Lék mér við ströndina.

SanFransico nei. Kleifar, já.
Þessa frábæru mynd tók sveitungi minn (GÁ) og birti á bloggi sínu, en það les ég reglulega til að fylgjast með fréttum úr Firðinum. Hér má sjá ofurhuga og í baksýn eru Kleifar, einn af uppáhaldsstöðum mínum norðan lands.

Kreppan

Nú er kreppan skollinn á. Við skógfræðingurinn sýndum ráðvendi um helgina. Fórum á Kaffivagninn úti á Granda í staðinn fyrir Jómfrúna. Þar má fá kaffi og smörrebröd þriðjungi ódýrara en á Jómfrúnni. Stemmingin þar er líka miklu meira svona masculin.

Spænskur kjúklingur - fyrir fjölskylduna

Um helgina var spænsk stemming hjá mér. Fékk fjölskylduna í mat og eldaði skv uppskrift. Réttur sem ég mæli með og vil geyma. Einfaldur og ódýr. Svakalega finnst mér gott að nota capers í mat, þessa daganna. Muna bara að skola það vel áður en sett í réttinn.


Spænskur kjúklingaréttur

Mælt er með 2 heilum kjúklingum eða 8 kjúklingabringum.
Skerið kjúklingana í stóra bita en skerið
bringurnar í þrennt. Ég notaði hinsvegar ódýrari kjúklingabita, efri læri. Ég notaði líka heldur meira af flestu gógætinu em í uppskriftinni er en þar er að finna. Slurkaði svona einhvernvegin á þetta allt. Átti opna rauðvínsflösku í ísskápnum og studdist við það fremur en hvítvínið. Svo bætti ég við rósmaringreinum.

Marínering:
½ hvítlaukur saxaður
¼ bolli rauðvínsedik
1/8 bolli oreganó
½ bolli sveskjur
¼ bolli ólífur
¼ bolli kapers
1 bolli olífuolía
6 lárviðarlauf
salt og pipar eftir smekk (góðan slatta). Setjið allt í skál og hrærið vel saman og
setjið kjúklinginn út í og látið marínerast í 6-24 klst.
Látið í eldfast mót og bætið út í:
¼ bolli steinselja, söxuð
½ bolli hvítvín
½ bolli púðursykur
Bakið við 180° í 40 mín. Berið fram með brauði, salati og hrísgrjónum. Má gjarnan hafa meira af sveskjum, ólífum og kapers allt eftir smekk hvers og eins.

Helgin framundan - taka tvö

Og engar mjúkar línur í þetta skipti.....

Mér finnst fiskur góður

Ég elda alltaf fisk fyrir drengina mína og Ylfu á þriðjudögum. Sú skemmtilega hefð hefur þróast síðustu misserin. Ég þvælist á milli fiskibúða og leita að girnilegum réttum. Á tímabili verslaði ég mikið í Gallery fiski (þar sem ég varð á tímabili að fá rauðsprettu á kúskúsbeði amk 1 sinni í viku), og nú upp á síðkastið í Fylgifiskum þar sem bleikja með koriander er í sérstöku uppáhaldi og steinbítur í karrý. Svo heyrði ég nýlega talað um fiskbúðina Hafberg og brá mér þangað í verslunarleiðangur. Keypti þar dýrindis lúðusteikur sem ég grillaði. Það er búð sem ég mun halda mig við á næstunni. Verð er þar heldur hagstæðara en í hinum tveimur og þar er líka meira úrval af "ómeðhöndluðum" fiski, sem maður getur kryddað og matreitt alveg upp á eigin spýtur frá grunni.

Fyrsta dansæfingin

Angus

Var með þennan fína kvöldverð með frábæru fólki, sem sagði vafasama brandara af Angus og Hamish og uppblásnum kindum. Í þetta sinn dreif ég fram forrétt, snigla í hvílaukssmjöri og bruchettu með rauðu pestói. Frábært að brúna baguette sneiðar í góðri ólivuolíu.
Síðan voru steiktar svínakótilettur, vel krydduðum með "best á lambið" og þær látnar taka sig í ofni eftir að hafa verið brúnaðar við snarpan hita á pönnu. Með þessu var salat með ítalskir dressingu og ofnbakaðir kartöflufleygar.

Í eftirrétt sem var kórónan voru auðvitað gamaldags vanillu íspinnar. Nokkuð sem bregst ekki. Tarte tatin býður enn.

Hestar og humar

Haustinu fylgja ákveðin verk og eitt af því er að bregða sér í sveitina og sinna hrossum. Ég fór í gær með synina og smalaði saman þeim Skuld, Glóa og Hálfmána og rifum við skeifur undan svo ekki verði þeim kalt á fótunum þegar frysta tekur. Að því loknu fórum við á veitingastaðinn Við fjöruborðið á Stokkseyri og gæddum okkur á humarveislu. Í dag kostar það svona circa það sama og að fylla tankinn á bílnum.

Fyrr um daginn, eða snemma morguns, dreif ég mig á málþing um sögu lækninga á Íslandi og læknaminjasafn í Nesi. Athyglisvert og þar hitti ég frammámenn læknafélagsins, m.a. Hal Húfubólgusón sem hafði frá ýmsu að segja að norðan. Borðuðum saman aspassúpu á Háskólatorgi hinu nýja.

Nú er ég nýkominn frá systur minni þar sem ég fékk lúðuhaus soðin með lárviðarlaufi og rúsínum. Mín bíður svo í dag að ganga frá nýrri rannsóknaráætlun, planinu stóra og fá fjölskylduna í mat í kvöld.

-Cest la vie

Le Moule d'origine

Er lagstur í rannsóknir á Tarte Tatin sem ég býst við að spreyta mig á þegar kjarkurinn lofar. Fann þessa mynd af upphaflegu pönnunni sem tertan var bökuð í. Rannsóknir eru skemmtilegar, ætla að fara að stunda þær aftur í meira mæli.
Svo langar mig líka á gömlu dansa námskeið.

Sic transit gloria mundi

Á einhverju augnabliki
það upp fyrir Munda rann
að brátt út í buskann fyki
baráttan, lífið og hann.

Arnhildur 1988- af ljod.is

Loftnet klóra himin

Eitt karlmannsrif er ekki gott stöff í heila konu.
Eftir að Guð skapaði konuna beint
varð hún betri.
Síðan er ekkert fall til
bara sakleysi
þrátt fyrir hættulegan heilann.

Þórunn Erlu-Valdimarsdóttir

Orðabókin

Hef alltaf haft gaman af nýyrðum. Læt hér fylgja nokkur úr orðabók Ólafsfirðinga sem ég rakst á á netinu:

Að þykkna upp: Verða ólétt
Afhenda: Höggva af hönd
Afleggjari: Maður í megrun
Baktería: Hommabar
Bálreið: Slökkviliðsbíll
Biskupstunga: Talsmaður biskups
Blaðka: Kvennkyns blaðamaður
Bleðill: Karlkyns blaðamaður
Boðberi: karlkyns sem háttar sig í boðum
Brautryðjandi: Snjóruðningstæki
Búkarest: Líkhúsið
Dragbítur: Árbítur sem hefur seinkað
Dráttarkúla: Eista
Dráttarvextir: Meðlag
Endurholdgun: Fitnar aftur eftir megrun
Frosinn og fannbarinn: Mjög stífur og þurr á manninn
Glasabarn: Barn getið á fylleríi
Gullfoss og geysir: Uppköst og niðurgangur
Hangikjöt: Afslappað typpi
Heimskautafari: Tryggur eiginmaður
Hleypa brúnum: Kúka
Kommúnistafundur í kjallaranum: Blæðingar kvenna
Kúlulegur: Feitur
Kviðlingur: Fóstur
Meðalmaður: Lyfsali
Meinloka: Plástur
Nábýli: Kirkjugarður
Neitandi: Bankastjóri
Neyðarkall: Björgunarsveitarmaður
Skautbúningur: Næríur
Skipta sköpum: Kynskiptiaðgerð
Tannstönglakviðfylli: Pinnamatur
Undirbúningur: Nærföt
upphlutur: Brjóstahaldari
Úrhellir: Kanna
Útvarpsmaður: Dyravörður
Viðbjóður: Afgreiðslumaður í timburverlsun
Vindlingur: Veðurfræðingur
Öryrki: Sá sem er fljótur að yrkja
Öskureið: Ruslabíll

Tarte Tatin

Þessa frönsku eplaköku langar mig í.

Haustvindurinn

Haustvindurinn leikur sér í kvöld,
við laufin sem dansa villtan dans í nóttinni.
Ég sit hljóður í þögninni og hugsa
um fiðrildið sem flögraði eitt augnablik inn í líf mitt í dag.
Skyldi það hafa breyst í prinsessu.
sem dansar í kvöld í haustvindinum.

Viðar Kristinsson
1960- af ljod.is

Í tilefni af rokinu sem gekk yfir landið sl. nótt.

Café Retro

Ég kynntist konu nýlega. Nú býr hún reglulega til expresso kaffi fyrir mig. Besta kaffi sem ég hef fengið. Hún fylgir stöðlum Expressostofnunarinnar út í ystu æsar:

Kaffibollinn skal lagaður undir 9 kg þrýstingi, úr 7 gr af möluðu kaffi frá viðurkenndum kaffiframleiðanda og lögunin á að taka 25 sekúndur!

Haustverkin

Í haust týndi ég sólber og stikkilsber í garðinum mínum og fékk aðstoð systur minnar við að útbúa dýrindishlaup. Í dag fékk ég svo að smakka chilli-paprikku hlaup/mauk sem mér líkaði stórvel og þarf að að útbúa við tækifæri. Læt uppskriftina fylgja hér:

Chili-papriku sulta:

4 stk. stórar rauðar paprikur
5-6 stk. ferskur rauður chilipipar (fræhreinsaður)
1 kg sykur
1 ½ bolli borðedik
5 tsk. sultuhleypir (Melatín).

Maukið paprikurnar og chilipiparinn í matvinnsluvél (eða saxið mjög smátt). Sjóðið maukið með borðedikinu og sykrinum í 20 mín.
Setjið síðan sultuhleypinn út í og sjóðið í 2 mínútur í viðbót.

Gerir ca. 1,3 l af sultu.

Hráefniskostnaður (Bónus) um 500 kr. (m.v. erlenda papriku).

Ástfangið hjarta

Sem lífsins versta hatur
og heimsins versta stríð,
svo ljúft og yndisfagurt,
svo friðsælt alla tíð,
sem næturmyrkrið svartast
og svarin vetrarhríð,
sem guðdómlegur söngur
og sumarnóttin blíð

það unir sér við vatnið
svo undurkyrrt og tært
í lífsins dimmu veröld
ljós þess blikar skært.
Aðgát skaltu hafa
um allt sem því er kært
því ástfangið hjarta
verður auðveldlega sært.

Ljóð þetta er af ljóðavefnum ljod.is og er eftir ungan höfund:

Steindór D
1987-

ágúst '08

Í Ólympíuþorpinu

Þessa mynd tók Þorbjörg af fjölskyldunni í heimsókn okkar í Ólympíuþorpið.

Sushi - ekki fyrir byrjendur

Ég hef lengi verið sushi aðdáandi og kynnt þessa einföldu matargerð og jafnvel orðið til að kenna hana. Hér er svo almennileg tækifærissushi-terta. Uppskriftina má finna hér.

Kominn frá Kína

Mynd: mbl.is/Brynjar Gauti

Kominn heim eftir velheppnaða ferð frá Kína. Strákurinn minn bætti sinn besta tíma í 100 m flugsundi og er meðal þeirra 50 bestu. Tók engar myndir sjálfur en sjá má nokkrar á heimasíðu Þorbjargar: http://www.123.is/fingurbjorg/pictures/

Fuglinn minn

Fuglinn minn hann Már - Hjörtur, syndir á ólympíuleikunum í 100 m flugsundi fimmtudaginn 14. ágúst kl. 11.40 í beinni útsendingu á RÚV - sjónvarp.

Við verðum á staðnum.

Ljóð dagsins á ljod.is 25. júní 2008

Ódáinsvellir
og draumlanda rökkrið
okkur sundrar
óskiljanlegar mannverur
í yfirlögðu næturhúmi
þar sem hvorugt skín
án hins.

Í dag á ég ljóð dagsins á ljod.is.

Fann þessa mynd á netinu

Þjóðhátíðardagurinn

Við héldum upp á þjóðhátíðardaginn með því að ríða niður á Rangárvelli. Ferð minni var heitið að Kaldbak við Ytir-Rangá en aðrir ætluðu á næsta bæ, Bolholt. Í Hólaskógi var enn rok og moldviðri en sem betur fer var það í bakið. Hrossin voru spræk í vindinum og riðum við sem leið lá niður að Búrfellsstíflu og fengum að fara þar yfir með hrossin. Þennan dag skiptum við oft um hesta og launuðu þeir okkur með því að halda vel áfram enda farin að átta sig á að við værum að koma í heimahaga. Líflegt var yfir rekstrinum. Ég fann alveg þegar viljinn óx í mínum hrossum og stóðu þau sig með prýði. Sérstaklega komu þau Skuld og Glói skemmtilega inn. Ég reið Glóa í upphafi dags og svo aftur síðasta legginnheim og var gaman að finna hvernig honum óx ásmegin í síðari hlutanum þannig að hann breytist í viljahross og ég tímdi ekki að hætta á honum fyrr en í hlað var komið. Á honum reið ég yfir Ytri Rangá og var það eins gott því áin var djúp í þetta sinn, þó ekki þannig að við misstum hrossin á sund.

Reynt við Þjórsá og horfið frá

Á mánudegi rann upp stóri dagurinn. Fyrir hugað var að ríða yfir Þjórsá á Nautavaði, fornri leið um suðurland. En þær fregnir bárust að Landsvirkjun væri farin a hleypa úr lónum og því væri áin orðin ófær. Flestum þótti þessar fréttir miður en öðrum var létt.
Nú var haldið upp Þjórsárdal frá Ásum í Gnúpverjahreppi og vegi fylgt inn að Sandá og þar farið inn á varðaða slóð upp að Hólaskógi með viðkomu á bænum Stöng þar sem við áðum og skoðuðum hinar fornu rústir sem eru grunnurinn að þjóðveldibænum neðar í dalnum.
Við riðum framhjá Gjáinni sem er mikil og fögur náttúrusmíð. Síðustu metrana heima að Hólaskógi riðum við í roki og moldviðri, en þar beið okkar veislukostur eins og reyndar öll kvöldin.

Á Hálfmána í fyrsta sinn!

Á Sunnudeginum 15. júní var haldið af stað frá Seli leið sem liggur mest með þjóðveginum um Skálholt, yfir Iðu á brú og niður Skeiðaafleggjarann alla leið að Árnesi og upp að Ásum í Gnúpverjahreppi. Þessi ferð gekk vel og hrossin mín fimm farin að hressast og venjast ferðahraðanum. Síðasta áfangann heim að Ásum reið ég í fyrsta sinn honum Hálfmána mínum. Ekki var laust við að ég væri smeykur við að fara á bak í fyrsta sinn, en það var ástæðulaus ótti. Hesturinn í góðu jafnvægi, alveg slakur og afslappaður og tölti svona ljómandi vel með mig alla leið, nema upp bröttustu brekkuna í heimreiðinni þar sem við stukkum létt. Þetta verður gæðingur það er ég viss um. Nú skortir þrek og úthald hjá honum blessuðum en það kemur og þá vex viljinn líka.

Á Þingvöllum

Helgin byrjaði á föstudagseftirmiðdag þegar við riðum frá Mosfellsdal yfir heiðina að Þingvöllum. Ég reið aðeins tvo síðustu leggina heima að Skógarhólum. Ferðinni heitið austur á Rangárvelli, í "heimahaga".
Hestarnir voru kátir og glaðir og skildu vel hvað í vændum var og köstuðu topp.

Á laugardagsmorgni var haldið um þjóðgarðinn og riðið um skógargöturnar og vildi ekki betur til en að fararstjórinn valdi ranga leið út úr Hrauntúni þannig að við misstum hrossin inn í hraunið og skógarjaðarinn. Þar sá ég út undan mér þrjú hross í hvarfi og fór að ná í þau en blessaðar skeppnurnar voru á öðru máli. Það sem verra var að ferðafélagar mínir tóku ekkert eftir að mig og aðra manneskju vantaði í hópinn og héldu þau sína leið eins og ekkert hefði í skorist. Við tvö vildum hinsvebgar ekki missa sjónar af hrossunum og upphófst þá eltingaleikur um víðan völl sem endaði með því að hrossin stungu sér inn í þétt skógarrjóður þegar komið var niður að þjóðvegi og hurfu þar alveg sjónum. Fundust þau ekki fyrr en eftir að aðstoð hafði borist frá flugvél sem sá til þeirra liggja makindalega í sólskininu.

Frá Þingvöllum var svo haldið um Lyngdalsheiði yfir að Mosfelli og áð við Sel en þangað er um 50 km dagleið. Enduðum svo kvöldið með mat og heitum potti á hótel Geysi.

Fjallaeyvindur

Inn um glufur lósið lætur sverfa,
Í lágu byrgi læðist vera klökk.
Óskin einn er í náttúru að kverfa,
Fara innar, neðar, vera dökk.

Í höndum hrjúfum andlit hefur falið,
Við hvert andvarp, hreyfing er í leit.
En ekkert tár, því tárið hefur kalið,
Þar engin von, í von um nýjan reit.

Þá lítið ljósrof í sprungu leikur helli,
og slær á veggi annarlegum ljóma,
draumar vakna um fagur græna velli,
í frelsi lifna bak við lukta dóma.

Út hún braust og hljóp á lágu landi,
elt þar uppi fram um tímans okið.
Það lifa margir sem eru í þessu standi
og geta aldrei um frjálst hárið strokið.

Páll Hólm
1954-

Af ljod.is

Sleppitúr

Fífilbrekka, gróin grund,
grösug hlíð með berjalautum,
flóatetur, fífusund,
fífilbrekka smáragrund.
Yður hjá ég alla stund
uni best í sæld og þrautum.
Fífilbrekka, gróin grund,
grösug hlíð með berjalautum.

Sæludalur, sveitin best,
sólin á þig geislum helli,
snemma risin, seint er sest.
Sæludalur, prýðin best.
Þín er grundin gæðaflest,
gleði æsku, hvíldin elli.
Sæludalur, sveitin best,
sólin á þig geislum helli.

Ljóð: Jónas Hallgrímsson.

Þá er komið að því að fara með hestana í haga og árlegum sleppitúr. Kannski ég sleppi mér líka.
Mynd: horft út um gluggann á skrifstofunni minni.

Hjörtur Már fer á Ólympíuleikana

Örn Arnarson, sundmaður úr SH hefur lýst því yfir að hann muni ekki keppa í 100 m flugsundi á Ólympíuleikunum í Peking í ágúst, en hafði tryggt sér þátttökurétt í greininni með því að synda undir B-lágmarki. Hefur Örn sent Sundsambandi Íslands staðfestingu á þessu. Ætlar Örn að einbeita sér að baksundinu á leikunum.
Má því búast við því að Hjörtur Már Reynisson úr KR muni fara til Peking til að keppa í 100 m flugsundinu, en hann náði í gær B-lágmarkinu, en aðeins einn keppandi frá hverri þjóð má fara inn á B-lágmarki í hverri grein.

Mbl.is 9.6.2008

Hjörtur náði Ólympíulágmarkinu

Hjörtur Már sundmaður úr KR bættist í morgun í hóp þeirra sem hafa náð lágmarkinu fyrir Ólympíuleikana í Peking þegar hann synti 100 metra flugsund á 54,46 sekúndum á alþjóðlegu móti í Mónakó.

Hjörtur varð fjórði í undanrásunum en lágmarkið í greininni er 54,71 sekúndur. Besti tími Hjartar fyrir þetta sund var 55,12 sekúndur en hann náði honum á Ólympíuleikunum í Aþenu fyrir fjórum árum.

Í gær varð Hjörtur í fimmta sæti í 50 metra flugsundi á mótinu í Mónakó á 24,42 sekúndum en það er 25. besti tíminn í greininni í Evrópu á þessu ári.

Mbl.is 8.6.2008

Olympiulágmark og prúðmennska

Synirnir gerðu það gott um helgina.

Sá yngri fór fyrir hópi sundkrakka sem hann hefur verið að þjálfa í vetur, á mót á Akranesi og þar fengu þau verðlaun sem prúðasta liðið, glæsilegan bikar til minningar um góða og drengilega frammistöðu.

Sá eldri er í keppnisferðalagi á erlendri grundu og náði lágmarki í flugsundi fyrir Olympíuleikana í Peking.

Til hamingju strákar!

Fleiri myndir af Hvannadalshnúk

Hér koma fleiri myndir frá íslensku fjallaleiðsögumönnunum, þessar voru teknar úr flugvél sem sveimaði yfir þegar við vorum að nálgast toppinn.
Hér sést þegar verið er að fara yfir stærstu og erfiðustu sprunguna á hnúknum, þar var Ærir næstum runninin á rassinum ofan í hyldýpið.
Á toppi tilverunnar! Ofar skýjum.
Sprunginn Hvannadalshnjúkur. Hér sjást aðstæður mjög vel og hversu mikið jökullinn var sprunginn. Við urðum því að gera nokkrar lykkjur á leið okkar.

Á toppi

Myndir af vefsíðu Íslenskra fjallaleiðsögumanna, sýnir eina línuna og Hvannadalshnjúk í fjarska þann 31. maí 2008. Myndin sýnir vel snjóríkið í Öræfajökli og veðrið sem við fengum þegar við náðum loks alla leið upp á topp eftir 8-9 klst göngu.

Ís og eldraunir

Það kom af því að toppinum yrði náð. Ég og skógarvörðurinn lögðum land undir fót og fórum austur í Skaftafell með tjaldvagninn minn, hálf kvíðnir því sem þar biði okkar. Á móti okkur tóku hressir ungir fjallaleiðsögumenn sem stilltu mannbrodda á skó okkar og úthlutuðu ísöxum. Fengum við ýmsar leiðbeiningar og veðurspá til fjallgöngu snemma næsta morguns leit ekki illa út.

Vöknuðum kl 04:00 og ég teipaði tærnar til að reyna að forðast blöðrumyndun og síðan varð að velja fatnað því úti var rigningarúði, vedður stillt og logn. Al lokum sættumst við á að best væri að sleppa millilagi. Vera í nærbuxum og vatnsheldri skel. Mætt var við Sandfell kl 05:00 og ferðin hafinn hálftíma síðar. Gengið var fyrst upp i 400 m hæð og þar sem hægt var að fylla á vatnsbrúsa úr ferskum fjallalæk. Næst var stoppað á eggjum Sandfellsheiðar í 700 m hæð og hvílst í smástund en við 1050 m var farið í línu og gengin upp lengsta snjóbrekka landsins upp i tæpa 1900m eða á hábrún dyngjunar í Öræfajökli.

Þaðan var ganga og nú í snjókumu af og til og með ekkert ústsýni yfir dyngjuna sem er um 3 km löng og eftir 7 klst var komið að rótum Hvannadalshnjúk. Þar var ég nú eiginlega búinn að fá nóg en af þrjósku hélt ég áfram og hélt raunar að ekki gæti verið svo langt upp á topp en það reyndsit 2 klst ganga upp snarbrattan hamarinn, yfir viðsjárverðar sprungur, þar sem ég rann illilega til og endaði næstum ofan í einni þeirra í atriði sem hefði vel hæft í Indiana Jones mynd. En allt fór það vel.Á toppnum birti svo til og við fórum að sjá bláann himinn og einstaka hluti jökulisins þar til á niðurleið af hnjúknum að jökulinn hreinsaði sig alveg.

Í frásgöng af ferðinni má finna þetta "þegar allt í einu þokuskýin sem höfðu umlukið göngufólk gufuðu upp og himinbláminn kom í ljós. Hnúkurinn sjálfur varð sýnilegur, sem og Sveinstindur, Snæbreið og Hnapparnir. Ekki var svo amaleg fjallasýnin á leiðinni niður, Þumall, Miðfellstindur og Skaftafellsfjöllin skörtuðu sínu fegursta og sá vítt vestur um jökla".

Þetta var frábær upplifun. "Þjáninging er skammvinn en upplifuninn eilíf" eins og vís maður kvað. Göngutíminn var 15 klst, 7 klst að hnjúknum, 2 tíma upp og 6 tímar til baka. Okkar beið svo hressing þegar niður var komið en þegar heim á tjaldstæði var komið var slegið upp veislu að hætti skógfræðingsins, grillað lamba prime ribs í bláberja marineringu og viðhaft salat með grísku þema og skálað í Mumms Cordon Roughe.

Um helgina

1. Gekk á Esjuna í betra formi en áður
2. Horði á risasnigill mjakast niður stein
3. Borðaði á Jómfrúnni
4. Reið um Heiðmörkina
5. Fór í grillveislu í hesthúsi
6. Horfði á Eurovision í hlöðu
7. Hélt með lagi sem lenti í síðasta sæti
8. Vakti fram til morguns og ræddi um fleiri málefni en ég man eftir
9. Svaf fram eftir degi eins og unglingur
10. Grillaði nautafile og bakaði kartöflur handa drengjunum og Ylfu
11. Fékk vísindalegan fyrirlestur með power point sjóvi frá eldri syninum
12. Hlustaði á yngri sonin útskýra munin á megindlegri og eigindlegri aðferð
13. Hét því að taka fjórar hlaupaæfingar í þessari viku

Jónas Guðlaugsson fæddist að Staðarhrauni
á Snæfellsnesi árið 1887. Hann
lærði í Latínuskólanum og var þá strax
ákveðinn í að verða stórskáld. Jónas taldi
sig ekki geta lifað af list sinni hér heima
og því fluttist hann erlendis, fyrst til
Noregs og síðan til Danmerkur, þar sem
hann starfaði sem blaðamaður. Hann lést
á Skaga á Jótlandi árið 1916, þá
nýkvæntur í annað sinn. Þó Jónas hafi
ekki náð háum aldri, gaf hann út þrjú
ljóðasöfn, sem öll bera vott um mikla
skáldagáfu. Þá gaf hann út tvær
skáldsögur og eitt smásagnasafn.

Mig dreymdi að dimm varð sólin
og dagurinn litum brá,
Þá sá ég þitt sólbros á himni
og sortanum létti frá.

Mig dreymdi ég lægi dauður
í dimmkaldri grafarþró,
þá komst þú og andaðir á mig
og aftur mitt hjarta sló.

Ég vaknaði og vissi til hlýtar
að voldugri flestum ég er,
ég sem ber lífið og ljósið
logandi í brjósti mér.

Víkingar

Það húmar – og hafgúan raular
svo hljóðan dularóð,
en lengst í vesturvegum
vakir hin hinsta glóð.

Eitthvað svo undarlegt hvíslar
innst inn í minni sál
um hafsins ótal undur,
sem öldurnar hefðu mál:

Víkingar héldu á hafið
og hugðu nema lönd;
þrengri og þrengri varð þeim
hin þögla, gamla strönd.

Drekarnir stefndu frá ströndu,
stormurinn söng við rá
og leiddi þá langt út á hafið,
en landið var hvergi að sjá.

Þeir sigldu og sigldu yfir
hinn salta öldugeim,
uns vonirnar voru dauðar.
En þeir vildu´ekki snúa heim.

Þá brenndu þeir báta sína;
það bál skein langt yfir sjá.
Þeir litu við hinsta logann
það land, er þeir vildu ná.

Og reykurinn leið um loftið,
hann lokkar frá kaldri strönd,
því alltaf er særinn samur
og söm hin ónumdu lönd.




Jónas Guðlaugsson
1887-1916

Hengillinn

Enn eitt fjallið fallið að fótum okkar í gönguklúbbnum. Tókum Skeggja hæsta tindinn í Henglinum með trompi í gærkveldi. Höfðum áætlað að vera um 2 klst upp en raunin varð sú að uppgangan tók aðeins 1 klst og 20 mín og til baka vorum við komin eftir 2 klst. Gengið var inn Skeggjadal og upp talsvert brattar fannir á sjálfan toppinn þar sem fyrsta söngæfing var haldin í talsverðum vindi og algjöru útsýnisleysi.

Helgin framundan

Adho Mukha Svanasana

Jóga er áhugavert. Var að læra nýjar æfingar eftir hlaupin í gær. Þessi er kölluð hundurinn en ætti auðvitað að heita ljónið.

Esjan - solo

Gekk á Esjuna í gær í góðu veðri og með fallegt útsýni. Nennti ekki að bíða eftir gönguhópnum og fór strax eftir vinnu. Í fyrsta sinn naut ég þess að vera á göngu og tími til kominn. Náði loks þessu þægilega jafnvægi sem þeir þekkja sem stunda fjallgöngur - jafnvægi á milli öndunar og brennslu í vöðvum. Hvorugt var pína í þetta sinn. Gekk alla leið upp að Steini án þess að taka eina einustu pásu. Það er framför. Held að það sé greinilegt að þrekið sé að vaxa og sennilega hafa göngurnar fram að þessu, upp á jökla verið einu númeri of stórar miðað við alla kyrrsetuna sem hefur liðist undanfarið. En allt hefur þetta hafst á þrautseigjunni og í góðum félagsskap. Svo hafa líka hlaupaæfingarnar hjálpað mikið. Nú eru æfingar fjórum sinnum í viku og merkilegt hvað svona bumbukall hefur gaman af þessu. Jógað hefur líka komið mér á óvart og nú kann ég Matsyasana - fiskinn.

Gyðja

Gull er falleg gyðjan ljós
grær með yndisþokka
fegurst allra rauða rós
með rökkur tóna lokka.

Af gefnu tilefni

Varðandi forsíðufrétt í 24stundum í morgun: Handtekinn við yogaæfingar, skal tekið fram að ekki er átt við undirritaðan sem tók þátt í Yogaæfingum í Laugardalnum í góðviðrinu í gær á eftir hlaupaæfingu. Bæði spretthlaupin og jóga fóru "friðsamlega" fram.

Spói

Spóinn kom í gær. Fyrsta parið við hesthúsahverfið í ár. Sumarið er óvenju snemma á ferð. 14 stiga hiti í gær og grundirnar grænka hratt. Miklu fyrr en sl. vor þegar þurkar hömluðu því að gróður tæki við sér. Ég er farinn hljóma eins og gamall bóndi. En mikið er ég farinn að hlakka til að fara í Ljósheima, túnblettinn minn fyrir austan fjall og planta þar fleiri trjám. Þar er mikið varpland vaðfugla, sérstaklega stelks, hrossagauks og jaðrakans. Á læknum eða ræsinu halda svo endur sig og skógarþröstur, maríuerla og þúfutitlingur eiga þar líka skjól og á örugglega eftir að fjölga þegar trjágróðurinn fer að taka við sér.

NOMA

Það er sko munur að eiga góða að. Í gær var rigning og rok í Reykjavík og súld í huga mér, þannig að sófinn var mun álitlegri kostur en fara út og taka fyrirsetta hlaupaæfingu Spretts. En þá hringdi sonurinn og minnti á skuldbindingar okkar. Þrátt fyrir prófannir var hugur hans einbeittur og út örkuðum við í rigningarsuddan og á eftir vorum við heldur betur stoltir af okkur. Fyrsta æfingin í veðri sem á afstæðan hátt mátti kalla, eftirá, gott. Heima elduðum við svo saman, þ.e. hann skrapp í búð og keypti salat og tómata og ég sá um að steikja fisk. Notaði kryddblöndu frá NOMA - seafood sem reyndist vel. Eitthvað sem ég keypti fyrir allnokkru en hef lítið notað og galdurinn var að nota nógu mikið saman við hveiti og egg. Með þessu var svo borin fram steiktur laukur með kapers, en galdurinn við kapers er að skola vel áfengisblönduna af sem er notað til varðveislu. Að venju bættist svo eldri sonurinn í matinn eftir sína sundæfingu. Ylfa komst ekki og fékk í staðinn sendan mat heim. Það sem maður dekrar við sína, meira segja farinn að bjóða upp á "take away" þjónustu.

Ótrúlegt hvað grasið grænkar hratt fyrir fyrir utan gluggann minn. Það er þó ekki grænna hinum megin.

Móskarðshnjúkar og mótmælasprettir

Þá bættust við fleiri fjöll og sprettir. Á miðvikudagkvöldið gerði ég ásamt fríðu föruneyti tilraun til að ganga á Móskarðshnjúka í beljandi roki. Gengum upp í 2 klst og snerum þá við rétt við rætur tindsins en þá var ekki lengur stætt og hjarnskafl síðustu metrana upp. Samkvæmt vindmæli sem var með í för og ekki alltaf í snertingu við vindinn mældust mest 21 m/sek sem verður að játa að er talsvert yfir þægindamörkunum. Hér var tekist á við náttúruöflin.

Þetta kom ekki að sök því gleði tók svo völdin á frábæru sveitaballi í Laxnesi, en þangað höfðu gengið og riðið samstarfsfólk og hestavinir. Var þar gleði mikil og dansað á fjallabomsunum fram eftir nóttu. Þilskipaskrásetjarinn fór á kostum í bandinu sínu sem spilaði gamla slagara fram á rauða nótt.

1. maí gangan breytist í hlaup í Laugardalnum. Þetta er í fyrsta sinn sem ég fer og hleyp í hóp en nú er prógramið hjá Sprett komið á fullt og það merkilega að æfingin var alveg temmileg fyrir mig, þó svo að nú í morgunsárið hafi ég alveg fundið fyrir þeim vöðvum sem ræstir voru við rásmarkið. Enduðum í jógaæfingum en það á ekki vel við mig að snúa fótum til himins, kannski það komi líka með æfingunni.

Sprettur

Byrjaði í gær að æfa með hlauphópnum Spretti ásamt yngri syninum. Fórum um Víðidalinn en verðum annars í Laugardalnum. Fórum með ljóðið "Þögnin særir mest", sem er snildarverk eftir Hróel. Náðum að klára æfinguna á settum tíma.

Vatnsberi: Engar stórar yfirlýsingar! Það eru einlægar og hógværar játningar þínar sem veita þér þá athygli sem þú þarfnast. Allt sem þarf eru staðreyndir.

Úr kvæðinu "Þökk"

.....
Öll mín smáljóð eru,
ástmær, frá þér sprottin.
Þú átt litlu ljóðin.
Leik þér að þeim seinna.


Jóhann Gunnar Sigurðsson
1882-1906

Vetur kvaddur

Kvaddi vetur með því að ganga á Helgafell við Hafnarfjörð. Fengum slyddu. Hitti fjallkonuna.

Jákvæðni, húmor og hlýlegt viðmót

Blaðra

Það er ótrúlegt hvað er blaðrað á bloggum, en hér á ég nú samt við aðra blöðru. Átti ánægjulega helgi á föstudagseftirmiðdegi riðum við feðgar í ágætum félagsskap inn í Rauðhóla en þeir eru meðal uppáhaldsstaða minna á höfuðborgarsvæðinu.

Á laugardagsmorgni var farið snemma á fætur og skógfræðingurinn kom á embættisbílnum og tók mig með í ævintýri á gönguför. Fyrst litum við á kurlunarverksmiðju í Mosfellsbænum og sáum hvar þjóðhátíðarlundurinn á Þingvöllum var að breytast í kurl. Síðan gengum við sem leið lá upp á Esju og bættum tíma okkar mikið þó en færum við hægt yfir, en göngukaflar verða lengri og lengri á milli hvílda.

Upp við Stein hittum við svo fjallavinkonur okkar. Snótir nokkrar sem við höfum verið að rekast á, á göngum okkar á fjöll. Hressar og glaðlyndar konur. Ein þeirra meðal annars fengið far með mér úr einni göngunni, okkur til nokkurrar ánægju. Þegar við hittumst urðu fagnaðarfundir þ.e. að okkur félögum var fagnað ákaflega vel með orðunum. "Hvernig ertu í blöðrunni" sem var hrópað stundar hátt þannig að allir þ.e. 50- 100 manns sem voru upp við Stein heyrðu vel. Hvarf mér allur sexapíll sem hafði sperst upp við það að sjá dömurnar og ekkert varð úr að ég hreykti mér af nýju meti á leiðinni upp. En til útskýringar verður að geta að fjallkona þessi hafði aðstoðað mig við að búa um blöðrur á fótum mínum í sameiginlegri þrautargöngu okkar á Eyjafjallajökli.

Eftir nokkra stund og spjall hurfu fjallkonurnar niður á við aftur en við spertum okkur í hlíðunum nokkuð í viðbót. Heim gengum við sáttir við afrek dagsins, en enn tekur ansi mikið i lærin á niðurleið og þarf ég sennilega að taka nokkra spretti upp og niður fjallshlið til að þjálfa lítt notaða vöðva.

En að lokinni fjallgöngu eða um kl 12.30 var farið að venju á Jómfrúna og nú fékk ég uxabrjóst en skógfræðingurinn lét undan freistingum og réðist til leiks við pörusteikina, en við höfðum heitið því að hún væri leyfileg eftir að við hefðum gengið á Heklu, en þeim áfanga er ekki en náð svo staðfesta mín er undraverð.

Af Jómfrúnni fór ég svo í hesthúsið var kominn þangað upp úr kl 14 og fór í útreiðatúr með vinum mínum nýjum og eldri um Rauðhóla, Hólmsheiði og endað á að ríða umhverfis Rauðavatn. Heima hesthúsi fengum vöflur hjá frú Fanneyju. Á heimleiðinni reið ég með Tinnu sem hafði orð á því að "lítið gaman væri að fara hægt" og skildum við aðra eftir og komum langt á undan öðrum samferðamönnum eftir fantaendasprett þar sem við hleyptum klárunum í mikilli gleði.

Sunnudagurinn var rólegri. 'Eg var kominn um kl 10 upp í hesthúsið í Gusti þar sem ég er með þrjá klára "í geymslu" og er ekki farinn að ríða út. Á enn eftir aða járna þá blessaða. En þar hitti ég annað gengi vina og kunningja, m.a. föður skógfræðingsins og hans fólk flest sem er á kafi í hestamennsku. Þau hafa skotið yfir mig skjólshúsi hin síðari ár og er fátt skemmtilegra en að ríða út með hinum 83 ára föður skógfræðingsins sem stundar þá líkamsrækt að moka hrossaskít flesta daga sem hanns stendur ekki í málavafstri í Eyjum. Eftir að hafa viðrar hesta, boðið upp á marmaraköku með morgunkaffinu fór ég í hesthúsið í Víðidal þar sem enn annar reiðtúr um nágrenni Reykjavíkur beið mín um hádegisibilið og var dólað þar fram eftir degi og spekúlerað í hrossum góðum og betri.

Svona eiga helgar að vera, -blaðra sem ekki springur.

Lift me like an olive branch

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of

"með Cohen á heilanum"

Upplifun

Hún mörg upplifunin sagði alþýðustúlkan. Hreyfiþörfin fer vaxandi og í gærkveldi fór ég í fylgd annars sonarins á kynningu á hlaupanámskeiði sem við erum að velta fyrir okkur feðgarnir. Já, ég þarf að læra að hlaupa! Eða að amk rifja það upp. Aðalkosturinn er þó að þarna eru sett fram raunhæf æfingaáætlun, því ég veit af gamalli reynslu að hugurinn ber mig alltaf hraðar en líkaminn þolir, með tilheyrandi eymslumum og uppgjöf.

Það hef ég fengið að reyna í fjallgöngunum þar sem ég er alltaf kominn 1 - 2 klst fyrr upp á topp í huganum en það tekur þungan líkamann að paufast áfram. Það er því alltaf togstreita á milli andans og skrokksins.

Eftir að hafa fengið útlistanir um grundvallaratriði þjálfunar og skótau var boðið upp á hugleiðslu og frætt um gæði þess að kyrra hugann. Síðan vorum við öll látin breytast hægt og bítandi í tré sem skaut rótum og laufgaðist, sem sagt það verður líka boðið upp á hugleiðslunámskeið sem við þurfum ekki öll að taka þátt í þó við ætlum að hlaupa í góðum félagsskap í sumar. En í huga mér vaknaði sú spurning hvort ekki væri bara hægt að fara í hugleiðslu og breytast í hlaupara í stað trés og slá þannig tvær flugur í einu höggi.

Söknuður

Ódáinsvellir
og draumlanda rökkrið
okkur sundrar
óskiljanlegar mannverur
í yfirlögðu næturhúmi
þar sem hvorugt skín
án hins.

Ný grein í vísindariti

Var að fá birta grein með samstarfsmönnum í bandaríkjunum. Nokkuð síðan það gerðist síðast en greinilega ekki dauður úr öllum æðum, -enn. Greinina má lesa hér

Á Hámundi

Tindi fagnað á Eyjafjallajökli.

Gengið var í línum til að forðast hrap í jökulsprungur.

Framundan blasir við Hámundur og gnæfir yfir jökulbreiðuna, áfangastaðurinn.

Náttverður fjallafarans

Ferðin á Eyjafjallajökul reyndist þolraun hin mesta. Lagt var af stað kl 7 um morguninn frá höfuðstöðvunum og keyrt austur að Seljavallalaug þar sem bílum var parkerað og gangan upphófst. Gengið var upp hlíðina fyrir ofan laugina upp á heiðina, Mörleysur. Aðeins var tekið ein stutt hvíld og við jökulröndina í 800 m.h.y.s. voru allir skikkaðir í öryggislínur og hópurinn þannig hnýttur saman.

Þaðan var haldið áfram á snjó en engar sprungur sáum við fyrr en alveg efst, upp undir tindi, Hámundi. Að ganga í línu er sérstök upplifun og ekki finnst mér hún skemmtileg. Var heppinn að vera neðstur í línunni og því þurfti ég aðeins að halda takti við þann sem næstur var á undan. "Hægri, vinstri, hægri.... og vinstri.... Hægri.... vinstri. Ekki flækja línuna... Hægri..". Þannig tautaði ég í huganum hvern kílómeterinn og hverja klukkustundina efir annari á meðan við þokuðumst upp á hraða snigilsins. Þrekið er greinilega að vaxa því nú fór ég ekki að finna fyrir þreytu fyrr en komið var í um 1200-1300 m. hæð. Á Snæfellsjökli gerðist það eftir um 800 m hækkun. Þegar komið var í 1200 m hæð var tindurinn farinn að blasa við og ferðin því farin að styttast og þannig var haldið áfram í einstaklega fallegu landslagi jökulheima með tignarleg og snarbrött fjöll fyrir neðan okkur sem steyptust niður á suðurlandssandana.

Framundan voru svo topparnir Guðnasteinn og Hámundur. Takmörk dagsins. Við höfuðm ágætt útsýni á leiðinni upp, gengum ofar skýjum eiginlega alla leið, en þegar við náðum á toppinn hafði skýjahulan náð í hæla okkar og það fór að snjóa. Á leiðinni niður sáum við ekkert lengi vel nema við fundum vel hversu brött leiðin var á köflum. Það er ótrúlega erfitt að ganga niður í móti í snjó sem er laus í sér undir harðskafanum. Því fékk ég að kynnast og átti ég fullt í fangi með að halda í ferðafélaga mína.

Þegar komið var niður fyrir snjólínu varð ég svo að stoppa og gera að sárum mínum, enda kominn með blöðrur á stóru tærnar. Kom í ljós að allir voru vel útbúnir með sjúkrakassa, plástra, second skin, og tape nema læknirinn sem hafði ekkert slíkt meðferðis og var því upp á náð og miskun annarra kominn. En þetta voru aðeins upphaf af stöðugum krankleika sem fékk ýmis nöfn í huga mér á leiðinni niður. Því þegar ekki var langt eftir varð ég andstuttur og móður og fór að sjóða niður í mér eins og astma sjúklingi. Var ég viss um að ég væri kominn með lungnabjúg af háfjallaveiki og þá sennilega fyrsta tilfellið sem skráð yrði á spjöld sögunnar á þessari leið. Hefði betur farið að ráði Eggerts Ólafssonar og Bjarna og haft með mér edik og andað í gegnum klút til að verjast áhrifum þunna loftsins eins og þeir gerðu þegar þeir klifu Snæfellsjökul.

Ég leitaði annara skýringa og þá helst að ég hefði fengið þögult hjartaáfall af áreynslunni og nú væri ég með hjartabilun og hjartaastma. Varð mér ekki um sel en ákvað að staulast neðar svo ekki yrði björgunarsveit að dröslast með mig niður síðasta brattan. Þegar niður var komið gleymdust raunirnar og fagnað var með hópnum mínum góðum degi en erfiðum. Áhyggjur af hjartavöðvanum runnu eins og dögg fyrir sólu. Leiðsögumaðurinn var faðmaður fyrir að hafa komið okkur alla leið upp og svo niður aftur.

Heim í hús komst ég svo við illan leik 15 klst eftir að lagt var af stað um morguninn, sár á fótum, hóstandi eins og mæðiveiki rolla, þar tók við tímabil kuldahrolls og lystarleysis. Sennilega einkenni örmögnunar á byrjunarstigi, eða langtleiddur. Amk tókst mér að jafna mig á næstu tveim tímum og um miðnætti var ég farinn að nærast og drekka aftur. Hafði náttúrulega ekki haft þá fyrirhyggju að eiga neitt ætilegt heima. Nóg var ég búinn að fá af döðlum og flatbrauði. Tókst að lokum að steikja brauð og egg og borða með saltfisksalati sem ég átti frá því fyrr í vikunni. Þetta myndu Jómfrúarmenn kalla "náttverð fjallafarans". Nóttin fór svo í að bæta upp vökvatap og nærast eftir getu. Það var svo ekki fyrr en um hádegi daginn eftir að egóbústið fór að laumast inn með strengjunum sem fóru að gera vart við sig þannig að ég skammaðist yfir því að vera ekki löngu fluttur í hús á einni hæð.

Eyjafjallajökull. Tindur þrjú án ediks.

Hér var ég um helgina. Gekk á Hámund (ca 1662 m). Ferðin á toppinn tók 6 klst og 15 mín og niður vorum við komnir eftir 10 klst göngu. Nýtt afrek. Meira um það síðar.
Hér sést Hámundur hæsti tindur Eyjfallajökuls.

Var í útreiðum í gær.

Hún Fanney fer ekki á feti
á ferð sem að kennd er við leti
það hefði ekki nægt
að fara svo hægt
að hermt eftir henni ég geti.

Já, þú ert mín!

Já, þú ert mín, já, þú ert mín,
ó, þökk frá hjartans grunni!
Hver harmur deyr og húmið dvín,
og himinsól um löndin skín,
sem jörðin beri brúðarlín
og brosi móti unni.
Þú glitrar sjálf, sem gullið vín
og glæðir ljóð á munni.

Á mínum vegi er rós við rós,
ég reika milli blóma,
og geislar dansa ós frá ós;
frá efsta tind og fram til sjós
um lífsins yndi, ást og hrós
nú allir strengir hljóma.
Mér finnst sem húmið fæði ljós,
mér finnst ég sjálfur ljóma!

Jónas Guðlaugsson
1887-1916

Ég sótti upp til fjallanna

Ég sótti upp til fjallanna um sumarbjarta nótt. -
Sólin gleymdi dagsins háttatíma. -
Ég efni heitið, vina mín, hið dýra djásn skal sótt.
Í dimmum helli verður risaglíma.
Hæ, hó!
Ég er á nýjum sokkum og ég er á nýjum skóm.
Í öllum heimi er enginn, sem ég hræðist.



Jóhann Sigurjónsson
1880-1919

Á Sæfellsjökli

Hér kemur mynd úr ferðinni um síðustu helgi sem Jón Gauti fararstjóri tók. Hún sýnir aðstæður vel á toppnum. Hér er svo tölfræðin: Ferðin tók rúmar 6 klukkustundir. Þar af voru 4 klst og 32 mínútur á göngu og 1 klst og 39 mínútur í stopp. (Ja; ég fékk nú ekki að stoppa svona mikið held ég amk fannst mér ég alltaf vera á ferðinni). Heildargönguvegalengd var 12.35 km.

Þessi mynd birtist í 24stundum í gær og sýnir Æri á niðurleið. Hann er þessi efsti, svartklæddi með rauðar legghlífar og hvíta vettlinga.

Undir seglum (kveðið í veikindum)

Þetta er ljóta bölvuð byttan,
bæklað stýri, kjölur fúinn.
Allt er rifið eða brotið,
allur reiði sundur snúinn.

Ef það væri ljófa leiði,
léti ég samt bátinn vera.
En byljirnir úr Skuggaskörðum
skemmri munu veginn gera.

Dauðinn sér í djúpi byltir,
dylur sig í boðahrönnum.
Ertu í þessum eða hinum,
ófreskjan, að nísta tönnum?

Jóhann Gunnar Sigurðsson
1882-1906

Held ég sé að fá þessa fjandans flensu.