Húsin í götunni

Sólarlag á nyrstu brún Íslands

Myndir frá Leirhöfn á Melrakkasléttu.
Varðeldur og gleði við sólarlag

Í Öxarfirði

Þá koma loks fleiri myndir úr hestaferð sumarsins.

Þar í fararbroddi, Þorbjörg á Hófi og Ingólfur á Lenín.
Myndirnar teknar í Öxarfirði. Daginn áður var riðið einhesta upp með Jökulsá á Fjöllum austanmegin. Nú var leiðinni hinsvegar heitið vestur yfir Jöklu og upp í Þjóðgarðinn í Jökulsárgljúfrum. Framhjá Ásbyrgi, upp að Hljóðaklettum og Vesturdal og að Svínhaga þar sem við fengum næturhólf fyrir hestana.

Baðkar fyrir hávaxna eða háfætta

Hef verið með allar klær úti við að viða að mér hugmyndum um baðinnréttingar. Fann þessa á fasteignavefnum. Ef rýnt er í dökka myndina má sá að baðkarið sem er veglegt er upphækkað. Þetta er nýjung í hjálpartækjum.

Alheimsins tóm

Þá eykst orðspor. Þetta gamla ljóð mitt var lesið upp fyrir nemendur KHÍ.

Hvað snertir þá taug, er snýr við hjarta
snæfugl um sumar, syngdu þinn óð.
Hvar leynist blossinn með leiftrinu bjarta,
er ljómar að nóttu sem kvöldsólarglóð.
Hvenær ná hjörtun að hrærast í takti
sem hamast í einsemd að halda við mætti.
Ég yrki mín kvæði, í alheimisins tómi,
engin þau heyrir, þær nætur ég vakti.
En blómið það fölnar ef brestur sá ljómi,
er bærði við hjarta með titrandi slætti.

(mynd e. Nínu Tryggvadóttur)

Döðlukjúklingur

Sunnudagar eru fjölskyldudagar.
Tók því rólega um helgina. Sinnti sjúkum hesti, og ræddi málin lengi við félaga mína á kaffistofunni í Faxabóli. Fór í leiðangur og keypti blöndunartæki á nýja baðherbergið í nýja húsið sem nú er að taka á sig mynd með glæsilegum flísum í hólf og gólf.

Á sunnudegi hellti ég upp á te fyrir systur mína. Vígði þar með tebollana frá Royal Copenhagen.

Fékk svo krakkana mína (þeim fer fjölgandi) í mat um kvöldið og prófaði nýja uppskrift. Döðlukjúklingur var það og fékk hann góða dóma matgæðinganna.

Í réttinn þarf:
Kjúklingabita
Karrý
Saxaðan lauk
Döðlur
Hnetur
Epli
Salt
Pipar
Smjör/olía
Rjóma

Ljóð dagsins 7. október

Hugljómi

Hugljómi með
snertingunni
bræðir

myrkrið glóir
aftur og aftur
og geislar út

svo áborið fræ
ber ávöxt
og andar á ný

Spor

Hvar liggja mín spor
á fjallsins egghvössu brún
tvíátta hugur
haustsins margræðu litir
vorsins fölnuðu blóm.

Ljóð dagsins - 3. október

Dreyri

Í gulum stráum
og dreyrrauðum laufblöðum
syngur haustþeyrinn
kveðju í síðasta sinn.
Hvar skildu leiðir um vor.

(oktober 2007, tanka)

Work in progress

Um daginn fékk ég senda ullarsokka norðan úr landi og hvar ég spígsporaði í þeim um húsið fékk ég þá flugu í höfuðið að mála mynd.

Blær

Með haustlitablæ
speglast í flóanum mynd
og drúpir minning
sem varpast í hjarta þitt
og bræðir hrímkaldan hug

(oktober 2007; tanka)

Mynd af mynd

Mynd þessi prýðir nú skrifstofuna mína, tekin af Padraig Grant í Sómalíu 1992 og sýnir 17 ára stúlku sem vann við að aðstoða starfsfólk hjálparstofnunar. Í búðirnar gekk hún á hverjum degi og hafði meðferðis Kalsnikow rifill á öxlinni sér til varnar. Myndin virðist spegilmynd því á mótin henni stendur önnur kona, en hún er í þurrum fötum.

Myndina keypti ég til stuðnings Iceaid, hjálparsamtökunum. Hún minnir okkur á að stundum þarf maður að grípa til allra sinna vopna, - til þess eins að geta mætt í vinnuna.

Ljóð dagsins - 28. september 2007

Hrím

Hrímkaldur hugur
heilsar í vetrarbyrjun
á hvítum fáki.

(september 2007; hæka nr 2)

Hauststrá

Í gulum stráum
haustið fagnandi ómar
og bíður þín vor

(september 2007; hæka nr 1)

You're Cry, the Beloved Country!

by Alan Paton

Life is exceedingly difficult right now, especially when you put more
miles between yourself and your hometown. But with all sorts of personal and profound
convictions, you are able to keep a level head and still try to help folks, no matter
how much they harm you. You walk through a land of natural beauty and daily horror. In the end, far too much is a matter of black and white.


Take the Book Quiz
at the Blue Pyramid.

Vikan sem leið

Alltaf ber eitthvað nýtt við. Gerði merka uppgötvun á einu kaffihúsi borgarinnar, en þangað ven ég komur mína í morgunkaffi eða dögurð um helgar. Það er nefnilega hin þjóðlegi réttur flatkökur, en þessar eru með humus, spínati og kóriander og er ótrúlega frábær morgunhressing. Mæli með þessu!

Í síðustu viku fór ég á þrenna tónleika. Réttara sagt 2,5. Við feðgar fórum á hina Eivöru færeying og síðan á bláa skugga þar hljómsveit SF og Egill nokkur Ólafsson og turtildúfan Ragnheiður Gröndal sungu undir. Eftir hlé stigu á stokk gamlir og reyndir jassistar og léku af fingrum fram. Hálfu tónleikarnir voru hálfgerður bömmer, reyndar ekki nema fyrir mig. Á laugardagskvöld fór ég í mat hjá vinum mínum og borðaði á kostnað velferðarsviðs höfuðstaðarins. Síðan átti að taka við sveifla og afróbít á Nasa og þangað fór ég en kenndi til vanmáttar, svo lítið varð úr afrósveiflunni sem annars hefði orðið tilefni margra færslna.

Þess má geta að í morgun var mér boðið að gerast partner á tangónámskeiði sem er að hefjast. Ef það er ekki góð byrjun á vikunni þá veit ég ekki hvað. En þori ég?

Tæknilæg

Jæja þá er síðan aftur opinn eftir ýmsar lagfæringar á tæknihliðinni og bráðum fer ferðasaga sumarsins að koma, sem ég veit skv. tölvupóstum og skeytasendingum að beðið er með mikilli eftirvæntingu. Hún mun mjatlast inn hægt og bítandi enda frá mörgu að segja.

Menningarnætur og dagar

Fór í hálendisferð með yngri syninum og dvöldum við fjarri skarkala höfuðborgarinnar frá miðvikudegi 15. til sunnudagskvölds 19 ágúst.Ferðin heppnaðist fullkomlega. Einangraðir á fjöllum tókumst við á við náttúruöflin og drengurinn fékk æfingu í að keyra hálendisvegi, keyra yfir bergvatns- og jökulár. Meta vöð, kíkja eftir brotum, athuga dýpt. Læra á háadrifið, lágadrifið og læsingar og hvað allt þetta heitir. Allt þetta kom í staðinn fyrir tölvur, gsm síma, sms, msn, myspace en þar er hann svo sannarlega fremri mér. En þegar hann var kominn í algjöra einangrun frá slíku tækniundrum nútímans hafði hann bara ekkert annað að gera en læra á jeppann, keyra yfir hraunbreiður og torleiðir og kenna föður sínum á ipod.



Sonurinn í baði á Laugafelli, nálægt miðpunkti Íslands, norðan Hofsjökuls.


Fyrstu nóttina dvöldum við í Kerlingafjöllum. Fórum þaðan í Hveravelli í bað í heitulauginni þar og svo inn í Þjófadali. Þar lærði drengurinn á fjórhjóladrifið og keyra upp snarbrattar brekkur (á vegi náttúrulega). Næstu nótt vorum við í Laugafelli við Sprengisandsleið.


Sólarlag á menningarnótt við Frostastaðavatn. Vorum síðustu nóttina, þ.e. á meðan 100.000 íslendingar voru að skemmta sér á menningarnótt vorum við einu íslensku ferðamennirnir í Landmannalaugum. Sváfum þar í fjallaskála ferðafélagsins eins og allar hinar næturnar. Yndislegt að vera einangraður frá umheiminum.


Á sunnudegi, eftir að hafa farið í bað í lauginni í Landmannalaugum. Gengið svolítið um svæðið og notið litafegurðar fjallana héldum við heim á leið og komum seint og um síðir til Reykjavíkur sælir og ánægðir með ferðina.
Ekki má gleyma að vegna áskoranna sonarins og forvitni um hagi föðursins á hans aldri var gerð lykkja á leið okkar og við brugðum okkur norður í Herðubreiðarlindir þar sem sagðar voru hreystisögur af ungdómsafrekum föðursins.






Sérstakar þakkir: Landsímanum, símanum ogVodafón eru hér með færðar þakkir fyrir að hafa ekki komið á síma- og tölvusambandi á miðhálendið og að enn skuli vera til skikar þar sem hægt er að einangra sig frá slíkum friðþjófum.

Fyrsti dagurinn: Leirhöfn, Núpskatla, Oddstaðir, Blikalón

Þar riðu hetjur um héruð

Ferðin hófst 23. júlí frá Leirhöfn á Melrakkasléttu. Fyrsti áfanginn var út með sléttunni að vestanverðu að Grjótnesi, en þar býr einsetu kona sem kýs að búa án rafmgagns og annara þæginda sem við kennum við nútímann. Ekki fengum við að fara nálægt bænun en var heimil för um ystu mörk lands hennar að Núpskötlu og þaðan blasti við Rauðinúpur.

Myndir þessar er hinsvegar úr Öxarfirði og sýna Þorbjörgu og skrásetjara þilskipaútgerðar á austfjörðum í fararbroddi.

Alls voru 42 hestar með í ferðinni. Ferðafélagar voru 12-16 eftir dögum, gestum og leiðsögumönnum úr héraðinu.
Hér stjórna stóðinu, Finnur fararstjóri, Fanney, Þorbjörg og Jónas. Komið að áningu.

Svaðilfarir

Ferð um Melrakkasléttu, Þistilfjörð, Öxarfjörð, Þjóðgarðinn í Jökulsárgljúfrum, Þeistareyki og í Laugum í Reykjadal. 16 daga hesta- og gleðiferð.

Hvers vegna er orðið þjóhnappur notað yfir rass?

Orðið þjó er notað um efsta hluta læris, lend, rass og hnappur er meðal annars notað um eitthvað kollótt og kúlulaga. Orðið þjóhnappur um 'rasskinn' þekkist þegar í fornu máli. Síðari liðurinn –hnappur lýsir nánar hvaða hluta lærisins átt er við, það er það kúpta, kúlulaga, rasskinnina.

(af vísindavefnum. hi.is)

Ferðin hafinn

Loksins hefst sumarleyfisferðin. Í morgun fóru hestar á bíl og eru á leið norður á Leirhöfn á Melrakkasléttu. Á morgun fer ég á eftir. Þá verður lunch á Halastjörnunni í Öxnardal. Vonandi kaffi í Vinaminni á Akureyri ef húsráðendur ná ekki að hlaupa í skjól. Kvöldmatur í Leirhöfn.

Ljóð dagsins 21.júlí

á í dag ljóð dagsins á Ljóð.is. Fjallar um eðlis- og stjarnfræði.

Geisleindin snýst í baugum
um rás hins bjarta,
þyngdar sinnar virði í afli.

Í bogaljósinu
sem hvorki á upphaf né endi.
er aðeins ljómi í hring.

Í rökkurfjarlægð
leynast sogandi svarthol
falin milli skínandi agna
og kalla allt að ljósavík bak látur.

Erlebnisreisen

Þá styttist í sumarfríið og hestaferð ársins sem að þessu sinni verður um Norður-Þingeyjarsýslu. Melrakkasléttu, Þistilfjörð, Þjóðgarðinn í Jökulsárgljúfrum, Þeistareyki og Laugar í Reykjadal.

Bésame

Kossinn þinn heitan,
kysstu mig, kysstu mig oft
ef kveðjumst í dag
vonin í hjarta mér deyr
aldrei við snertumst á ný.

Augun þín djúpblá
kom, kom þú nær mér í kvöld
í djúpinu speglar
speglast í augunum ást
á morgun ég söknuðinn ber

Í húmi ég kveð
mitt hinsta og fegursta ljóð
handa þér einni
hræðist ei söknuðinn meir
ef kyssir, kyssir þú mig

Ást, haltu mér fast
við faðminn þinn þétt í nótt
fjarlægðin heilsar
ekkert ég þekki svo sárt
augun þín hverfa á braut.

Kysstu mig lengi
í draumum komdu til mín
geymdu í augum
spegilmynd ástar sem dó
aftur mig vektu til lífs.

tanka nr. 15.

Rós án þyrna

Hvað er hægt að gera um helgi bundinn í báða skó á vaktinni. Undanfarnar helgar hef ég dvalið utanbæjar, en nú sat ég heima. Föstudagskvöldið fór í að taka á móti nýju ástinni í lífi mínu, sem hafði ætlað að koma kvöldinu áður en lenti þá í hremmingum og slysi um hábjartan daginn. Á laugardagmorgni fór ég í bæinn og fékk mér kaffitár og krósants gekk upp Laugaveginn. Fór síðdegis í kaffi til Önnu frænku minnar á elliheimilið en hún er nýlega orðin 92 ára. Áður brá ég mér á prúttmarkað hjá Ömmu Rut í Skipholti og keypti postulínsbolla, -bláa blómið frá konunglegu dönsku postulínsversluninni. Keypti sitt lítið af hverju, tebolla, kaffibolla, og súkkulaðibolla undirskálar og diska. Fór svo heim og dundaði við baðherbergið sem er að byrja að taka á sig mynd á ný. Fékk síðan góðan gest síðdegis sem vígði með mér tebollana, eftir að hafa kynnt fyrir henni nýju ástina mína. Fékk eitt símtal af vaktinni.

Á sunnudag átti ég leið um Laugardalinn, fór á safnadegi í Ásmundarsafn og sé að ég þarf að byrja að rafsjóða aftur. Kaffi í grasagarðinum og röskur göngutúr um dalinn og skoðaði trjásafnið. Komst að því að reynir er af rósaætt.

Hrannast upp óveðursský

Myndin er úr vefmyndavél á þaki Veðurstofunnar.

Að vitja nafns

Mér var boðið í heimsókn til foreldra vinkonu minnar. Þar var að góðum sið boðið upp á kaffi og góðgæti. Móðir hennar vildi spjalla við mig í eldhúsinu og settumst við þar í stutta stund og þegar erindið hafði verið borið upp og rætt, spjölluðum við aðeins um daginn og veginn. Svo sagði hún "veistu hvernig nafn dóttur minnar er tilkomið". Ég svaraði því neitandi, en bætti við. "Það er mjög fallegt og fer henni vel". Þá sagði hún mér þessa merkilegu sögu. Þetta er nafn frænku mannsins míns, föður vinkonu þinnar. Hann var alltaf í miklu uppáhaldi hjá henni sem barn og á milli þeirra var mikill vinskapur og traust. Ég vona að þið varðveitið það í fjölskyldunni. Hmmm sagði ég og fátt fleira. Sá stríðni glampa í augum hennar.
Frænkan dó tæplega fimmtug, kannski á þínum aldri. Hún hafði verið skýrð í höfuðið á kærustu föður hennar, sem hafi dáið af slysförum ung að aldri. Þegar hann kynntist móður frænkunnar varð það úr að þau skýrðu sitt fyrsta stúlkubarn höfuð kærstunnar og það sem meira var, þau tóku að sér móður kærustunnar látnu sem nú var orðin einstæðingur og bjó hún hjá þeim upp frá því til dauða dags. Mér varð á orði að sjaldan sæji maður í dag slíkan kærleik í verki og ræktarsemi við minningu einhvers sem maður hafði elskað. En hvernig stóð á því að þið skýrðuð dóttur ykkar í höfuðið á þessum tveim konum, ungu konunni sem dó af slysförum og frænkunni sem dó fyrir aldur fram. Margir hefðu valið annað nafn. Vitjuðu þær nafns í draumi?
Nei svo var ekki. Þegar ég var orðin ófrísk af dóttur minni, vinkonu þinni þá sat ég oft og prjónaði eða saumaði og beint á móti sófanum sem ég sat í var málverk af fræknu mannsins míns og þegar ég leit upp frá störfum sá ég að augun í málverkinu voru lifandi og horfðu á mig. Svona var þetta í nokkurn tíma. Að lokum rann upp fyrir mér ljós og ég sagði stundarhátt. Ef þetta verður stúlka skal ég skýra hana í höfuðið á þér. Eftir það sat ég alltaf í stól undir myndinni og sá því ekki augun þegar ég leit upp. Síðan fæddist stúlkan og ég stóð við orð mín. Eftir það hef ég oft horft á þetta málverk og augun í því eru eins og í hverju öðru málverki. Þannig vitjaði hún nafns.

Forn-germanskt uppeldi

Var að lesa viðtal við Valgarð Egilsson í læknablaðinu. Þar má finna eftirfarandi.

"Valgarður er fæddur á Grenivík árið 1940 og alinn upp að eigin sögn á "forn-germanskan hátt". Hvað felst í því?
"Að vera utanhústegund og ekki vanur stofuhita í híbýlum. Vera sífellt vakandi fyrir náttúrunni og eiga allt undir henni. Fylgjast vel með veðrabrigðum og kunna að lesa úr skýjafari. Ef maður sá þoku safnast í Hvanndalabjörgin þá vissi maður að vindur var að koma að norðaustan og eins gott að safna fénu saman. Það er ansi fjarri uppeldisaðferðum í þéttbýli nútímans að vera strax 8-9 ára gamall orðinn ábyrgur fyrir hjörð heimilisins. Þá er maður að gá til veðurs oft á dag og skynjar allt umhverfið útfrá því...."

Læknablaðið 2007, 6, 500-501.

Askur

Fór snemma á fætur á sunnudagsmorngi og fékk þá góðu hugmynd að hringja í skógfræðinginn vin minn og bjóða á hestbak, enda haft talsvert fyrir að flytja hesta í nýja haga kvöldið áður. Viti menn hann var aldeilis til í það. Reyndar bauð ég honum að koma og skoða skógræktina í Bolholti og þegar hann var búinn að jánka því nefndi ég í framhjáhlaupi að ég gæti skotið undir okkur hestum til að geta séð meira og fleiri tré. Hann þáði það. Á leiðinni komum við við hjá Ingbjörgu í gróðrarstöð Ingibjargar í Hveragerði, því við það myndi lund hans léttast enn meir. Skoðuðum framboð af trjám og þar beið okkar líka þessi fallegi og mannhæða hái askur, sem skógfræðingur heimtaði að kaupa og færa mér. Sagði mig vanta fórnartré í Ljósheima. Nokkuð gekk erfiðlega að slíta skógfræðinginn fá Ingibjörgu og föngulegri dóttur hennar enda þær vel spjallfærar um kynlíf íleusa, sem ég komst að seint og um síðir væri svokallaður kristþyrnir. Hafði skógfræðingurinn nýlega keypt bæði karl og kventré á þessum stað og flutt í garðinn sinn og beið nú eftir að upphæfis vilt kynlíf þessa trjápars og úr yrðu rauð ber. En til þess þurfti flugur. Ég skaut inn í að þetta væri svona eitthvað í líkingu við cybersex sem nú tíðkast á ýmsum spjallsíðum þar sem stundað er fjarkynlíf í gegnum eða með hjálp tölva.

Við Rangá beisluðum við tvo hesta. Ég hafði leyfi á Glóa og við hæfi var að ég skyti undir skógfræðinginn góðhryssunni Skuld. Vonaði þó að hún hefði ekki veruleg áhrif á örlög hans amk ekki þennan daginn. Riðum um héraðið og vitnuðum í Njálu. Skoðuðum tjálundi og dáðumst af stafafurum. Drukku kaffi og höfðum dýrmætan vinnutíma af Bolhyltingum.

Síðla dags fórum við og í Ljósheima og drifum okkur upp Ljósheimaboulevard í lága drifinu. Plöntuðum Asknum við hlið frjósemisjurtarinnar valhumals. Helguðum fórnarreitinn í Þórslundi og skipulögðum vatnsveitu.

Góða veislu gjöra skal

Eyddi laugardeginum í Ljósheimum við að planta og flutti hesta að Rangárbökkum. Var í 19 stiga hita í Ljósheimum. Keyrði upp Ljósheima boulevard eins og þúfnatroðningurinn heitir sem liggur um landið.

Plantaði ölnum, þrem lindifurum og tveim þöllum. Stækkaði Þórslund. Gleymdi mér í sólinni og rankaði við mér e. 4 tíma enda í frábærum félagsskap og átt þá eftir að flytja hestana yfir að Rangá. Varð fyrst að fara að Bolholti og ná í hestakerru. Eftir tlasvert stapp náði í ég í hestana. Frá þeim atburðum verður sagt síðar.

Kom að Rangá um kl 22.30 og setti hesta á heimatúnið og fór með kerruna að Bolholti. Var orðin sæmilega vinnumannslegur þegar þessu var lokið og sá að varla væri ég hæfur til að "líta við á eftir" hjá húsráðendum í veislu sem þar var í tilefni 50 ára afmæli bóndans og húsbóndans, eins og það var orðað þegar kom til að láta vita af mér fyrr um kvöldið. Ákvað nú samt að hringja og láta vita að ég hefði lokið erindum og biðja um kveðja til afmælisbarnsins, en þá var ekki við annað komandi enn að ég liti við. "Annað væri kjánalegt" var mér tjáð og þar sem mannasiðum mínum er ábótavant og samskiptaörðugleikar umfram meðaltal, þá ákvað ég að taka mark á þessu og láta sjá mig. Kasta kveðju á bónda og frú hans en stoppa ekkert. Til vonar og vara skipti ég um skó og fór í svarta blankskó sem ég hafði í bílnum. Reyndi að dusta grasgrænkuna af hnjánum og þvo moldina af höndunum. Fannst ég líta býsna vel út eftir það. Uppgötvaði þá að ég var í bláu uppáhaldsskyrtunni minni sem ég keypti um árið, eða á síðasta áratug í GAP með kínahálsmáli og mér hefur verið bannað að nota innan um fólk vegna slits, -sérstaklega trosnaðra erma. Þar sem ég reyni nú að fara eftir etiketti annara í umgengi og útliti sá ég þarna stóran lapsus og til að bjarga mér þá bretti ég upp ermarnar og huldi þannig skömmina. Sveipaði svo um mig brúnu flísvesti til að hylja moldarskellurnar á bringunni. Gekk síðan að útidyrum heldur hikandi því hégóminn um útlit getur verið nagandi. Til dyra kom afmælisbarnið og viti menn. Mér til mikillar léttis þá var hann í lopapeysu og þegar ég leit yfir öxlina á honum sá ég til veislugesta úti á palli þar sem flestir voru í þykkum peysum og margir í gallabuxum. Ég smellpassaði í félgasskapinn. Það sem ég hafði uppfram aðra var "touch of style" með örlitlum grænum sétteringum á hnjánum. Þáði ég svo lambakjöt af heimaslátruðu, sem er og ég fullyrði besta kjöt sem ég hef borðað í háa herrans tíð. Fékk svo þrusugóðar hnallþórur á eftir og öll áform um að stoppa stutt fuku út í rangeysk loftið og liðust niður ána í náttkyrrðinni, sem reyndar var ekki svo mikil á þessum bæ. Varð þó fremur svara fátt þegar gestir í lopapeysum spurðu hvort mér væri ekki kalt að vera svona með uppbrettar ermar!

Garðvinna

Í garði mínum
vex gleym-mér-ei
sem minnir mig á bláu augun þín
sem ræktaðir hann

Á morgun
ætla ég að uppræta arfann
sem sáði sér í vetur
og vefur sig
um klukkur og blóm

Að kaupa öl

Það er vandaverk að fara vel og rétt með öl. Keypti fyrir viku 66 öl-plöntur. Tegundin heitir víst ölur og er líka þekkt sem elri. Í þetta sinn keypti ég einn bakka af gráelri sem er reyndar svolítið rauðleitur og því oft ruglingslega kallaður rauðelrir eða rauðölur. Annar bakki sem ég fékk var með sitkaöl eða sitkaelri. Þessu þarf að planta hið bráðasta áður en þurrkarnir gera útaf við plönturnar.

Að yrkja

Hef notað þessa síður sem dagbók til að skrá hvað hefur verið sáð og plantað í Ljósheimum. Er heldur á eftir áætlun með skrif-finskuna, sem er gott merki. Frá síðustu skráningu hafa uþb 50 birkiplöntur verið settar í Þórlund en þar voru fyrir aspir frá sl sumri. Þar bætti ég svo við 9 reynitrám fyrir skemmstu. Tíunda plantan varð fórnarlamb Flygils. En það er merkilegur hestur. Þegar ég kem þá kemur hann alltaf fagnandi og heilsar mér og fylgir eins og hundur og tekur eftir öllu sem ég geri. Hann þarf alltaf talsvert af strokum og spjalli. Flygill er stríðinn hestur hef ég tekið eftir og hefur einstaklega gaman af því að leika sér. Þannig háttar til að ég hef stórt kar sem ég set vatn í til brynningar. Síðast þegar ég kom var það tómt og komu allir hestarnir að fá sér sopa. Ég veitti því eftirtekt að af og til kipptust hestarnir til, nema Flygill sem greinilega þótti sopinn góður og var alltaf með hausinn ofan í karinu. Að lokum áttaði ég mig á því að hann var að leika sér með slönguna. Beit í hana og sprautaði framan í hina hestana sem brá við leikinn. Loks sá ég hann endurtekið, bíta í slönguna og drekka af stút. Stakk hann slönguendanum upp í sig og sprauta upp í sig. Ef þetta hefði gerst einu sinni, etv tvisvar hefði ég haldið þetta tilviljun, en hann gerði þetta mörgum sinnum og ætla ég að það hafi verið leikur hjá honum, fremur en mistök. Svo fílaði hann alltaf grön á eftir eins og hann væri að hlægja. En svo ætlaði ég að planta reynitrjánum 10 hér og þar í landið og hugsaði sem svo að fyrst þær væru tiltölulega stórar fengju þær frið og yrðu ekki traðkaðar niður. En þegar ég var búinn að gróðursetja þá fyrstu kom flygill og laumaðist upp að mér og þegar ég ætlaði að dáðst að sjálfum mér þá skaut hesturinn hausnum fram og beit toppin af hríslunni, eins og hann vildi segja að þetta væri ekki góð hugmynd. Hinar níu plönturnar fengu því stað innan gróðurgirðingarinnar í Þórslundi.

Á vit nýrra ævintýra - kyrrð

SUNNUDAGUR 24. júní. Reykjadalur - Jónsmessunótt - kyrrð.

Angan af birki
eftir vætutíð ilmur
í lofti keimur
sem kynntist þér einni hjá
og geymi í ljósheimum

Vaknað í ró og 18 stiga hita. Morgunverður úti á palli. Brauð með reyktum silungi frá Skútustöðum og tómötum. Lítill áhugi á að yfirgefa þessa paradís.

Á vit nýrra ævintýra - Jónsmessa

LAUGARDAGUR 23. júní. Jónsmessa.
Þrátt fyrir að hafa sofið lítið um nóttina var risið árla úr rekkju og haldið af stað snemma morguns og ekið um slóðir sem ég hafði aldrei komið á. Farið í gegnum Húsavík og Tjörnes og út á Melrakkasléttu. Stoppað til að ljósmynda, rætt við bændur og búalið og kaffi þegið víða. Veðrið fullt af dulúð. Fuglalíf mikið.

Bæir með sérstöku sniði. Öll húshorn máluð í öðrum lit en veggir og þakk. Í Öxarfirði með dökkum hornum en á Melrakkasléttu með ljósum hornum. Húsin gömul og full af sögu.



Mjög stingur í stúf fegurð sveitanna og eymd bæjarfélaganna sem eru að flosna upp á þessum ystu nesum landsins.
Úr Axarfirði og Sléttu var haldið í Þistilfjörð í heimabyggð formannsins græna. Keyrt inn að Flautafelli. Veiðimenn öfundaðir af fögrum ám. Komið við á bæ einum og þar mælt með gönguferð út á Rauðnes, en það varð að bíða sumarsins.

Úr Þistilfirði var haldið yfir Öxafjarðarheiði til baka. Á heiðinni var rigningarsuddi, landslagið mun fjallendara en ég hafði búist við og tilkomumeira. Á miðrið heiðinni stoppuðum við og pældum í umhverfi, hlustuðum á rigninguna hamra bílinn og móðuna safnast á gluggana. Upplifun eins og að vera á einangraðasta stað veraldar og njóta þess til fulls. Óspillt víðerni allt í kring á miðri Jónsmessu.

Við hæfi var að rifja upp kvæðið í heiðinni og hefði ég ekki ort það fyrr hefði þetta verið staðurinn og stundin.

Vina mín í heiðinni
hvar varstu í nótt.
veistu ekki að ég vakti
og beið þín í láginni
með litföróttum stráum
og læk sem hvísluðu
-sögu þína í eyra mitt.

Heim að Laugum komum við aftur um kvöldmat og fórum beint í heita pottinn og síðan borðuð nautalund með rúkóla salati og bökuðum kartöflubitum. Um kvöldið skrafað og beðið jónsmessunætur.

Á vit nýrra ævintýra - ljóðakvöldin

FÖSTUDAGUR 22. júní

Fór í langa ferð um helgina, en tíminn leið hratt. Stalst úr vinnu klukkan tvö og dreif mig á stefnumót og þegar búið var að hlaða bílinn var keyrt norður í land á vit ævintýra og óvissu. Keyrðum við viðstöðulaust norður í Öxnadal til að ná kvöldverðir á Halastjörnunni á Hálsi, -næsta bæ við Hraun. Í mildri kvöldgolunni gengum við til bæjar eftir að hafa drukkið í okkur fegurð Hraundranga í stað fordrykkjar settumst við að 5 rétta máltíð dagsins.

Horfðum laumlega og hálf feimin á hvort annað og fórum með

,,Þar sem háir hólar
hálfan dalinn fylla"
lék í ljósi sólar,
lærði hörpu að stilla
hann sem kveða kunni
kvæðin ljúfu, þýðu,
skáld í muna og munni,
mögur sveitablíðu.

Vertinn Guðveig býður bara upp á einn matseðil sem er breytilegur frá degi til dags eftir því hvaða hráefni hún nær í ferskast. Af honum má velja 2, 3 eða 5 rétti. Við völdum þann fimm rétta og sáum ekki eftir því.

1. Laxakarapatsío með salati og límonudressingu og blárri fjólu úr túnfætinum.
2. Rækjuhjarta á saltfiskbeði með hvítlauks keim og örlitlu kraumandi salti
3. Bláskel frá Hrísey gufusoðin í hvítvíns og koriandersósu, toppaði kvöldið.

Drukkinn af stemmingu kvöldsins og í tilefni bláskelarinnar rifjaði ég upp gamalt kvæði sem ég hafði einu sinni hnoðað saman og átti svo einstaklega vel við.

Í storminum stóðstu styrkur og keikur
svo stæltur að baráttan reyndist leikur
við forynju fagra þú glímdir í nótt
en fannst undir morgun að hjarta var rótt
er forynjan breyttist í blómknappadís
sem bláskel fögur úr ólgandi hafinu rís.
Ó, geymdu þá munúð og mundu þann brag
er forynjan breyttist við blómknappans lag.

Var þá komið að aðalrétti kvöldsins og öll 4 fögur borð veitingahúsins þétt setin og augljóst að ekki þýðir að koma í mat án þess að gera boð á undan sér.

4. Koli með hvannar- og hundasúru salati og sætkartöflumús.
5. Tíramísu að hætti króatiskrar tengdamömmu vertsins og kaffi með.

Tveimur tímum síðar og gott betur var haldið út í kvöldkyrrðina og keyrt norður að Laugum í Reykjadal og gengið til hvílu upp úr miðnætti undir fuglasöng og suði húsflugunnar.

Nú blæðir framsóknarmenn - grænu

A team of Canadian surgeons got a shock when the patient they were operating on began shedding dark greenish-black blood, the Lancet reports.
The man emulated Star Trek's Mr Spock - the Enterprise's science officer who supposedly had green Vulcan blood.

In this case, the unusual colour of the 42-year-old's blood was down to the migraine medication he was taking.

The man's leg surgery went ahead successfully and his blood returned to normal once he eased off the drug.

Dark green

The patient had been taking large doses of sumatriptan - 200 milligrams a day.

This had caused a rare condition called sulfhaemoglobinaemia, where sulphur is incorporated into the oxygen-carrying compound haemoglobin in red blood cells.

Describing the case in The Lancet, the doctors led by Dr Alana Flexman from St Paul's Hospital in Vancouver wrote: "The patient recovered uneventfully, and stopped taking sumatriptan after discharge.

"When seen five weeks after his last dose, he was found to have no sulfhaemoglobin in his blood."

The man had needed urgent surgery because he had developed a dangerous condition in his legs after falling asleep in a sitting position.

The surgeons performed urgent fasciotomies, limb-saving procedures which involve making surgical incisions to relieve pressure and swelling caused by the man's condition - compartment syndrome.

In compartment syndrome, the swelling and pressure in a restricted space limits blood flow and causes localised tissue and nerve damage.

It is commonly caused by trauma, internal bleeding or a wound dressings or cast being too tight.

According to the science fantasy television series Star Trek, Mr Spock had green blood because the oxidizing agent in Vulcan blood is copper, not iron, as it is in humans.

Mr Spock had a human mother, and Vulcan father, from who he inherited his inability to make sense of human emotion, as well as his green blood.

Hitasótt hrossa

Hestamennska tekur á sig ýmsar myndir. Í gær veiktust margir hestar í hesthúsinu okkar, þar af báðir hestarnir mínir Hófur og Skuld. Líka Glói og Flygill og margir aðrir hestar. Hengdu haus, átu ekki og mældust með 39-40 stiga hita. Sem betur fer ekki önnur merki um hrossasótt. Sennilega bráðsmitandi hitasótt. Flauta varð af hestaferðir um helgina. Athyglisvert að mæla hesta með rassmæli. Meðferð sem ráðlögð var einföld: AB-mjólk með púðursykri. Þeir hresstust mikið við það, en við fylgdumst með þeim fram eftir nóttu og hitinn virtist vera að koma niður eins hratt og hann reis.

Breytingar

Allt er breytingum undirorpið. Því er ómögulegt að stíga tvisvar í sömu ána.

Herakleitos (um 540 – um 480 f. Kr.)
frá borginni Efesos í Jóníu í Litlu-Asíu (nú í Tyrklandi).

Framkvæmdagleði

Þá er búið að rústa baðherberginu. Kraftakarlinn sonur minn rústaði flísum og fleygaði gólfið. Nú er bara eftir að finna iðnaðarmenn til að byggja staðinn upp á nýtt.

Á sama stað óskast húsnæði til leigu um óákveðin tíma. Verður að hafa sturtu eða bað sem virkar.

PS. munið að leiðbeiningar fyrir syni ykkar áður en þið látið þá fá krafttólin hendur!

Afmæliskvæði

Rúnar sáli sæll í anda,
siglir niður tímans fljót.
Árin fertug fjörug blanda,
færðu gleði kappa í mót.

Í vöðlum öslar veiðir fiska
vígamóður grípur bráð.
Fugla eltir útí buska,
oft þar drýgir hetjudáð.

Verkir marga vilja buga
vinna þín er mikið streð.
Sálir fangar sefar huga
svona bæta má nú geð.

Knattleik æfir kappinn eini,
kætist fyrir utan völl.
Bullur ei því lengur leyni
látum hljóma okkar köll.

Hrópum ferfallt húrra; - Rúnar!
hefjum okkar raust í lundi.
Bésex stúlkur býsna lúnar,
bíða eftir næsta fundi.

Bið

Liggur í dvala
ljósheimur allur
öndin gárar lækinn
speglast ásjóna
en bifast ei meir

Ljótur leikur

Á sunnudagskvöldið slepptum við einum ungfola í graðhestagirðingu. Þar tóku við honum heimaríkir hestar. Athyglisvert var að fylgjast með atgangi og hegðun dýranna. Greinilegt var að eldri hestarnir vildu prófa sig við þann nýja. Æðsti graðhesturinn fór fremstur í flokki og hafði sér til liðsinnis þrjá ungfola. Stilltu þeir ungu sér upp sitthvoru megin við þann nýkomna og sá þriðji fyrir þvert fyrir framan. Kom svo æðsti foli með stökk upp á þann nýja að aftan og sýndi sína tilburði. Niðurlægin þess nýkomna var fullkomin og algjör við þessarar aðfarir. Það er margt skrýtið í náttúrinni.

Fjötrar um fætur tvær og pastorale

Helgin leið sem aldrei fyrr með ótal uppákomum.

Fór á taugum á föstudagskvöldið og skandaliseraði.

Vaknaði eldsnemma á laugardagsmorgni og fór í hesthús og mokaði skít í mikilli stækju í hegningarskyni.

Tók þátt í hátíð hafsins af fullum þunga eftir hádegi. Hitti sveitunga mína og hvatti lið þeirra í sjómannalagakontrapunkti sem fram fór í Hafnarhúsinu, -listasafni Íslands. Í liðinu okkar Ólafsfirðinga voru engir sjómenn. Hljómsveit húsins Roðlaus og beinlaus spilaði tóndæmi er frá Ólafsfirði og í eru 8-17 hljómsveitarmeðlimir eftir aðstæðum. (Annars svona inn á milli má skjóta að, að með hljómsveitinni hafa komið fram 73 hæfileikarríkir tónlistarmenn og aðrir minna hæfileikaríkir. Ég held ég sé að verða eini ÓF-firðingurinn sem ekki hef fengið að troða upp með þeim. Ekki einu sinni á hristur. Enda segja innfæddir að ég sé ekki einn af þeim, heldur aðfluttur. Verð alltaf nýbúi í ólafsfirði, þó ég sé fluttur þaðan).

Síðan tróð uppáhaldsbandið mitt upp the South River Band og spilaði meðal annars lög sem frændi þeirra frá Kleifum lærði í finnska vetrarstríðinu og kenndi Kleifamönnum.

Hápunkturinn var þó þegar hljómsveitin Pastorale kom saman á ný eftir ríflega 30 ára hlé og lék af fingrum fram. Í hljómsveitina hafði bæst ungviði úr sömu fjölskyldu, en þetta eru allt frændur úr Garðshorni og nágrenni. Fann svo kúluskít á hafnarbakkanum sem var kominn alla leið úr Mývatni. Ætla taka upp nýtt áhugamál og rækta þessa furðulífveru sem aðeins vex í Mývatni og einu eða tveim japönskum vötnum.

Skandaliserði ekki á laugardagskvöldið. Mér voru færðar 69 birkiplöntur í bakka til að planta í Ljósheimum. Frábær gjöf og vel þeginn. Þakkir þeim sem það gjörðu í boði Kaupþings.

Sunnudagur var merkisdagur. Ekki fyrir það eitt að vera Sjómannadagur. Heldur hitt að ég var langt frá sjó. Í uppsveitum suðurlands og lenti í hinum mestu ævintýrum eða hremmingum myndu sumir segja.

Vaknaði kl 8 og dreif mig í að ná í hestakerru og sækja góðhestana Hálfmána og Greifa í Kópavog. Vetrarstöðum þeirra var að ljúka og haldið skyldi til haga. Gekk það eins og í sögu. Áhyggjur mínar af því að vera einn við að setja þá á kerru voru óþarfar, eins og flestar mínar áhyggjur eru víst, er mér sagt, og reynist alltaf rétt. Tók hestana af við hesthúsið í Víðidal og beið Finns sem kom kl 9.13 nákvæmlega. Hann hafði greinilega ekki skemmt sér síður en ég kvöldið áður. Ljóst var að ég yrði að vera bílstjóri dagsins.

Drógum skeifur undan Hálfmána sem vildi gjarnan losna við þrjár en halda í eina. Var með uppsteiti þar til ég tók hann í karphúsið og hann skildi hver réði þar ferð. Háflmáni er merkilegur hestur. Sjálfstæður og stoltur nema þegar hann verður óöruggur þá leitar hann alltaf í skjól hjá mér. Yndislegur karakter.

Kl 10.00 vorum við lagðir af stað í Ljósheima. Ég, Finnur, Hálfmáni, Greifi og Mói hans Finns. Þar reyndust grös góð og mínum hestum sleppt og Mói tekin í sjúkravist.

Kl 12.30 Á Kaldbak eða réttara sagt í Bolholti nýja óðalinu hans Finns og Óla og vinar þeirra Þráins fylgdums við með Viðari á Kaldbak bera áburð á. Óli bætist í hópinn ekki dugði minna til. Þar var spegulerað í tvígildum og þrígildum áburðir. Niturefni, fósfór og kalki. Landbroti og áreyrum. Í kaffi á Kaldbak pælt í Midasi frá Kaldbak sem er undan Gára Orrasyni sem fékk 29. maí 2007 fyrstu einkunn, 4 vetra gamall og er stóðhestaefni. Lagt inn orð fyrir folatolli. Finnur sagði sögur af skrýtnu samferðarfólki.

Kl 14.00 eitthvað. Hlaup um Geldingalæk við að ná hestum. Tók þrjár tilraunir og jafnmörg aðhöld, blót og svita handsama fjóra klára sem ekki vildu í bæinn loks þegar grös voru farin að verða græn. Ég fór með hestana heim til Reykjavíkur en Óli og Finnur í leiðangur. Ákveðið að hittast í Reykjavík.

Kl 18.00 Óli upplýsir að hann eigi eftir að sækja og senda hesta um Suðurland. Telur okkur Finni trú um að við séum til þess fallnir að hjálpa honum við það. Við létum til leiðast. Get ekki sagt frá mörgu en þó þessu:

Í Gaulverjabæjarhreppi var ég settur í fyrirstöðu fyrir hesta bónda nokkurs sem vildi færa á milli hólfa. Stillti ég mér upp á vegafleggjara frá aðalbrautinni sem þeir áttu að hlaupa eftir. Bóndinn vildi að ég stæði lengra frá og inn á túninu. Það vissi ég að var ekki gott ráð en ekki deilir maður við bónda á eigin bæ. Og viti menn hestarnir ruku auðvitað afleggjarann og virtu manni á túninu ekki viðlits enda hvergi nærri. Tók ég á rás og ákvað að hlaupa eins og fætur toguðu. En fann að þeir toguðu æ styttra í hverju skrefi og að um fætur mínar þvældist fjötur. Leit niður og mér til skelfingar sá ég og reyndar fann að buxurnar og innri klæði voru siginn niður að hnjám og ég var að bera bossann fyrir Gaulverja. Um hann lék suðaustan súld og rigning 13m/sek. Strengur greinilega heldur rúmur á buxunum og ég ekki með axlaböndin. Verður þetta í minnum haft og fært í annála býst ég við. Gott að ég kynnti mig ekki þegar ég tók í höndina á heimilisfólkinu.

Læt ég hér staðar numið.

Þorskhaus

Mér hefur oft verið hugsað til þess undanfarið hvað maður getur verið óttalegur mikil þorskhaus. Á jákvæðari nótum rifjaðist upp fyrir mér að á mínum yngri árum herti karl faðir minn þorskhausa. Að rífa þurkaðan þorskhaus var vandaverk og þurfti ákveðið handbragð til að ná fiskinum. En fyrst urðum við að börnin að borða tálknin vegna hollustu sem í þeim var fólgin (dulin - því ekki þótti það góður biti). Úr beinunum mátti svo búa til leikföng og mundi ég að öll höfðu þau nöfn sem ég var auðvitað búinn að gleyma. Eftir skamma leit fann ég eftirfarandi upplýsingar um nöfn beinanna í vísindavef hí. Læt þetta fljúga með til gamans.

"Beinin í þorskhaus heita ansi sérstökum nöfnum; mörgum þætti til dæmis heitið 'gelgjur' skemmtilegt. Einnig virðast nokkur beina þorsksins vera kennd við önnur dýr, þar á meðal krumma (svo sem 'krummabein', 'krummakambur'), kýr (til dæmis 'kúagrön' og 'kjaftakýr') og kisu (til dæmis 'kisuklær'). Sum beinin hafa mörg nöfn, oft mismunandi eftir landshlutum".

"Á myndinni hér til hliðar má sjá beinin í þorkshaus, séð frá hlið. Þau eru eftirfarandi:

k-k' Krummi, krummabein
h Krummakambur
h' Fleygbein
m Miðskoltsbein (slorbein)
o Efri skoltur
u-u' Neðri skoltur, u Kjaftbein, kjálkabein, kýr, kýrbein, kúagrön (Vf.), smalakjálki, kjaftakýr (Vestmannaeyjar)
p-p' Kjammabein, efsti hlutinn kallast koddabein
p' Bógbein, skjöldur (Eyjafjörður)
q Vangabein, kinnbein
r Þverbein
l Tálknloksbein, kjálkabarðsbein, barð, kjálkabarð, kerlingarspónn, karlspónn, kambur (Rangárvallasýsla)
s Rákarbein
v Plógbein
b Baula, baulubein, kerling, hafrabein (Vestfirðir, Norðurland), strokkur (Rang.)
st Karlprjónar, bauluprjónar, gelgjur, nálbein
t Köttur (Vf., Nl.), kisa (Eyjafjörður), svín

"Á myndinni hér til hliðar eru svo tálknbogar þorsksins sýndir með tilheyrandi beinum:
1-4 Tálknbogar, þanir
5 Neðra kokbein
s Kisuklær (Rang.), efri kokbein
t Tungubein
Við höfum sótt þennan fróðleik í Orðabók Sigfúsar Blöndals sem kom út á árunum 1920-24. Þar eru rakin þau nöfn sem notuð voru um það leyti. En nú á dögum fer litlum sögum af þorskhausaáti og því eru þeir sjálfsagt fáir sem nota þessi heiti núna þó að einhverjir kannist sjálfsagt við þau. Á sama stað, aftast í Orðabók Blöndals, er einnig að finna heiti á vöðvunum í þorskhausnum ásamt skýringarmyndum. Sömuleiðis eru þarna heiti á hlutum í árabát og seglskipi, á hinum ýmsu hlutum í vefstól og rokki og á fjármörkum, allt saman með glöggum skýringarmyndum".