sexleitið og heim og tröfra fram fiskirétti þannig að ég kem mér sífellt á óvart með hvað hægt er að gera úr þessu hráefni á örskömmum tíma. Sem betur fer er fiskur þeim mun betri eftir því sem hann er minna eldaður.

Út að borða

Ég hef vanrækt þig kæra dagbók í langan tíma. Það er svo margt að gerast, t.d. fór ég út að borða á einn af uppáhalds stöðunum mínum. Ég fer alltaf reglulega á Þrjá frakka á Baldursgötunni, en oftast í hádeginu og oftast með sömu félögunum. Nú hefur liðið langt frá síðustu heimsókn. Í gærkveldi gafst tilefni og endurnýjaði ég kynnin við þennan ágæta veitingastað. Á þremur frökkum virðist alltaf fullt og staðurinn eftirsóttur. Mér þótti athyglisvert að á hverju borðum mátti sjá amk einn gest með hvalsteik. Vinsældir þessa réttar virðist augljós þrátt fyrir alla tilfinningasemi gagnvart hvalveiðum. Ég fékk mér hinsvegar fisk eins og venjulega, en hét því að prófa piparsteikina hans Úlfars við tækifæri og einhverntímann síðar hrossalundina sem þar er á boðstólum.

Kína

Í dag fékk ég þesa mynd senda frá synininum. Á góðar minningar frá Kína sl. sumar.

Operation krúttmagar

Tókst að verða mér úti um kúttmaga í gær. Mér þótti þetta hnossgæti hér áður fyrr, en hef ekki fengið í mörg ár. Helst er að nálgast þetta með að kaupa sig inn á kúttmagakvöld íþrótta- eða góðgerðarfélaga en þangað er ekki öllum boðið. Því fagnaði ég því heilshugar þegar mér áskotnaðist 1 kg af kúttmögum. Í gær var ég að hreinsa þá og setti í saltvatn í nótt og í dag ætla ég með systur minni að fylla þá og halda veislu.

Óli

Ég hef lítið hugsað upphátt sl. vikur. Fyrir því eru margar ástæður. En margt hefur gerst sem er minnisvert og á heima í dagbókinni.

Fyrst er að telja að ég fylgdi einum besta vini mínum til grafar í síðustu viku. Aðeins 43 ára gömlum. Við vorum mikið saman í hestum. Deildum hesthúsi í 6 eða 7 ár. Höfðum ferðast víðsvegar um landið á hestbaki. Farið í sleppitúra. Hann útvegaði mér bestu hestana mína. Hann tamdi þá sjálfur. Saman áttum við skemmtilegar ferðir norður í Skagafjörð í Laufskálarétt, þar kenndi hann mér að lesa í fótaburð efnilegra tryppa. Á Þingvöllum drukkum við bjór og sögðum sögur af ævintýrum dagsins. Upp við Stöng biðum við spenntir eftir að sjá hvort færi gæfist á að ríða yfir Nautavað í Þjórsá. Að Fjallabaki þeystum við um grundir. Á Löngufjörum sundriðum við ála og sprettum úr spori. Í jarðarför hans var flutt ljóð Davíðs Stefánssonar. Þar var sungið:

Ég heyri álengdar hófadyninn,
ég horfi langt á eftir þér.

Það var við hæfi. Þannig líður mér. Blessuð sé minning Ólafs Eiðs Ólafssonar.

Í tilefni dagsins

Maðurinn sem sagðist vita allt

Kæru vinir, nú er að því komið!
Kallaði maðurinn sem sagðist vita allt.
Og við hin horfðum á hann
skilningssljóum augum.

Hvað áttu við? Spurði hugrakkasti drengur allra drengja.
Að hverju er komið?
Endi alls, svaraði maðurinn sem sagðist vita allt.

Og við settumst öll saman niður og biðum eftir dauðanum.

Björt1988-

Þetta er ljóð dagsins í dag á ljod.is

Fjörfiskur og ilmur jarðarinnar

Vikulegur þriðjudagsfiskréttur var borinn fram fyrir fjölskylduna. Í þetta sinn skyndibiti. Var a vinna til rúmlega sex og missti af því að komast í fiskbúð. Það er svona þegar verkefnin eru orðin mörg og krefjandi. Spennandi tímar í vinnu og einkalífi.

Nú voru góð ráð dýr. Átti ég að kaupa pizzur ofan í mannskapinn og þannig gefast upp fyrir tímaleysinu. Nei það gat ekki orðið. Varð mér úti um forsteiktar fiskibollur í Krónunni, parísarkartöflur og salat og smurost. Kokkaði upp á tuttugu mínutum fiskibollurétt, bollur bakaðar í ofni, parísarkartöflur brúnaðar á pönnu og með þessu ostasósa. Blandaði saman rækju- og grænmetissmurosti og þynnti með fjörmjölk. Salat með franskri dressingu og á mettíma var komin veislumáltíð sem allir glöddust yfir á sinni hraðferð.

Eldri sonurinn svefnlaus eftir að hafa vakað yfir og tekið heilalínurit af fyrirbura og þurfti að drífa sig heim í háttinn. Sá yngri var eggjaður af kærustinni að koma í bíó á 500 kall í Sambíóunum á þriðjudögum. Ég gamli maðurinn dreif mig í hesthúsið og hleypti út vinum mínu sem voru fegnir því að fá að teygja úr sér og velta upp úr nýfallinni mjöllinni. Hitti þar Finn vin minn skeggræddum við um gleði hestamennskunar og fylgdist ég með honum gefa á garðann og fann hesthúsið fyllast af angan af heylykt - parfume de monde.

Venus í Vatnsbera

Nú er Venus í Vatnsbera og skín skært á suðuhimni. (af mbl.is). Folinn er ekki langt undan, né hvalurinn eða höfrungurinn. Skáldfákurinn hærra á lofti. Skyldi sonurinn Amor vera skammt undan?

Ísland v.2.0

Og það verður rautt.

Þetta fáið þið elskurnar mínar, -bráðum. Er að fara að kaupa það í kassavís. Kemur frá Portugal.

Ærir í pólitík

Nú fellur mér ketill í eld. Ráðaleysi og dugleysi. Ég styð eindregið almenna og algjöra uppstokkun með stofnun annars lýðveldis þjóðarinnar með raunverulegu þingræði og aðskilnaði þings og framkvæmdavalds. Lifi byltingin.

Arkar karlinn út í fjós,
auðgrund gömlu að finna.
Ekki þarf hann alltaf ljós
til útiverka sinna.

Höfundur:
Páll Pálsson frá Knappsstöðum í Fljótum f.1837 -
d.1871

La Vie En Rose

Furunálafreyðibað

það er kósíkvöld í kvöld

Hvílílk djúpviska

http://vefmidlar.visir.is/VefTV/?channelID=&programID=b2fab606-e8f9-4500-a4d9-15008d8978da&mediaSourceID=4b8342d2-6d57-4144-8b62-3d3067588513

Handa íslenskri þjóð

"Allt í einu sneri herpresturinn sér að Svejk og sagði: - Kæri vinur, gefðu mér löðrung.
- Einn eða fleiri? spurði Svejk.
- Tvo.
- Gerðu svo vel.
Herpresturinn taldi upphátt löðrungana sem hann fékk, og hann var
hamingjusamur á svipinn.
- Þetta er hressandi, sagði hann. - Þetta er ágætt fyrir meltinguna. Gefðu mér einn á snúðinn ennþá.
- Hjartans þakkir, sagði hann þegar Svejk hafði afgreitt hann. - Nú líður mér vel."

Úr "Góða dátanum Svejk" eftir Jaroslav Hasek í þýðingu Karls Ísfelds.

Hrogn og lifur

og rúgbrauð; -nú er tíminn kominn. Bauð upp á það í gærkveldi og synirnir smökkuðu, dömurnar ekki eins áfjáðar.

Þrettándinn liðinn en ég ætla að halda jóladótinu fram á helgi. Líkar svo vel við ljósadýrðina.

Dýrðlega gott

Eldaði hreindýr um jólin fyrir krakkana og mig og fór að ráðum Jóa Fel. Var meira segja í stuttermabol í eldhúsinu. Takið eftir á myndbandinu hnífnum og hitamælinum. Slíkar græjur á ég, -fékk frá alveg yndislegri konu og góðum vini. Passaði hitann mjög vel en það er lykillinn að vel heppnaðri steik.
Gerði smá breytingar á uppskriftinni. Þannig notaði ég heimalagaða stikilberjasultu í sósuna og þar sem ég átti ekkert púrtvín notaði ég hvítvín sem ég hafði opnað með humrinum á aðfangadag. Engin ástæða til að bruðla eða láta gott vín fara til spillis. Sveppi átti ég þurrkaða frá því í fyrra, -týnda í eyðimörkinni sem hefur verið breytt í skógræktargirðingu á Rangárvöllum.

Bjart framundan

spákonan sá fjársjóð í bollanum mínum. Ég sá hann í hesthúsinu. Þar er ég nú með fjóra hesta. Hóf, Glóa, Skuld og Hálfmána. Búinn að sprauta og ormahreinsa, raspa tennur og þvo skaufa (þar sem það á við) og allt er tilbúið fyrir vertíðina. Hestamönnum eða réttara sagt konum hefur fjölgað í fjölskyldunni þannig að ég fjárfesti í tveimur notuðum hnökkum og hef nú einn á hvern hest. Þannig getur öll "fjölskyldan" farið saman á bak eða ég get boðið öðrum vinum með í útreiðar. Veturinn leggst vel í mig.

Að ríða mikið

er nýársheitið í ár. Fór í minn fyrsta reiðtúr á nýársdag, á fyrsta degi ársins, einni sekúndu síðar en ég hafði reiknað með á sl. ári. Þetta var magnþrungin stund. Ég andstuttur af spenningi og eftirvæntingu, henti mér á bak og reið um allt hverfið. Þetta var fjöldareið, nánast orgía. Með mér voru góðir félagar og vinir til margra ára. Gerði það tvisvar. Fór á mína bestu hesta.

Krækiberjakoppafeiti

árgangur 2006 er jólasnapsinn minn i ár. Hann fær mig til að brosa.

Engar smásögur

Það er alltaf gaman á jólum. Með aldrinum finnst mér orðið meira gaman að gefa en þiggja og farinn að skilja máltækið. Þannig gaf ég málverk eftir sjálfan mig. En ekki víst að öllum þyki sem þau hljóta þyki það eins gaman.

Það er gaman að sjá hvað kemur upp úr pökkunum. Þannig fékk ég Rökkurbýsnir eftir Sjón og Engar smásögur eftir Andra Snæ. Einnig forláta norska peysu sem ég fór í öll jólaboðin í og ætla helst ekki úr fyrr en hún fer að lykta, -en það gera lopapeysur seint.

Graflax-jól

Jólin hafa verið skemmtileg og gefandi. Þannig fékk ég graflax frá bróður mínum og mágkonu sem hefur verið þríveigis í forrétt um hátíðirnar hjá mér, eða í öllum veislunum sem ég hef haldið. Meira segja fengum við graflaxinn sem bróðir sendi systur okkar í stórfjölskylduveislunni á öðrum degi jóla. Enda alveg einstakt ljúmeti. Það vantaði bara uppskriftina frá mömmu að sósunni frægu. Hafið bestu þakkir bróðir og mágkona.

Spáðu í mig

Ég er orðin meiri kaffisvelgur en gott þykir. Sló þó öll met, þó ekki í kaffidrykkju, á milli jóla og nýárs. Lét spá í bolla hjá mér. Þannig var að ég og Hólmgeir ásamt Finni og Guðjóni vinum okkar fórum í hestaleiðangur á Rangárvellina. Til að sækja hesta. Vorum við vel vopnum búnir og tilbúnir í slark. Það kom þó ekki til þess þar sem bændur á Kaldbak fóru á fjórhjólum að smala hólmann og komu með stóðið heim í gerðið. Á meðan sátum við með heimsætunni, þeirri elstu á bænum, glaðlyndri og skemmtilegri eldri frú sem krafðist þess að fá að spá í bollana okkar. Eftir nokkuð japl jaml og fuður, urðum við við þessari málaleita. Í fyrsta sinn var spáð í bolla fyrir mig eftir að ég hafði farið með allar serímóníurnar og snúið bolla bæði rangsælis og réttsælis í þrjá hringi yfir höfðinu. Aðrir gerðu líkt hið sama. Spádómarnir voru skemmitlegir en þó hélt hún einhverju eftir hjá sumum, sennilega slæmum tíðindum. Þannig má Finnur ekki fara í hrossakaup á næstunni því einhver reynir að hlunnfara hann. Hólmgeir er ungur og brokkgengur og hjá mér er bjart framundan og fjársjóður lá í botni bollans. Etv eitthvað lauslæti líka. Hver veit nema ég fari að að verða fráhverfur skírlífsheitinu á komandi ári.

Jólakveðjur

Sendi öllum vinum og ættingjum nær og fjær hugheilar jólakveðjur. Í ár, sem og í fyrra sendi ég ekki út pappír og spara þannig regnskóginn. Ætla að taka upp þann sið aftur að ári.

Gómlosandi

Heilagur Þollákur er á leiðinni. Tók forskot á sæluna í gær og fór á þrjá frakka og borgaði hvítuna úr augunum fyrir vel kæsta skötu. Var hún gómlosandi eins og sagt er í dag. Fljótlega dofnaði nef og svo tunga og á endanum fann ég ekkert bragð af vestfirsku hnoðmörinni sem var borin fram með þessu. Áferð rúgbrauðsins gat ég ekki greint svo dofin varð tungan og gómurinn.

Í kvöld fer ég svo í stór-stór fjölskyldu skötuveislu föðurættar minnar en sú hefð er ævaforn og eldri en elstu menn muna. Heldur hefur fækkað í hópnum því Kristín Jónsdóttir læknir, frænka mín lést á þessu ári en hún var vön að taka þátt í þessu með okkur. Elst verður Anna frækna ríflega níræð að aldri. Ég hitti hana fyrir tveimur dögum og hún var alveg ákveðin í að láta sig ekki vanta. Í Skipholtinu verða fagnaðarfundir fram eftir kvöldi.

Kýrrassa tók ég trú

Kýrrassa tók ég trú.
Trú þessa hef ég nú.
Í flórnum fæ ég að standa
fyrir náð heilags anda.

Káinn

Skáldið sonur minn

átti ljóð gærdagsins:

Til er mynd
mynd í minni bók
mynd af engli
engli sem grætur.
brosir gegnum tárin
innviðið er brotið
en myndin er ósnortin

Hróel
1986-

Deilt um dropana

Á sunnudag leit ég við hjá systur og fékk áfyllingu af smákökum sem hafa runnið út hjá mér eins og heitar lummur og fallið sonum mínum og þeirra fylgifiskum vel í geð.

Eins og við var að búast hafði systir ekki setið auðum höndum, heldur hafði snúið við einum kraga á skyrtu hjá mér (já það er komin kreppa) og bakað lagköku að hætti mömmu gömlu samkvæmt uppskrift skrásettri af Gunnu systur. Vel tókst til og var hún stökk eins og vera ber en ekki eins og þessar linkökur í lögum sem nútildags fást í stórmörkuðum.

Gunna mun hafa haldið því fram að engir dropar væru í deiginu en systir var ekki frá því að það vantaði kardemommur eða vanillubragð. Ég sem er svo miklu yngri að ég kann ekki að greina þar á milli, enda vildi ég sem barn miklu frekar brúnkökuna með hvítakreminu og lagðist á þá sort og lét systkinum mínum eftir ljósukökuna með sultunni. Mér fannst lagkakan hinsvegar gómsæt og svo var einnig með synina sem fengu hana í eftirrétt um kvöldið.

Hangið kjöt og hugarglímur

Á laugardaginn var ég með 13 manns í mat. Það var þrekvirki fyrir piparsvein. Um daginn tóku vinir mínir hús af mér og lögðu undir laufabrauðsgerð að áralöngum sið. Deig var hnoðað, brauð var flatt og útskorið á listilegan hátt. Vinir mínir komu með gamla heimasmíðaða íslandsfiðlu með þrem strengjum, symphón og enska hörpu og sungu lög frá 17. öld. Annar las upp úr sögu jólanna og ég las nokkur ljóð úr en óútkominni ljóðabók minni sem vonandi sér dagsins ljós á næsta ári. Hver veit. Að lokum var stórt hundrað laufabrauðs steikt í potti.

Um kvöldið bauð ég svo upp á hangikjöt, afskorninga, baunir og rauðkál og kartöflur. Reyðfirðingurinn sauð uppstúf og komast tólf manns að stóra borðstofuborðinu mínu. Þetta þótti mér afrek og var spjallað og sagðar lygisögur langt fram eftir kvöldi.

Oggulítil

Hellist yfir hugarbálið
er húmið sækir að.
í þig verð að stappa stálið
stattu bein og mundu það
að eftir skúr mun skína sólin
skært og hlýtt á heima hólinn.

Æris mýkt

En mýkist Ærir. Um helgina var hann uppduppaður í aðstoðarmannshlutverk bakara. Réttarasagt varð hann bakaradrengur og bakaði piparkökur, vanilluhringi, súkkulaðibitakökur og spesíur. Allt í boði systur sem hnoðaði deig á meðan ég las upp uppskriftir og deildi í eða margfaldaði hverja lúku af hveiti, sykri og smjöri eftir því sem við átti. Það var vandasamt hlutverk. Mest vinnan fór þó í að gera vanilluhringina enda ákveðið verklag frá móður okkar sem þarf að halda til haga. Það þarf nefnilega að ná fram göddum á hringina og það gerist aðeins ef deigið er nægjanlega kallt og stinnt. Þá verða til stjörnu kransar og því þarf að hafa hraðar hendur á. Allt var þetta mælt og mótað eftir kúnstarinnar reglum og bakað við 200 gráðu hita og og tími stilltur eftir nefi systur minnar sem veit hvenær smákökur eru fullbakaðar með því einu að greina lyktarbreytingu í eldhúsinu, en slíka hæfileika hef ég ekki enn þróað með mér.

Grafin gæs - æris special

Ljóðræn lýsing mín á grafinni gæs hér um árið vakti talsverða eftirtekt og vegna fjölda áskoranna birti ég hér aftur uppskriftina.

Þetta þarf til:

1 mtsk rósapipar
1 mtsk fennel fræ (absolút ekki gleyma)
1 mtsk timían
1 mtsk rósmarín
1 mtsk sykur

Bringur huldar í grófu salti í 2 klst við stofu hita. Skola salt af e. 2 klst+. Kryddblanda sett á. Geymst í kæli vel lokað í t.d. álpappír. Tilbúið eftir 1 sólarhring og batnar. Ef gæsin hefur ekki fengið að hanga áður er gott að geyma hana í kæli í eina nótt áður.

Borið fram með risperjahlaupi og klettasalati.

Ærir og lífsblómð. Allir saman nú.... ekkert mótmæla kjaftæði

Ábyrgð

Við sem sitjum í kotinu kalda
á Alþingi höfum útvalda
þingmenn marga
sem hátt nú arga
af ábyrgð þeir telja sig kvalda

Á Austurvelli - sú var tíðin

Verðbréfasnáðinn

Aðventa

Ég hef ástæðu til að hlakka til aðventunnar. Skammdegisdrungi leitar alltaf á um þetta leiti og svefnþörf eykst. Svar við því er að skipuleggja skemmtilega atburði og hitta gott fólk. Hér kemur áætlun í tíu liðum:

1. Ég keypti nýja útgáfu af trivial pursuit sem verður spilað á kvöldin þegar krakkarnir koma í mat, ef þau mega vera að því fyrir próflestri þ.a.s. Þau eru svo elskuleg að koma alltaf á þriðjudögum og sunnudögum og borða með gamla karlinum og skemmta honum. Nú er hinsvegar prófstressið byrjað hjá þeim blessuðum og eina vantaði í fiskibollurnar og grjónagrautin sem ég eldaði í gær. Ekta íslenskt kvöld.

2. Á sunnudaginn verður fyrsta laufabrauðs gerðin. Hitti þá systur og systurdætur og þeirra fólk og skerum út með þar til gerðum járnum og skreytum eins og hver kann kúnst til.

3. Þann 13. desember er svo aftur laufabrauðsgerð með tveimur vinafjölskyldum, reyðarfjarðar þilskipaútgerðarmanninum og hans fólki og píanóleikaranum sem nú er orðin organisti ofan á allt annað listastúss. Þetta er orðin meira en áratugahefð og með laufabrauðsgerðinni legg ég alltaf til púrtvín og blámygluost. Lengi vel notaði ég Stilton en íslenski akureyrar gull osturinn slær honum alveg við og hef notað hann mörg ár eða ef ég dett niður á frönsk afbrigði í ostabúðinni á Bitruhálsi þá hef ég freistast til að kaupa slíkt. Í ár verður partíð hjá mér og ég hlakka til að fá líf í húsið, enda syngja og trallar allt þetta söngelska fólk og spilar af fingrum fram. Ég les gjarnan ljóð eða valdan kafla úr einhverri hnyttinni bók. Svo er alltaf endað á því að borða hangið kjöt, læri á beini sem er soðið í ofni að hætti píanóleikarans.

4. Á föstudaginn kemur förum við í leikhús. Þ.e. ég og börnin öll fjögur. Strákarnir tveir og kærustur þeirra. Mér datt það snjallræði í hug að kaupa áskriftarmiða fyrir alla fjölskylduna í Borgarleikhúsið í vetur. Það kostar ekki mikið, því þeir bjóða upp á námsmanna- og ungmenna afslátt svo miðinn kostar ekki mikið meira en að fara í bíó. Við ætlum að fara í fyrsta sinn og sjáum Fló á skinni.

5. Í desember er úr vöndu að ráða með tónleika því úrvalið er svo mikið. Ég hef haft fyrir reglu í mörg ár að fara á jólatónleika Móttettukórsins í Hallgrímskirkju og verður enginn svikinn af því. Í ár ætla ég að halda mig við það reikna ég með en er líka spenntur að fylgjast með öðru framboði enda tækifærissinni.

6. Bækur. Þær eru ómissandi og gott að grúska í eina eða tvær af jólabókunum. Ég er búinn með sólkross, gerði það á ferð minni til BNA fyrir skemmstu. Þarf nú að velja mér næstu bók, af nógu að er af taka.

7. Strákarnir á Mílanó. Ekki má gleyma þeim góðu fundum á laugardögum þegar við hittumst í hádeginu og býsnum yfir ástandinu og þykjums vera að vísindast. Þetta er orðin fastur liður í tilverunni um þessar mundir.

8. Hestar. Þeir verða teknir á hús um miðjan desember eða þar um bil. Ég stefni að því að hafa fjóra í húsi i vetur. Ekki veitir af því báðar kærustur drengjanna eru hestakonur

9. Sprikl og fjallgöngur. Ég þarf að taka mig á.

10. Já tíu, hvað er nú það. Eitthvað sem bíður í óvissunni og kemur óvænt og hressir upp á lífið.

Rökkurbýsnir

Þessa líst mér vel á og hlakka til að lesa. Búinn með Sólkross.

Afmæli á Mokka

Fór í afmælisveislu yngri sonarins á Mokka í gær.

Afmælisbarnið

Sjávarréttarpasta

Nú kvað við nýjan tón í eldhúsinu á þriðjudagskveldi. Var með fínt fólk í mat og eldaði sjávarréttarpasta. Uppistöðuna í uppskriftina sótti ég til kollega míns Ragnars Freys.

Fyrst voru nokkur smátt skorin hvítlauksrif, einn smátt skorinn rauðlaukur steiktur í blöndu af smjöri og olíu á pönnu í nokkrar mínútur þar til mjúkt. Saltað og piprað og kryddað með hnífsoddi af chilipipar. Því næst var smárri hörpuskel, risarækjum og blönduðum sjávarkokteil skellt á pönnuna og svissað aðeins að utan og veitt af pönnunni. Þá var smá hvítvíni skvett yfir, alkóhólið soðið af, hálfri dós af niðursoðnum tómötum bætt saman við, slatti af rjóma (Ragnar notaði rjómaost en hann átti ég ekki), og sjávarfanginu bætt aftur saman við.

Með þessu bar ég fram salat, baguette og pasta skrúfurnar hennar diddúar eins og ég kalla Casarecce afbrigðið.

Hávamál

Hrörnar þöll
sú er stendur þorpi á.
Hlýr-at henni börkur né barr.
Svo er maður
sá er manngi ann.
Hvað skal hann lengi lifa?

Nóbelsskáldið

Halldór Laxness á tilvitnun við hvert tækifæri. Þessi er úr Heimsljósi. Orðin sjötíu ára gömul en hittir beint í mark.

“Vinur, sagði Annar Heldrimaður og faðmaði skáldið. Það er búið að loka
Bánkanum. Einglendíngar hafa lokað Bánkanum. Það var og, sagði skáldið. Og
hvernig stendur á því að einglendíngar hafa lokað Bánkanum, sagði Annar
Heldrimaður. Það er af því að það eru aungvir peníngar leingur í Bánkanum.
Júel er búinn að tæma Bánkann. Júel er búinn að sólunda öllu því fé sem
einglendíngar lánuðu þessari ógæfusömu þjóð af hjartagæsku. Júel hefur
sökt öllu fé einglendínga útí hafsauga. Þessvegna er búið að loka
Bánkanum.”
Halldór Laxness lýsir íslenskum athafnamönnum í Kristnihaldi undir jökli.

Spurt er: Hvað er hraðfrystihús?

Og svarað: "Það eru íslensk fyrirtæki. Spaugararnir reisa þau fyrir styrk frá ríkinu, síðan fá þeir styrk af ríkinu til að reka þau, þvínæst láta þeir ríkið borga allar skuldir en verða seinast gjaldþrota og láta ríkið bera gjaldþrotið. Ef svo slysalega vill til að einhverntíma kemur eyrir í kassann þá fara þessir grínistar út að skemmta sér"

(Kristnihald undir Jökli, bls. 301)

Hjá Ruth´s Chris

eru ekki kreppuskammtar.

Frá vitund minni til vara þinna er veglaust haf

Steinn Steinar

Eldað með hægum takti

Var með fólk í mat um helgina. Reyndi við sósugerð sem ég hef almennt skelfst um daganna og komið á aðra, t.d. eldri son minn sem er snillingur í þeim fræðum. Í þetta sinn var uppistaðan sveskjur og sveskjusoð, nokkuð sem ég hef reynt áður en nú í nýjum búningi. Fylgdi ég leiðbeiningum Ragnars Freys læknis en uppistaðan er úr bók Joanne Glynn - Eldað með hægum takti. Með þessu var frambornar smjörsteiktar grísalundir sem fengust á góðu verði í Bónus (þe ósteiktar), kartöflur og salat. Í eftirrétt var svo hafður ís.

Fyrst eru 15-20 sveskjur settar í pott og vatn hellt yfir, nóg til að hylja, og svo eru þær hitaðar að suðu og svo tekið af hitanum og leyft að liggja í heitu vatninu í 10 mínútur. Vatninu er svo hellt frá og lagt til hliðar þar til síðar í matargerðinni....

Hún (sósan) er gerð þannig að soð er útbúið í potti - kannski kjúklingasoð eða svínasoð (ég notaði 2 teninga svínasoðs)... svona um það bil 250 ml samtals. Næst er einn fínt skorinn laukur steiktur á pönnunni sem lundirnar voru steiktar (ekki henda fitunni sem er á pönnunni, fullt af bragði þar) og ein klípa af smjöri bætt saman við. Steikt þar til laukurinn er orðin mjúkur og þá er einu góðu glasi af hvítvíni sett á pönnuna og suðunni leyft að koma upp og soðið aðeins niður. Þá er soðinu - ca. 250 ml hellt saman við, 3 lárviðarlaufum, hálfu handfylli af fersku timian (ég notaði 1 tsk af þurrkuðu timian), og svo vatninu af sveskjunum og svo auðvitað sveskjunum sjálfum. Saltað og piprað. Þetta er svo soðið upp og leyft að sjóða niður um helming. Þá er sósan síuð og sett aftur á pönnuna og 250 ml rjóma er bætt á pönnuna. Soðin í nokkrar mínútur þar til hún fer að þykkna og þá er grísalundunum bætt aftur saman við og þær hitaðar í gegn.

Held þetta gæti orðið góð sósa með folaldalundum eða lambakjöti.

Bon appetite

Cafe Loki - kreppuskammtar

Gerði úttekt á þessum stað, efst á Skólavörðuholtinu beint á móti Hallgrímskirkju og Hnitbjörgum. Frábær staðsetning og skemmtilegt andrúmsloft. Staðurinn er rekinn af tveim fv. MA-ingum. Fengum okkur laugardagssnæðing, tvær tegundir af heimabökuðu brauði, önnur með síld og eggjum og hin með silungasalati. Í eftirrétt fylgdu svo lummur. Kaffi að hætti húsins. Á sunnudögum er boðið upp á rjómapönnukökur.

Þetta var ljúffengt en skammtarnir litlir, þannig að bæta varð við af matseðli rúgbrauði með kæfu og pönnuköku með sykri til að metta svanga maga. Lummurnar voru heldur þunnar og ekki boðið upp á sykur eða rabbabarasultu með. Það þótti mér miður. En það var gaman að fara þarna og geri ég það aftur og prófa þá af matseðli, kjötsjúpu, flatbrauð með sviðasultu ofl. íslenskt. Silungasalatið var gott.

En ég veit ekki hvort mér líkar þessi franski stíll á skömmtum. Það er víst komin kreppa. Tilvalinn staður þegar maður vill breyta til og orðinn þreyttur á latte og croissants.

Þjóðerniræktin ehf.

Þessi er fyrir norðuramtið

Þessa flökkuvísu laumaði samstarfsmaður að mér.

Andarnefju éta vann
yndislega það niður rann
sæll gjörðist nú hinn svangi.
En meðlæti fylgir margoft böl
maðurinn fékk nú iðrakvöl
með norðvestan niðurgangi.

Fiskmarkaðurinn

Í Ísafoldarhúsinu í Aðalstræti. Eitthvað til að hlakka til á næstunni.

Þessu óskylt. Hvað eiga iðrafarði og nef raddar fen sameiginlegt. Ég tala nú ekki um tásunag og anusát.

Byltingu strax

Tek undir með Jónasi á jonas.is um að við þurfum byltingu strax. Hef verið að undibúa mig í rúmt ár. Bæði búinn að heimsækja Rússíá og Kína. Og svo auðvitað Frans, -margoft. París er mín borg.

Verð með veislu um helgina

Lífsspeki helgarinnar framundan

Und Ich Freue Mich an Jeden Tag

Það er bjart framundan...

...og það byrjar á morgun. Nánar tiltekið kl 9.00. Í Elliðaárdalnum. Að því loknu ætla ég að bjóða einstakri manneskju upp á fótabað eftir þessum nákvæmu leiðbeiningum.

Olía í vatnið:
1 dropi lavender
1 dropi cypres

Settu rúnaða steina í skál fyllta heitu vatni og settu síðan einn dropa af lavender og einn dropa af cypress ilmkjarnaolíu úti. Nuddaðu fótunum yfir steinana og hafðu fæturnar í vatninu í nokkrar mínútur.

Nuddolía eftir fótabaðið:
15 dropar fennel
15 dropar cypress
2 msk olía, t.dd ólífuolía eða sweet almond olía

Ilmkjarnaolíunum blandað saman við olíuna og nuddað vel inn í fæturna.

Ofsi

Ég hlakka til að lesa nýjustu bók Einars Kárasonar, Ofsa um Flugumýrarbrennu í Skagafirði 1253. Ég hafði dálæti af bók hans Óvinafagnaður sem kom út fyrir nokkrum árum og fjallaði líka um tímabil Sturlunga. Sl. vetur fór ég á Sturlungunámskeið Einars hjá Endurmenntunarstofnun og þessi bók, Sturlunga er ein af mínum uppáhaldslesningu.

Nýyrði - súrefnisróttæklingar

Nú er sá árstími að ég er að kenna ungu og velgefnu fólki. Kennslan fer þannig fram að þau kenna hvert öðru í formi fyrirlestra, um tilfelli með sjaldgæfa kvilla sem hrjáir mannkynið. ég set mig í prófessorsstellingarnar og fylgist með af athygli.

Þar á meðal var ung kona sem kynnti sjúkdóma sem má rekja til breytinga í hvatberum og uppsöfnun á snefilefnum sem kallast á ensku "free radicals" og eru afurðir súrefnis. Hún kallaði þetta því skemmtilega nafni súrefnis róttæklinga og á þessum síðustu tímum byltingarhugsjóna sem eru að vakna fannst mér þetta vel víð hæfi og gæti átt við umhverfissina og félaga mína í Náttúruverndarsamtökum Íslands.

Karfi

Í dag er framboð af fiski mun meira en þegar ég ólst upp. Á mínu heimili var reyndar alla tíð fiskmeti í hávegum haft og fiskur eldaður á fjölbreytilegan hátt. Best þótti mér þegar mamma steikti rauðsprettu eða smálúðuflök á pönnu sem nú er komin í eigu bróður míns. Mamma hafði alveg einstakt lag á matbúa fisk og var hann ætið eldaður í hádeginu. Á hverjum virkum degi. Sumt vildi ég síður borða af gikkshætti en sé mig alveg í dag prófa það einhvern tímann, t.d. steiktar kinnar í raspi.

Ég man ekki til að karfi hafi verið á boðstólum heima hjá mér fremur en öðrum heimilum. Hann þótti bara ágætur til útflutnings. Ég hef nokkrum sinnum eldað karfa og í gær ákvað ég að prófa einu sinni enn og fékk þessi fínu flök í Hafrúnu, marineruð í olíu, hvítlauk, blaðlauk og púrrulauk ásamt surrimi strimlum. Þetta reyndst hinn besti matur og rann ljúflega niður með soðnum nýjum kartöflum og salati. Ég mæli eindregið með þessum furðufiski á matarborðið

Snjókoma

Í dag snjóar sem minnir mig á áhlaupin sem hafa átt sér stað í október á sl. árum. Merkilegt að ég skuli yfirhöfuð minnast þeirra, en síðan ég fór í hestamennskuna þá er eins og að veðurvitund hafi farið vaxandi. Í hestamennsku verður maður hluti af náttúrunni. Að ferðast á hestum á sumrin er engu líkt. Nándin við náttúruna verður mikil og sterk. Reiðtúrar að vetri og samneyti við dýrin, að lesa hug þeirra og lundafar er ómetanlegt og gefandi. Ég hlakka til að taka inn hestana mína í desember.

Góða helgi

Matarboð

Var með skemmtilega félaga í mat í gærkveldi, þ.á.m. þingmanninn og var mikið skrafað. Bauð upp á rækju og hörpuskels salat í forrétt og fiskitvennu í aðalrétt. Með forrétinum bar ég fram niðurskorið baguette steikt upp úr olíu. Aðalrétturinn samanstóð af silung í sesam og koriander og steinbít í hvílauks og steinseljukryddi. Silungurinn var bakaður í ofni en steinbíturinn snöggsteiktur á báðum hliðum við mikin hita í augnablik og látinn klára sig á nokkrum mínútum í ofni. Með þessu var borið fram gróft salat með tómötum og franskri dressingu. Í eftirrétt var svo súkkulaðikaka með chili, etv heldur bragðsterk en svakalega hressandi. Til að milda bragðið, brá ég á það ráð að bjóða upp á sýrðan rjóma, -nýju útgáfuna.

Speglar og völundarhús

Af slátri og sögu ástarinnar

Helgin var viðburðarík. Laugardagsmorgun byrjaði á því að ég heimsótti móður skógfræðingsins og gerði upp gamlar skuldir. Þar hafði staðið yfir sláturgerð deginum áður og ekki við annað komandi en að smakka. Þar fékk ég í fyrsta sinn slátur með rúsínum og þótti gott, svo gott að ég lagði til við eigin sláturgerð og fjölskyldunnar að við útbyggjum slíkt hið sama. Að því loknu voru lagðar fyrir mig þrautir. Fimm sultutegundir til smökkunar og greiningar. Tókst mér ágætlega upp og greindi fjórar af fimm rétt. Þekkti ekki og hafði ekki áður smakkað Fjallarifs, en til að sulta það þarf miklar kúnstir sem ekki verða raktar hér.

Í hádeginu hitti ég svo tvo rannsóknarprófessora, -samstarfsmenn mína að stóra Verkefninu sem við erum með í bígerð, en nú var það allt upp í loft þar sem annar neitaði alfarið að fara í samstarf við Englendinga eins og áætlað hafði verið. Eftir að hafa úthúðað Geirmundi brúna og hans fylgifiskum tókst íslensk málamiðlun og er verkið sem áður í farvegi. Með þessu svelgdum við í okkur veitingar á Mílanó en þar hittist þessi sella núorðið reglulega.

Eftir hádegi fór ég að aðstoða stórfjölskylduna við sláturgerð en í ár tókum við 15 slátur og ekki veitir af. Á föstudagseftirmiðdegi hafði ég unnið það afrek að brytja allan mör í smátt og hlutverk mitt á laugardegi að brytja hann smærra (því stóri dómur hafði svo dæmt að ég hefði kastað til höndunum kvöldið áður) og í frekara hegningarskyni var ég látinn sauma fyrir vambir. Verk sem ég vann með tilhlýðilegri virðingu og undir haukfraum augum systur minnar og hennar dætra.

Á laugardagskveldi fór ég út á lífið, þrátt fyrir kreppu og volæði. Skemmti mér sæmilega. Best var þó að morgunteið á Sunnudegi drakk ég með þýðanda Sögu ástarinnar. Það hefði verið enn betra ef ekki hefði fylgt með foreldrar hennar en þau þekki ég frá fornu fari. Virðulegir bændur norðan úr Fljótum, einum fegursta stað Íslands. Allt var það í boði systur minnar sem framreiddi Earl Grey og kleinur í tilefni þessarar merkisheimsóknar. Margt var skrafað og atburðir líðandi stundar krufðir, en þó mest um vert að liðin tíð var vegsömuð og gantast með gleðilegar minningar. Þegar þessi góðu gestir höfðu kvatt skáluðum við systkinin í hnausþykku aðalbláberja safti ættuðu norðan úr Fljótum en þar eru berjalönd betri en á flestum öðrum stöðum.

Forynjan kvödd

Læddist forynjan frá
með sinn ferlega her.
Hún var grimmeyg og grá,
og hún glotti við mér.
Ég er frelsaður, Feigð,
ég hef faðmað og kysst.
Undir septembersól
brosti sumarið fyrst.

Stefán frá Hvítadal.

Nú þýðir ekkert annað en að taka slátur um helgina

Nú þarf að þjappa sér saman, -sérstaklega fjölskyldur. Ekkert er betra til þess en að fara í sláturgerð. Nema ef verið gæti að systir mín eldaði kótilettur í raspi ofan í sitt fólk og ég og mitt fengi að fljóta með. Ja, -að öðrum kosti klára sviðin frá því í fyrra.

Tveir gagnlegir hlekkir

http://www.geocities.com/colosseum/track/7635/index.html

http://www.geocities.com/colosseum/track/7635/alphabet.html

Ég er eins og kona þegar kemur að efnahagsmálum

Kjarnyrt kona

Almennt fjalla ég ekki um polítík á þessari síðu, copy/pasta ljóð og skrifa uppskriftir miklu frekar. Það er ákveðin dægradvöl. Ég fylgist þó með og í gær eftir dásamlega máltíð úr ofnbökuðum söltuðum kinnum og rækjum sátum við feðgar og hlustuðum á Davíð taka "óreiðuseggina" í bakaríið. Hann lítur ekki í eigin barm.

Gott að eiga Davíð að til að skýra hlutina út fyrir almúganum. Ekki getur Geir það.

Las þennan kjarnyrta pistil í morgun og þótti nokkuð til koma. Jónas hestamaður fer einnig mikinn í sínum pistlum þessa daganna. Þetta eru raddir sem þurfa líka að heyrast.

Lék mér við ströndina.

SanFransico nei. Kleifar, já.
Þessa frábæru mynd tók sveitungi minn (GÁ) og birti á bloggi sínu, en það les ég reglulega til að fylgjast með fréttum úr Firðinum. Hér má sjá ofurhuga og í baksýn eru Kleifar, einn af uppáhaldsstöðum mínum norðan lands.

Kreppan

Nú er kreppan skollinn á. Við skógfræðingurinn sýndum ráðvendi um helgina. Fórum á Kaffivagninn úti á Granda í staðinn fyrir Jómfrúna. Þar má fá kaffi og smörrebröd þriðjungi ódýrara en á Jómfrúnni. Stemmingin þar er líka miklu meira svona masculin.

Spænskur kjúklingur - fyrir fjölskylduna

Um helgina var spænsk stemming hjá mér. Fékk fjölskylduna í mat og eldaði skv uppskrift. Réttur sem ég mæli með og vil geyma. Einfaldur og ódýr. Svakalega finnst mér gott að nota capers í mat, þessa daganna. Muna bara að skola það vel áður en sett í réttinn.


Spænskur kjúklingaréttur

Mælt er með 2 heilum kjúklingum eða 8 kjúklingabringum.
Skerið kjúklingana í stóra bita en skerið
bringurnar í þrennt. Ég notaði hinsvegar ódýrari kjúklingabita, efri læri. Ég notaði líka heldur meira af flestu gógætinu em í uppskriftinni er en þar er að finna. Slurkaði svona einhvernvegin á þetta allt. Átti opna rauðvínsflösku í ísskápnum og studdist við það fremur en hvítvínið. Svo bætti ég við rósmaringreinum.

Marínering:
½ hvítlaukur saxaður
¼ bolli rauðvínsedik
1/8 bolli oreganó
½ bolli sveskjur
¼ bolli ólífur
¼ bolli kapers
1 bolli olífuolía
6 lárviðarlauf
salt og pipar eftir smekk (góðan slatta). Setjið allt í skál og hrærið vel saman og
setjið kjúklinginn út í og látið marínerast í 6-24 klst.
Látið í eldfast mót og bætið út í:
¼ bolli steinselja, söxuð
½ bolli hvítvín
½ bolli púðursykur
Bakið við 180° í 40 mín. Berið fram með brauði, salati og hrísgrjónum. Má gjarnan hafa meira af sveskjum, ólífum og kapers allt eftir smekk hvers og eins.

Helgin framundan - taka tvö

Og engar mjúkar línur í þetta skipti.....

Mér finnst fiskur góður

Ég elda alltaf fisk fyrir drengina mína og Ylfu á þriðjudögum. Sú skemmtilega hefð hefur þróast síðustu misserin. Ég þvælist á milli fiskibúða og leita að girnilegum réttum. Á tímabili verslaði ég mikið í Gallery fiski (þar sem ég varð á tímabili að fá rauðsprettu á kúskúsbeði amk 1 sinni í viku), og nú upp á síðkastið í Fylgifiskum þar sem bleikja með koriander er í sérstöku uppáhaldi og steinbítur í karrý. Svo heyrði ég nýlega talað um fiskbúðina Hafberg og brá mér þangað í verslunarleiðangur. Keypti þar dýrindis lúðusteikur sem ég grillaði. Það er búð sem ég mun halda mig við á næstunni. Verð er þar heldur hagstæðara en í hinum tveimur og þar er líka meira úrval af "ómeðhöndluðum" fiski, sem maður getur kryddað og matreitt alveg upp á eigin spýtur frá grunni.

Fyrsta dansæfingin

Angus

Var með þennan fína kvöldverð með frábæru fólki, sem sagði vafasama brandara af Angus og Hamish og uppblásnum kindum. Í þetta sinn dreif ég fram forrétt, snigla í hvílaukssmjöri og bruchettu með rauðu pestói. Frábært að brúna baguette sneiðar í góðri ólivuolíu.
Síðan voru steiktar svínakótilettur, vel krydduðum með "best á lambið" og þær látnar taka sig í ofni eftir að hafa verið brúnaðar við snarpan hita á pönnu. Með þessu var salat með ítalskir dressingu og ofnbakaðir kartöflufleygar.

Í eftirrétt sem var kórónan voru auðvitað gamaldags vanillu íspinnar. Nokkuð sem bregst ekki. Tarte tatin býður enn.

Hestar og humar

Haustinu fylgja ákveðin verk og eitt af því er að bregða sér í sveitina og sinna hrossum. Ég fór í gær með synina og smalaði saman þeim Skuld, Glóa og Hálfmána og rifum við skeifur undan svo ekki verði þeim kalt á fótunum þegar frysta tekur. Að því loknu fórum við á veitingastaðinn Við fjöruborðið á Stokkseyri og gæddum okkur á humarveislu. Í dag kostar það svona circa það sama og að fylla tankinn á bílnum.

Fyrr um daginn, eða snemma morguns, dreif ég mig á málþing um sögu lækninga á Íslandi og læknaminjasafn í Nesi. Athyglisvert og þar hitti ég frammámenn læknafélagsins, m.a. Hal Húfubólgusón sem hafði frá ýmsu að segja að norðan. Borðuðum saman aspassúpu á Háskólatorgi hinu nýja.

Nú er ég nýkominn frá systur minni þar sem ég fékk lúðuhaus soðin með lárviðarlaufi og rúsínum. Mín bíður svo í dag að ganga frá nýrri rannsóknaráætlun, planinu stóra og fá fjölskylduna í mat í kvöld.

-Cest la vie

Le Moule d'origine

Er lagstur í rannsóknir á Tarte Tatin sem ég býst við að spreyta mig á þegar kjarkurinn lofar. Fann þessa mynd af upphaflegu pönnunni sem tertan var bökuð í. Rannsóknir eru skemmtilegar, ætla að fara að stunda þær aftur í meira mæli.
Svo langar mig líka á gömlu dansa námskeið.

Sic transit gloria mundi

Á einhverju augnabliki
það upp fyrir Munda rann
að brátt út í buskann fyki
baráttan, lífið og hann.

Arnhildur 1988- af ljod.is

Loftnet klóra himin

Eitt karlmannsrif er ekki gott stöff í heila konu.
Eftir að Guð skapaði konuna beint
varð hún betri.
Síðan er ekkert fall til
bara sakleysi
þrátt fyrir hættulegan heilann.

Þórunn Erlu-Valdimarsdóttir

Orðabókin

Hef alltaf haft gaman af nýyrðum. Læt hér fylgja nokkur úr orðabók Ólafsfirðinga sem ég rakst á á netinu:

Að þykkna upp: Verða ólétt
Afhenda: Höggva af hönd
Afleggjari: Maður í megrun
Baktería: Hommabar
Bálreið: Slökkviliðsbíll
Biskupstunga: Talsmaður biskups
Blaðka: Kvennkyns blaðamaður
Bleðill: Karlkyns blaðamaður
Boðberi: karlkyns sem háttar sig í boðum
Brautryðjandi: Snjóruðningstæki
Búkarest: Líkhúsið
Dragbítur: Árbítur sem hefur seinkað
Dráttarkúla: Eista
Dráttarvextir: Meðlag
Endurholdgun: Fitnar aftur eftir megrun
Frosinn og fannbarinn: Mjög stífur og þurr á manninn
Glasabarn: Barn getið á fylleríi
Gullfoss og geysir: Uppköst og niðurgangur
Hangikjöt: Afslappað typpi
Heimskautafari: Tryggur eiginmaður
Hleypa brúnum: Kúka
Kommúnistafundur í kjallaranum: Blæðingar kvenna
Kúlulegur: Feitur
Kviðlingur: Fóstur
Meðalmaður: Lyfsali
Meinloka: Plástur
Nábýli: Kirkjugarður
Neitandi: Bankastjóri
Neyðarkall: Björgunarsveitarmaður
Skautbúningur: Næríur
Skipta sköpum: Kynskiptiaðgerð
Tannstönglakviðfylli: Pinnamatur
Undirbúningur: Nærföt
upphlutur: Brjóstahaldari
Úrhellir: Kanna
Útvarpsmaður: Dyravörður
Viðbjóður: Afgreiðslumaður í timburverlsun
Vindlingur: Veðurfræðingur
Öryrki: Sá sem er fljótur að yrkja
Öskureið: Ruslabíll

Tarte Tatin

Þessa frönsku eplaköku langar mig í.

Haustvindurinn

Haustvindurinn leikur sér í kvöld,
við laufin sem dansa villtan dans í nóttinni.
Ég sit hljóður í þögninni og hugsa
um fiðrildið sem flögraði eitt augnablik inn í líf mitt í dag.
Skyldi það hafa breyst í prinsessu.
sem dansar í kvöld í haustvindinum.

Viðar Kristinsson
1960- af ljod.is

Í tilefni af rokinu sem gekk yfir landið sl. nótt.

Café Retro

Ég kynntist konu nýlega. Nú býr hún reglulega til expresso kaffi fyrir mig. Besta kaffi sem ég hef fengið. Hún fylgir stöðlum Expressostofnunarinnar út í ystu æsar:

Kaffibollinn skal lagaður undir 9 kg þrýstingi, úr 7 gr af möluðu kaffi frá viðurkenndum kaffiframleiðanda og lögunin á að taka 25 sekúndur!

Haustverkin

Í haust týndi ég sólber og stikkilsber í garðinum mínum og fékk aðstoð systur minnar við að útbúa dýrindishlaup. Í dag fékk ég svo að smakka chilli-paprikku hlaup/mauk sem mér líkaði stórvel og þarf að að útbúa við tækifæri. Læt uppskriftina fylgja hér:

Chili-papriku sulta:

4 stk. stórar rauðar paprikur
5-6 stk. ferskur rauður chilipipar (fræhreinsaður)
1 kg sykur
1 ½ bolli borðedik
5 tsk. sultuhleypir (Melatín).

Maukið paprikurnar og chilipiparinn í matvinnsluvél (eða saxið mjög smátt). Sjóðið maukið með borðedikinu og sykrinum í 20 mín.
Setjið síðan sultuhleypinn út í og sjóðið í 2 mínútur í viðbót.

Gerir ca. 1,3 l af sultu.

Hráefniskostnaður (Bónus) um 500 kr. (m.v. erlenda papriku).

Ástfangið hjarta

Sem lífsins versta hatur
og heimsins versta stríð,
svo ljúft og yndisfagurt,
svo friðsælt alla tíð,
sem næturmyrkrið svartast
og svarin vetrarhríð,
sem guðdómlegur söngur
og sumarnóttin blíð

það unir sér við vatnið
svo undurkyrrt og tært
í lífsins dimmu veröld
ljós þess blikar skært.
Aðgát skaltu hafa
um allt sem því er kært
því ástfangið hjarta
verður auðveldlega sært.

Ljóð þetta er af ljóðavefnum ljod.is og er eftir ungan höfund:

Steindór D
1987-

ágúst '08

Í Ólympíuþorpinu

Þessa mynd tók Þorbjörg af fjölskyldunni í heimsókn okkar í Ólympíuþorpið.

Sushi - ekki fyrir byrjendur

Ég hef lengi verið sushi aðdáandi og kynnt þessa einföldu matargerð og jafnvel orðið til að kenna hana. Hér er svo almennileg tækifærissushi-terta. Uppskriftina má finna hér.

Kominn frá Kína

Mynd: mbl.is/Brynjar Gauti

Kominn heim eftir velheppnaða ferð frá Kína. Strákurinn minn bætti sinn besta tíma í 100 m flugsundi og er meðal þeirra 50 bestu. Tók engar myndir sjálfur en sjá má nokkrar á heimasíðu Þorbjargar: http://www.123.is/fingurbjorg/pictures/

Fuglinn minn

Fuglinn minn hann Már - Hjörtur, syndir á ólympíuleikunum í 100 m flugsundi fimmtudaginn 14. ágúst kl. 11.40 í beinni útsendingu á RÚV - sjónvarp.

Við verðum á staðnum.

Ljóð dagsins á ljod.is 25. júní 2008

Ódáinsvellir
og draumlanda rökkrið
okkur sundrar
óskiljanlegar mannverur
í yfirlögðu næturhúmi
þar sem hvorugt skín
án hins.

Í dag á ég ljóð dagsins á ljod.is.

Fann þessa mynd á netinu

Þjóðhátíðardagurinn

Við héldum upp á þjóðhátíðardaginn með því að ríða niður á Rangárvelli. Ferð minni var heitið að Kaldbak við Ytir-Rangá en aðrir ætluðu á næsta bæ, Bolholt. Í Hólaskógi var enn rok og moldviðri en sem betur fer var það í bakið. Hrossin voru spræk í vindinum og riðum við sem leið lá niður að Búrfellsstíflu og fengum að fara þar yfir með hrossin. Þennan dag skiptum við oft um hesta og launuðu þeir okkur með því að halda vel áfram enda farin að átta sig á að við værum að koma í heimahaga. Líflegt var yfir rekstrinum. Ég fann alveg þegar viljinn óx í mínum hrossum og stóðu þau sig með prýði. Sérstaklega komu þau Skuld og Glói skemmtilega inn. Ég reið Glóa í upphafi dags og svo aftur síðasta legginnheim og var gaman að finna hvernig honum óx ásmegin í síðari hlutanum þannig að hann breytist í viljahross og ég tímdi ekki að hætta á honum fyrr en í hlað var komið. Á honum reið ég yfir Ytri Rangá og var það eins gott því áin var djúp í þetta sinn, þó ekki þannig að við misstum hrossin á sund.

Reynt við Þjórsá og horfið frá

Á mánudegi rann upp stóri dagurinn. Fyrir hugað var að ríða yfir Þjórsá á Nautavaði, fornri leið um suðurland. En þær fregnir bárust að Landsvirkjun væri farin a hleypa úr lónum og því væri áin orðin ófær. Flestum þótti þessar fréttir miður en öðrum var létt.
Nú var haldið upp Þjórsárdal frá Ásum í Gnúpverjahreppi og vegi fylgt inn að Sandá og þar farið inn á varðaða slóð upp að Hólaskógi með viðkomu á bænum Stöng þar sem við áðum og skoðuðum hinar fornu rústir sem eru grunnurinn að þjóðveldibænum neðar í dalnum.
Við riðum framhjá Gjáinni sem er mikil og fögur náttúrusmíð. Síðustu metrana heima að Hólaskógi riðum við í roki og moldviðri, en þar beið okkar veislukostur eins og reyndar öll kvöldin.

Á Hálfmána í fyrsta sinn!

Á Sunnudeginum 15. júní var haldið af stað frá Seli leið sem liggur mest með þjóðveginum um Skálholt, yfir Iðu á brú og niður Skeiðaafleggjarann alla leið að Árnesi og upp að Ásum í Gnúpverjahreppi. Þessi ferð gekk vel og hrossin mín fimm farin að hressast og venjast ferðahraðanum. Síðasta áfangann heim að Ásum reið ég í fyrsta sinn honum Hálfmána mínum. Ekki var laust við að ég væri smeykur við að fara á bak í fyrsta sinn, en það var ástæðulaus ótti. Hesturinn í góðu jafnvægi, alveg slakur og afslappaður og tölti svona ljómandi vel með mig alla leið, nema upp bröttustu brekkuna í heimreiðinni þar sem við stukkum létt. Þetta verður gæðingur það er ég viss um. Nú skortir þrek og úthald hjá honum blessuðum en það kemur og þá vex viljinn líka.

Á Þingvöllum

Helgin byrjaði á föstudagseftirmiðdag þegar við riðum frá Mosfellsdal yfir heiðina að Þingvöllum. Ég reið aðeins tvo síðustu leggina heima að Skógarhólum. Ferðinni heitið austur á Rangárvelli, í "heimahaga".
Hestarnir voru kátir og glaðir og skildu vel hvað í vændum var og köstuðu topp.

Á laugardagsmorgni var haldið um þjóðgarðinn og riðið um skógargöturnar og vildi ekki betur til en að fararstjórinn valdi ranga leið út úr Hrauntúni þannig að við misstum hrossin inn í hraunið og skógarjaðarinn. Þar sá ég út undan mér þrjú hross í hvarfi og fór að ná í þau en blessaðar skeppnurnar voru á öðru máli. Það sem verra var að ferðafélagar mínir tóku ekkert eftir að mig og aðra manneskju vantaði í hópinn og héldu þau sína leið eins og ekkert hefði í skorist. Við tvö vildum hinsvebgar ekki missa sjónar af hrossunum og upphófst þá eltingaleikur um víðan völl sem endaði með því að hrossin stungu sér inn í þétt skógarrjóður þegar komið var niður að þjóðvegi og hurfu þar alveg sjónum. Fundust þau ekki fyrr en eftir að aðstoð hafði borist frá flugvél sem sá til þeirra liggja makindalega í sólskininu.

Frá Þingvöllum var svo haldið um Lyngdalsheiði yfir að Mosfelli og áð við Sel en þangað er um 50 km dagleið. Enduðum svo kvöldið með mat og heitum potti á hótel Geysi.