Laxveiði - fyrsti túrinn 8.-11. ágúst

Kjarrá í Borgarfirði (mynd af netinu)


Maríulaxinn kom úr Kjarrá, kl 17.21. Veiddur með Hitch túbu, Blue charm flugu á stöng og línu nr 6. Hængur 5 pund fékkst í Colonel / Lambastreng.
Leiðin lá um torfærur og djúp vötn upp í heiðarlöndin upp að Tvídægru með Eiríksjökul í baksýn.

Veiðihúsið langt upp í heiðarlöndum þar sem engin á leið um nema fuglinn fljúgandi, laxinn í ánni og veiðmaðurinn





Í baráttu við stórlaxinn


Sýnd veiði en ekki gefin, skemmtileg barátta en ójafn leikur..









Guðbrandur kastar flugunni í Neðra Rauðaberg.


Á efsta veiðisvæðinu er ekki akvegur eða troðningur og stutt síðan menn hættu að fara á hestum á veiðistaðina. Klukkustundagangur var í náttúruparadís heiðarlandanna og orðið stutt upp á Tvídægru. Reyndar höfðu sumir veiðifélagarnir, stórlaxarnir með sér einkaþyrlu til að komast á efsta svæði. En við félagarnir, ónei, við þrömmuðum þetta og nutum útivistarinnar.
Árni við veiðar við Efra Rauðaberg



...og mágarnir búnir að landa einum vænum.



Sá stærsti veiddist líka á Blue charm hitch flugu, en í þetta sinn í Svörtu rollum á Gilsbakkaeyrum.

Langisjór

Fór um verslunarmannahelgina með skömmum fyrirvara upp að Langasjó og hugðist ganga á Sveinstind (kenndan við Svein Pálsson lækni). Dumbungsveður var.


Tók svítuna með og tjaldaði í Hóla- skjóli. Las "Við enda hringsins". Grillaði hreindýr.


Fór í styttri göngutúra og naut undarlegs samspils lita náttúrunnar.

Fjallabaksvegir upp úr Skaftártungum.

Dáðist að Mýrdalsjökli þegar létti til

...og Vatnajökli í fjarska

Melankólía

You Have a Melancholic Temperament

Introspective and reflective, you think about everything and anything. You are a soft-hearted daydreamer. You long for your ideal life. You love silence and solitude. Everyday life is usually too chaotic for you. Given enough time alone, it's easy for you to find inner peace. You tend to be spiritual, having found your own meaning of life. Wise and patient, you can help people through difficult times. At your worst, you brood and sulk. Your negative thoughts can trap you. You are reserved and withdrawn. This makes it hard to connect to others. You tend to over think small things, making decisions difficult.

What Temperment Are You?

Fann þetta próf í fingurbjörginni

Það er komin vetrartíð
með veður köld og stríð.
Ég stend við gluggann,
myrkrið streymir inn í huga minn,
þá finn ég hlýja hönd,
sál mín lifnar við.
Eins og jurt sem stóð í skugga,
en hefur aftur litið ljós
mín vetrar sól

Þetta fallega lag frænda míns Gunnars Þórðarsonar var sungið við útför föður hans, Þórðar Björnssonar í dag. Blessuð sé minning góðs manns.

Berst á fáki fráum

Á Löngufjörum í júlí 2006
"Hve fjör í æðar færist
fáknum með.
Hve hjartað léttar hrærist,
hlær við geð"
(Hannes Hafstein)

Litbrigði jarðarinnar

Hann fór einförum, gerði sér erindi upp að fjallinu, þóttist vera að gá til kinda og reikaði lengi dags um móana við rætur fjallsins, talaði í hálfum hljóðum við sjálfan sig og hvíslaði leynilegum skilaboðum í norður. Það var kyrrt og bjart umhverfis hann, farfuglarnir horfnir og grösin sölnuð, en þöglir smyrlar á flugi undir hömrunum og ofurlítil héla í skorningum millli þúfnanna. Haustið drottnaði yfir jörðinni, en þó fannst honum allt vera grænt og hlýtt, þrungið mildri og djúpri angan, sem minnti bæði á ljósbera og mjaðarjurt. Það ómaði slíkur hljóðfærasláttur í brjósti hans, að hann viknaði af gleði, blessaði stráin og mosann, himininn og dagsljósið, strauk hrjúfa klettana með heitum lófanum og bað til guðs, að músarindillinn, sem flögraði með götunni undir fjallinu, og rjúpan, sem kúrði upp á syllunni, yrðu aldrei hungruð og köld í vetur. Já, hann bað fyrir öllu sem átti bágt á jörðinni. Þessi hljóði og fölvi haustdagur vígði hann til nýs lífs. Hann varð svo góður. Hann varð svo auðugur. Græna veröldin í hjarta hans, sem angaði eins og ljósberi og mjaðarjurt, ómaði eins og lágvær, mjúktóna strengjasveit, sem vildi láta hann hjálpa öllu, líkna öllu, svo að hann fyrirgaf jafnvel smyrlunum grimmd þeirra og blóðþorsta. Og þegar hann gekk loks heim að bænum í rökkrinu trúði hann fyrstu stjörnunni í norðri fyrir kveðju.....

Ólafur Jóhann Sigurðsson: Litbrigði jarðarinnar

Forvitni

Bolli sat hjá móður sinni löngum og varð þeim mart talað.
Þá mælti Bolli: "Muntu segja mér það móðir að mér er forvitni á að vita? Hverjum hefur þú manni mest unnt?"
Guðrún svara:"Þorkell var maður ríkastur og höfðingi mestur en engi var maður gervilegri en Bolli og albetur að sér. Þórður Ingunnarson var maður þeirra vitrastur og lagamaður mestur. Þorvalds get eg að engu."
Þá mælti Bolli: "Skil eg þetta gjörla hvað þú segir mér frá því hversu hverjum var farið bænda þinna en hitt verður enn ekki sagt hverjum þú unnir mest. Þarftu nú ekki að leyna því lengur."
Guðrún svarar: "Fast skorar þú þetta sonur minn," segir Guðrún, "en ef eg skal það nokkrum segja þá mun eg þig helst velja til þess."
Bolli bað hana svo gera.
Þá mælti Guðrún: "Þeim var eg verst er eg unni mest."

Laxdæla saga

Fanna skautar faldi háum

Gekk á Skjaldbreið með vinnufélögum í gærkveldi.


Leiðin var grýtt og löng en ekki brött.

útsýni til Hrafnabjarga og Þingvallavatns var óviðjafnanlegt.

í norðri blöstu við jöklar. Þórisjökull, Ok og Langjökull.
Í fjarska mátti greina: Vestmannaeyjar, Apavatn, Kerlingafjöll, Jarlhettur, Tindfjöll, Eyja- og Mýrdalsjökul, Heklu, Baulu í Borgarfirði, Tröllaborgir á Holtavörðuheiði, Botnsúlur, Hvalfell, Snæfellsjökull....


Bröltum á gýgbarmi til að.....


.....geta séð Hlöðufell og .....


....hlaupið á snjónum......


....klöngrast á hæstu tinda og hlustað á ljóðalestur ....

.....og kannað leyndardóma Skjaldbreiðar

(myndin er af vörðu við sólarlag. Tröllastúlka með fugl).



"Kyrrt er hrauns á breiðum boga,
blundar land í þráðri ró.
Glaðir næturglampar loga,
geislum sá um hæð og mó".

(Hending úr ljóðinu:
Fjallið Skjaldbreiður
e. Jónas Hallgrímsson)

Ferðafélagar

Við vorum 13 sem riðum saman á Löngufjörum og í eyjum.

Síðasti dagurinn.

Á síðasta degi ferðarinnar var riðið frá Görðum að Búðum á Snæfellsnesi. Fjaran má muna sinn fífil fegurri. Mikið grjót hefur skolast á land og spillt góðum reiðleiðum. En hestarnir voru sprækir. Riðið var í tveim áföngum á milli staðanna og í áningu var skipt um hest. Í stóðinu voru 44 hestar þurfti því að reka 31 hest með og oft var mikil ferð á lausu hestunum. Við kölluðum það flóttareið þegar hleypa þurfti hratt á undan til að halda forystunni. Áfangar voru ekki langir 20-25 km á hverjum degi. Skipt var um hesta reglulega og bandið slegið um stóðið meðan lagt var á nýjan hest. Á leiðinni urðu á vegi mínum kríu og lóu ungar og í einni ánni, sennilega Lýsu sá ég lax velta sér. Nánari tengsl við náttúruna er varla hægt að hugsa sér.

Áning við Búðir.


Reiðleiðin frá Görðum (Langholti) að Búðum er 15 kom og riðum við hana fram og til baka. Sumir sundriðu Búðaós.

Heimskringla

Snemma um vorið fór Ólafur konungur austur til Konungahellu til stefnu móti Sigríði drottningu. En er þau fundust þá töluðu þau það mál er rætt hafði verið um veturinn, að þau mundu gera samgang sinn, og fór það mál allt líklega. Þá mælti Ólafur konungur að Sigríður skyldi taka skírn og rétta trú. Hún segir svo: "Ekki mun eg ganga af trú þeirri er eg hefi fyrr haft og frændur mínir fyrir mér. Mun eg og ekki að því telja, þótt þú trúir á þann guð er þér líkar." Þá varð Ólafur konungur reiður mjög og mælti brálega: "Hví mun eg vilja eiga þig hundheiðna?" - og laust andlit hennar með glófa sínum er hann hélt á. Stóð hann upp síðan og bæði þau. Þá mælti Sigríður: "Þetta mætti verða vel þinn bani." Síðan skildu þau.

Snorri Sturluson: Ólafs saga Tryggvasonar - Heimskringla

Ístöðuleysi

Ég mun hafa týnt öðru ístaðinu á slóðum Æra-Tobba.

Andlát

Þá hefur hún Ella frænka mín kvatt þennan heim. Blessuð sé minning hennar.

Skógarnes og Æri-Tobbi

Rakst á að samferðarmaður minn úr ferðinni bloggar líka reglulega og heldur úti daglegum pistlum. Þar má líka lesa um ferðina okkar á Löngufjörur (http://www.jonas.is/); hann er enn á ferðalagi með hópnum, en ég þurfti að druslast heim í vinnu. Næ þó að ríða með þeim á laugardaginn að Búðum á Snæfellsnesi.

Að kvöldi fimmta dags ferðalagsins. Við komum heim að Skógarnesi og skildum hestana eftir í haga hjá Trausta bónda og hans fólki. Í Skógarnesi bjó á 18 öld Æri-Tobbi (Þorbjörn Þórðarsson f.ca 1700) og hér hef ég fundið til nokkrar vísur eftir hann:

Vísur eftir Æra-Tobba, :


Veit ég víst hvar vaðið er,
vil þó ekki segja þér.
Fram af eyraroddanum,
undan svarta bakkanum.
---
Inna vildi ég með orðum frá
en ekki spé.
Hæsings vindur og hæsings hlé
æstu maður og he he.

Happra vappra vigra kló
ég dró hann upp í miðjum sjó.
Hikkjum bikkjum hræfra lax
þótti þér hann ekki vera til gagns.

Loppu hroppu lyppu ver
lastra klastra styður.
Hoppu goppu hippu ver,
hann datt þarna niður.

---
Þambara vambara þeysingsprettir
Því eru hér svona margir kettir?
Argara gargara yndisgrænum
Illt er að hafa þá marga á bænum.
---
Argara-sargara úrarum,
aumt er að búa í Flóanum.
Þambara-vambara þeysum skrið,
þó er enn verra Ölfusið.
---
Umbrum brumbur og ambrum bramb og axindæla.
Skrúfara rjúfara skrokk í væla.
Skrattinn má þeim dönsku hæla.

---
Ævin teygist eins og spjör.
Yndislok í heimi
hægt er að þreyja, haddavör.
Hvað á að segja gaddabör?
---
Umbrum bumbrum hrævra hross
hér eru menn á eftir oss.
Umbrum bumbrum hrævra hre
hverjir ætli þetta sé.

Haffjarðarey

Frá Gömlueyri héldum við að Stóra Hrauni þar sem áður bjó Árni Þórarinsson, prófastur. Þorbergur Þórðarson skráði ævisögu hans, Hjá vondu fólki. Kortið sýnir leið okkar frá Snorrastöðum í austri, yfir Saltnesál, eftir Gömlueyri að Stóra-Hrauni. Þaðan út í Haffjarðareyjar og að Skógarnesi.

En fimmta daginn var haldið yfir Haffjarðará á föstu og góðu vaði og héldum við út í Prestaker og hittum þar Trausta bónda í Skógarnesi sem var leiðsögumaður okkar þennan dag um eyjar út í Haffirði. Í Haffjarðarey var kirkjustaður, katólsk kirkja fram á miðja 16. öld og búseta fram til 1714-1729. Vegna sjávargangs lagðist þessi byggð niður. Við riðum frá Prestaskeri út fyrir (í austur) Suðurey og svo til vestur að Útey og áðum loks í Bæjarey. Þaðan var hlemmiskeið eftir fjörunun heim í Skógarnes.

Þar bjó eitt sinn Æri-Tobbi, sá er kvað þegar hann var spurður til vegar um leiðina á Löngufjörum:

Smátt vill ganga smíðið á
í smiðjunni þó ég glamri.
Þið skulið stefna Eldborg á,
undir Þórishamri.

Þar drukknuðu allir ferðamennirnir undir Þórishamri, sem blasti við okkur þegar við riðum í átt að Skógarnesi og kvað Trausti bóndi vísuna fyrir okkur til varnaðar. Enda tókum við land á réttum stað.

Gamlaeyri og Saltnesáll

Við héldum áfram að fylgja leið Þórðar kakala á fjórða degi ferðarinnar. Nú var haldið frá Snorrastöðum sem standa í skjóli Eldborgar á Mýrum út á Löngufjörur. Fyrsta meiriháttar vatnsfalli er nú á leið okkar. Saltnesáll sem kemur úr lindum í Eldborgarhrauni og er svo breytilegur hverju sinni að leita þarf vaðs á honum. Þórður hefur hinsvegar sullast á sundreið yfir hann.

Í þetta sinn var stórstraumsfjara og lítið í álnum og hann enginn fyrirstaða. Héldum við síðan beint út á Gömlueyri í glampandi sól. Gamlaeyri var áður þekktur rekastaður og mörg skip hafa strandað þar á síðustu öld, einkum erlend fiskiskip. Eyrin er 5 km löng og þar þeyttust hestar áfram. Framundan blasti við Snæfellsnesið og jökullinn skartaði sínu fegursta.

Stóðið fylgdi vel og hélt saman. Við í forreiðinni náðu talsverðu forskoti og urðum að hægja á hestum okkar sem höfðu spennst upp í vilja og gleði að þeytast um sandana. Sumir réðu sér ekki fyrir kæti og brugðu á leik.




Aðrir kusu að ríða í eigin heimi í fjöruborðinu.

Á slóðum Þórðar kakala

Glói og unghesturinn Greifi bíða ferðar. Glói sá ljósfexti og blesótti er með stærstu hestum landsins. Greifi sá móálótti var í sinni fyrstu ferð og fékk að hlaupa frjáls með.

Á þriðja degi fórum við Akraós yfir Hítará og síðan út í Kaldárós, þar sem Þórður Kakali komst naumlega undan Kolbeini unga út á Löngufjörur, þannig að Kolbeinn sat eftir á aðfallinu. Kolbeinn hafði frétt af 200 manna liði Þórðar í Skálholti og hugðist sitja fyrir honum í Borgarfirði. Hann safnaði 700 manna liði í Skagafirði og til að fara yfir Tvídægru um hávetur og hreppti stórhríð og lenti í hrakningum og missti marga menn. Þórður slapp undan honum við Hvítá. Á leiðinni til Helgafells við Stykkishólm riðum menn Þórðar einhesta um 200 km leið á rúmlega 30 klst, enda um líf og dauða að tefla.

Við fórum hægar yfir. Hítará var ekki mikil fyrirstaða en heldur meira vatn í Kaldárósi. Stóðið hafði nú ekki aðhald af girðingum en lestaðist vel. Riðið var hratt yfir sanda heim að Snorrastöðum.

Stóðið lestar sig

Sváfum út á öðrum degi, vorum lengi að í gærkveldi og hópurinn að kynnast. Fór að sofa um kl 3 eftir góða ferð í Hjörsey. Í dag var farið af stað um hádegi og riðið með vegi frá Álftárósi að Stóra-Kálfalæk. Í gær teymingaferð en í dag allt stóðið tekið og því mikilvægt að hafa eitthvað aðhald af girðingum eða vegum til að láta það lesta sig og láta hestan venjast hver öðrum. Leiðin var stutt, rétt um 20 km. Við áðum á nokkrum stöðum m.a. við Akra á Mýrum (sjá mynd) og komum svo hestunum fyrir í hólfi hjá Sigurði á Stóra-Kálfalæk. Allt gekk þetta að óskum.

Hófur minn tilbúinn til brottfarar. Hér fylgist hann athugull með stóðinu í girðingunni og bíður spenntur eftir næsta áfanga. Hann eflist með hverju árinu sem líður. Hann er góður ferðafélagi. Svakalega traustur, yfirferðarmikill og viljugur.

Hjörsey

Í dag föstudaginn 21. júlí hófst hestaferðin á Löngufjörur. Flest andlit ferðafélaganna voru vel kunnuguleg úr fyrri ferðum. Ferðin hófst við Álftarárós á Mýrum undir leiðsögn Einars bónda. Hjörsey og Hjörseyrarsandur eru eyjar sem eru landfastar á fjöru. Við urðum því að sæta sjávarföllum og hófst ferðin kl 21. Þetta varð því sannkölluð miðnæturreið. Hjörsey var kirkjujörð, flatlend og grasgefin. Útræði var gott og mikill reki. Skipströnd voru tíð. Grunnpunktur landmælinga við Íslands var til langs tíma í Hjörsey. Á myndinni er Skuld sú ljósfexta og Flygill sá dreyrrauði.


Við vorum komin í hnakkinn, þrettán saman ásamt bónda og fylgdarliði hans á tilsettum tíma og riðum í kvöldkyrrðinni út að fjöru og biðum þar skamma stund og héldum svo út á förurnar og var talsvert busl. Á þessari leið þurftum við að teyma hesta til skiptanna og reið ég Skuld og teymdi Glóa og Hóf. Gekk það eins og í sögu. Riðum við út í Hjörsey og á söndunum var hleypt. Fórum hring um eyna og áðum þar góða stund. Flygill missti skeifu og þrufti að járna hann upp á nýtt. Á heimleið var farið að falla að og vatn orðið nokkru dýpra og vel upp fyrir kvið á hestum. Túrnum lauk um kl 1 um nóttina.

Á neðri myndinni er leiðin frá Álftarósi út í Hjörsey sýnd og einnig leiðin frá Álftárósi fram hjá Ökrum í átt að Stóra-Kálfalæk sýnd.

Stund milli stríða

Þá er búið að þjálfa blessaða hestana. Þetta ætlar að verða ótrúlega mikið hestasumar. Búinn að vera meira eða minna á hestbaki eða hestastússi síðan 7. júlí. Síðastliðin helgi var votviðra- og vindasöm og þá daga var riðið út um miðnætti, þegar vind lægði og stytti upp. Þess á milli hef ég verið að glugga í bókina Íslensk ritsnilld.

Á sunnudaginn tókst mér að teyma og hafði þrjá til reiðar. Það var ótrúlega skemmtilegt og ég fílaði það í botn eins og sagt er. Mér er að fara fram held ég barasta og hestarnir eru nú komnir í ágætisform og tilbúnir í Löngufjöruferðina á föstudaginn. Þeir fá hvíld þangað til. Ætli ég dundi ekki við að yfirfara reiðtygi og liggi í sólbaði og lesi eitthvað mér til skemmtunar. Kannski ég leggi í að halda áfram með tamningar á móálótta klárnum mínum, honum Greifa. Hann á að fá að fara með í ferðina. Hlaupa frjáls í stóðinu.

Vængir

Ég: Óli hefurðu tekið eftir því hvað dúfurnar eru með litla hausa. Heldurðu að þær séu ekki með neinn heila?

Óli: Nei þær eru með vængi. Til hvers ættu þær að vera með heila?

Ég: Meinarðu að það sé betra að vera með vængi en heila?

Óli: Ég held að það væri best að vera með vængi á heilanum.

Einar Már Guðmundsson: Vængjasláttur í þakrennum.

14. júlí þankar

það viðrar varla til útivistar í dag við Rangárbakka. Fer samt kannski austur í reiðtúr þegar líður á. Í dag er eiginlega hvíldardagur og tími vangaveltna og leikfimi líkama og hugar.

Í dag er þjóðhátíðardagur Frakka. Minnir mig á það að ég þarf að panta einhvern tímann gistingu, etv í haust á Hótel des Marronniers, 21 rue Jakob í 6. hverfi. Herbergi á efstu hæð með útsýni yfir rauðbrúnu þökin yfir að St-Germain-des-Pres. Morgunverður í litla bakgarðinum, cafe latte úr skálum en ekki bollum. Flóuð mjólk og franskt kaffi með croissants. Um kvöldið borð hjá Claude Terrail (sem er reyndar nýfallinn frá) á Tour d'Argent á Qui de la Tournelle við Signubakka. Þar bíður Canard au sang (blóðönd) ein þekktasti réttur Parísar.

Máltíðir á litlu útiveitingahúsunum með köflóttu dúkunum og kertaljósunum við þvergötu rue Jakob, t.d. rue des Saint Peres eða rue St. Benoit. Kaffi á Deux Magots og ostrur á Flore sem eru steinsnar í burtu. Ráfa um bókabúðir og gallerí á rue Jakob og rue St-André-des Arts og líða yfir Signubrúna Ponts des Arts að Louvre safninu.

Halda síðan suður að Eyjahafi í haustsól í nokkra daga, - með hugmyndir einar að vopni.

Hjá fljótinu

Þar sem ég bý núna í Mýrarsundi við Kaldbak á Rangárbökkum ytri, varð mér hugsað til eins af uppáhaldsljóðum mínum, þegar ég horfði út yfir Rangána í dag. Áður hafði ég risið árla úr rekkju og hafði lokið við tvo langa og harða reiðtúra, enda hrossin að komast í æfingu.

Já ég sat og horfði út um gluggann á tjaldvagninum, og það snarkaði í Tattoria gasofninum, þegar ég rifjaði upp ljóð Hannesar Péturssonar frá 1953; Hjá fljótinu:

Þau stóðu þar sem þaut með björtum lit
hið þunga fljót og horfðu í vatnsins strengi
og heyrðu að sunnan sumarvinda þyt
um síki og engi.

Og armlög þeirra minntu á fyrsta fund
þó fölur beygur hægt um sviðið gengi
er laut hann höfði og sagði í sama mund:
Veiztu hvað gleðin tefur tæpa stund
en treginn lengi.

Meira af náttúru

Það ætlar að rætast úr sumrinu, þó veðrið sé íslenskt. Alla daga ríð ég út. Er í þjálfunarbúðum. Kom tjaldvagninum fyrir í Rangárþingi ytra, sl föstudag og járnaði (jæja eða lét járna) hestana fimm. Bý því nú á bökkum Ytri-Rangár. Hef hestana þar á beit hjá sóma hjónum. Þarf að þjálfa gæðingana fyrir stóru ferðina í lok mánaðarins. Kemst reyndar bara í hana hálfa, en hvað um það. Allir þessir útreiðadagar bæta það upp. Hef reyndar bara sofið tvær nætur í vagninum, en hann er notaður sem bækistöð engu að síður og þar má hita tevatn á milli ferða. Nærist annars mest á olívum þessa daganna. Fékk uppskriftina hjá vinkonu minni, sem býr í næsta tjaldvagni. Þeirri sömu á gaf mér uppskriftina að grafinni gæs. Það er varla að ég leggi í að birta þessa. En mæli með henni:

Margar olívur (skolið saltvatn vel af)
1 dl. olía
4 mtsk balsamik edik
4 lauf hvítlaukur (má vera meira)
1 tsk oregano
salt og pipar eftir smekk.

Öllu blandað vel saman og látið marinerast (og í friði; sem er erfitt), þar til tilbúið.

Sharp medicine

The English navigator and courtier Sir Walter Raleigh (1552-1618), about to be beheaded, called for the axe and felt its edge. He said:

"It is a sharp medicine, but this is that which cures all sorrows."

Úr bókinni: Weird Wills & Eccentric Last Wishes.

Þegar ein báran rís er önnur stök

Náttúran

Náttúran er ótrúlega óútreiknanleg í sínum náttúrulögmálum.

Í dag geng út í náttúruna. Ætla að hitta besta félaga minn og trúnaðarvin. Hann Hóf Páfason, - gæðing. Hann tekur öllu því sem ég segi honum með heimspekilegri ró og yfirvegun. Ég ætla að færa honum nýja skó.

Áhrifakonur

Konur hafa áhrif á mig.

Svo á ég "litla" frænku sem er áhrifa kona. Hún er nr. 2 yfir áhrifamestu konur landsins skv. nýtútkomnu kvennablaði Frjálsrar verslunar. Það hlýtur að vera af því hún hafði svo góðar fyrirmyndir /:-)

Annars skylst mér að kvennablaðið byrji á umfjöllun um kalla. Skrýtinn þessi heimur.

Veislugestur númer 27

Yngri sonurinn fékk hlutverk í kvikmynd.

Múrarnir

Stundum verða á vegi manns háir múrar, suma hverja reisir maður sjálfur. Kannski flesta. Oft finnst manni þeir óyfirstíganlegir. Svo háir að fuglin fljúgjandi kemst ekki einu sinni yfir þá. Var það ekki þannig í ævintýrunum.

Í dag tókst mér að klifra yfir eða brjóta niður einn múr, - kannski tvo af mínum eigin.

Tókst að hlaupa (skokka) í eina klukkustund samfellt. Það hljómar kannski ekki svo mikið afrek þegar margir vinir mínir hlaupa maraþon, mörg maraþon, laugavegi og langleiðir. En fyrir mig var þetta nokkur áfangi. Ég fékk ekki hjartaáfall, ég hneig ekki niður í aðsvifi og komst alla leið. Náði markinu. Eina sem var, að ég var með hjartslátt. Þægilegan hjartslátt. Fann þegar á leið hvernig vinstri fóturinn á mér varð bara, - svei mér þá léttari.

Svona er það með múrana, - suma reisir maður sjálfur. Suma fær maður óumbeðna hjálp við að reisa og oft án þess að taka eftir múrsteinunum sem hlaðast upp einn af öðrum allt í kring. Stundum hleður maður múra til að halda öðrum úti, en þá gleymir maður oft að um leið lokar maður sig inni.

Í kvöld líður mér vel, - með eymsli á réttum stöðum.

Dularfull skilaboð

Í gær fékk ég dulafull skilaboð frá vini mínu. Hann sendir oft stutt skeyti í tölvupósti, oftast eitthvað hnittið sem sem hann rekst á og deilir með vinum sínum. Í dag kom póstur, alvöru póstur. Með póstberanum. Stutt dularfull skilaboð fylgdu með, - ráðgáta en hann hefur einstaka unun af slíku.

Dear Icelanders ......
I hope that you will not think I am generous until you have heard the enclosed CD. I have not yet heard my copy nor have I heard my spare copy. After 24 years I own it! So listen ..... and wonder why!
Spent I week alone in Prague at ........ very tiring, good food, .... and stayed in Mariott Hotel. Exhausting. Smelly. Touristy. And saw three females of my height!

Wishes (Best).
Sign

Nú veit ég í hvað sumarfríið fer hjá mér. Ráða dulmál vinar míns. Rýna í skeytið. Hlusta á 10 lög á 24 ára gamalli plötu sem nú hefur verið gefin út á CD diski. Já og lesa blaðsíðuna úr Guardian sem hann vafði utan um diskinn. Það er aldrei að vita hvar vísbendingar leynast hjá honum.

Versa est

Versa est in luctum cithara mea,
et organum meum in vocem flentium.
Parce mihi, Domine, nihil enim sunt dies mei.

Jobsbók 30:31

Gígja mín er orðin að gráti,
og hjarðpípa mín að harmakveini.
Miskuna mér, Drottinn,
því dagar mínir eru einskis nýtir.

Profundis

De profundis clamavi ad te,

Úr djúpinu ákalla ég þig.

Davíðssálmur 130

Infelix ego með þýð.

Infelix ego, omnium auxilio destitutus,
qui caelum terramque offendi.
Quo ibo? Quo me vertam?
Ad quem confugiam?

(G. Savonarola 1452-98)

Vansæll er ég og hjálparvana,
því ég hef brotið gegn bæði himni og jörð.
Hvert get ég farið? Hvert get ég leitað?
Hvert get ég flúið

(þýð. Árni Heimir Ingólfsson)

Hví sérðu ekki bálið

með ljóðum hef ég
talað við þig í einrúmi
án nærveru þinnar

hvar væru þau
án leiftrandi blossa
sem tilvist þín

kveikir í huga mér

Gott veður

Mætti ég biðja um áframhaldandi gott veður.

Byrjaði á að fara í sprikl í morgun. Var óvenju þungur á bárunni í morgun en dreif mig af stað. Veit ekki alveg hvers vegna. Lagði harðar að mér í spriklinu. Bætti hraðann en fór ekkert lengra en áður. Hlýtur að vera ágætt að taka svona sprett. Hef meira lagt upp úr því undanfarið að komast lengra, en sem sagt í morgun var hraðinn aðalatriðið. Hjartslátturinn var hraðari. Er aumur í skrokknum eftir átök síðustu helgi og síðdegis í gær. Komst ekki mína 170 sit-ups sem ég er farinn að gera daglega. Í dag urðu þær 130.

Fór svo í sund og svamlaði, ætli strákarnir mínir myndu ekki kalla þessa tilburði föðursins það, og lagðist augnablik í sólbað.

Fór svo í klippingu og skeggsnyrtingu. 4 mm voru það heillin.

Þarf nú að ljúka við eitt verkefni, sem er nánast í höfn. Mætti á gamla vinnustaðinn og fór í mat með kollega, - grænmetisréttardagur. Ákváðum að setjast út í sólina á veröndina fyrir framan matsalinn. Ekki tókst það nú vel. Ég hlammaði mér í einn stólinn sem var rennblautur. Stór pollur á setunni og ég beint í hann og varð heldur betur rassblautur og vakti kátínu. Alltaf gaman að gleðja aðra. Enginn er verri þó hann vökni, - jafnvel á daus.

Sit núna rassblautur og reyni að einbeita mér. Bregð mér út og læt golun þurrka...

Merarmannamót

Eins og áður hefur komið fram fljúga stundum kviðlingar í vinnunni, í misstórum hópum eftir því hvert tilefnið er og hversu viðkvæmar sálirnar eru /:-)

Fékk þessa tillögu um afþreyingu í fríinu senda í gær:

Beisla þína hrossa hjörð
og hafðu með þér fagra snót.
Skelltu þér í Skagafjörð
á skæslegt meramannamót.

Kkv/MÓla

og því var svarað svona:

Einn að gaufa ekkert veit,
allar snótir flúnar.
Engin þeirra á mig leit,
allar meydóm rúnar.

Sjálfsálitið sokkið er
sýnist flestum trylltur.
Engar snótir eru hér
ekkert er ég hylltur.

Eftir aðeins eitt er nú
annað hvorutveggja.
Með mönnum leggjast í moldarbú,
og merarhrossum hneggja.

Ör-ævi

Ör-ævi og auðn
eltir þann sem ósnortið
hjarta umbrýtur
ást þess deyr við minnsta skot
og ekkert er þá eftir.

Ljóðaljóðin

1
Já, fögur ertu, vina mín, já, fögur ertu. Augu þín eru dúfuaugu fyrir innan skýluraufina. Hár þitt er eins og geitahjörð, sem rennur niður Gíleaðfjall.
2
Tennur þínar eru eins og hópur af nýklipptum ám, sem koma af sundi, sem allar eru tvílembdar og engin lamblaus meðal þeirra.
3
Varir þínar eru eins og skarlatsband og munnur þinn yndislegur. Vangi þinn er eins og kinn á granatepli út um skýluraufina.
4
Háls þinn er eins og Davíðsturn, reistur fyrir hernumin vopn. Þúsund skildir hanga á honum, allar törgur kappanna.
5
Brjóst þín eru eins og tveir rádýrskálfar, skóggeitar-tvíburar, sem eru á beit meðal liljanna.
6
Þar til kular af degi og skuggarnir flýja, vil ég ganga til myrruhólsins og til reykelsishæðarinnar.
7
Öll ertu fögur, vina mín, og á þér eru engin lýti.
8
Með mér frá Líbanon, brúður, með mér skaltu koma frá Líbanon! Lít niður frá Amanatindi, frá Senír- og Hermontindi, frá bælum ljónanna, frá fjöllum pardusdýranna.
9
Þú hefir rænt hjarta mínu, systir mín, brúður, þú hefir rænt hjarta mínu með einu augnatilliti þínu, með einni festi af hálsskarti þínu.
10
Hversu ljúf er ást þín, systir mín, brúður, hversu miklu dýrmætari er ást þín en vín og angan smyrsla þinna heldur en öll ilmföng.
11
Hunangsseimur drýpur af vörum þínum, brúður, hunang og mjólk er undir tungu þinni, og ilmur klæða þinna er eins og Líbanonsilmur.
12
Lokaður garður er systir mín, brúður, lokuð lind, innsigluð uppspretta.
13
Frjóangar þínir eru lystirunnur af granateplatrjám með dýrum ávöxtum, kypurblóm og nardusgrös,
14
nardus og krókus, kalamus og kanel, ásamt alls konar reykelsisrunnum, myrra og alóe, ásamt alls konar ágætis ilmföngum.
15
Þú ert garðuppspretta, brunnur lifandi vatns og bunulækur ofan af Líbanon.
16
Vakna þú, norðanvindur, og kom þú, sunnanblær, blás þú um garð minn, svo að ilmur hans dreifist. Unnusti minn komi í garð sinn og neyti hinna dýru ávaxta hans.

Hjá Þórslundi

Stjörnurnar vikna
stef mitt hjartað svíður,
brár mínar blikna
brátt tíminn líður.
Megum við þá minnast
að áttum endurfundi,
hjá laufgrænum lundi.

Stórmenni

Nú sögur fljúga sem fiður
fæstar sannar því miður
að ég hafi lést
sem best af því sést
að enn kemst í buxurnar kviður
og hve lítill ég vaxinn er niður.

Ekki týna húmörnum.

Hnokki

Með eindæmum er flókið að flokka
það að farið er langt út að skokka
viðra svo hund
fara á einn fund
og finna skó á einn hnokka.

Lausgirt

Úr Kópavogi kona ein giftist
við kokkálaðan manninn hún firtist
brátt eftir brúðkaup
tók hún fljótt tilhlaup
og lörfunum síðan lausgirtist.

Sannleikur

Stundum sendum við vísur á milli okkar á vinnustaðnum, til að létta okkar lund. Stundum myndir. Þessa fengum við frá samstarfskonu okkar í morgun. Finnst hún einkar viðeigandi.

Andstæður

Andstæða vetrarkvölds og sumarblíðu,
í heiðmörk með allar stjörnur himinsins
og sólstöður með ilmandi gróðurinn,
er heimurinn minn.

Never Ask a Man the Size of His Spread

A Cowgirl´s Guide To Life eftir Gladiolu Montana. Er bókin sem ég er að lesa þessa daganna. Hún fjallar um einskisverðan fróðleik. Keypt í síðustu ferð minni til BNA.

Þar eru ýmis góð ráð:

1. Callin´ women the weaker sex makes as much sense as callin´ men the stronger one.

2. Opportunity may knock just once, but temptation is a frequent visitor.

3. Foolin´ a man ain´t that hard. Finding one that ain´t a fool is a lot harder.

4. The time to dance is when the music´s playin´.

5. Be sure to taste your words before you spit´em out.

6. If you want a little extra attention, ask your husband if you can borrow his six-shooter for the night.

7. Do not shoot at the horse; shoot at the jackass ridin´ it.

8. When kissin´ a cowboy in the rain, make sure you both fit under his hat.

9. Never - under any circumstances - admit that you like to cook.

10. A lesson every cowgirl should learn is where her business ends and someone else´s starts.

11. Its no big deal cleaning house, cooking meals, or doing laundry. More men oughta try it.

12. Always try to make folk happy, even if that means going out of your way to avoid´em.

8 og hálfur kíló meter

Hef verið að gaufa við 4,5 - 5,5 km undanfarið en ákvað í dag að taka mig tak og rauk í 8,5 km. Reyndar í tveim áföngum. Fór síðan í gufu og afslöppun fyrir framan arineldin. Þar sem rauður loginn brann og snarkaði í varð mér hugsað til nokkurs sem ég rakst á í dag. Ég var einn í salnum og valdi mér leisibojstól í horninu lengst frá hurðinni, en þó þannig að ég heyrði niðinn frá veggfossinum frammi. Þegar ég var búinn að slaka á í góða stund hrökk ég upp við hrotur. Í þetta sinn hafði maðurinn í þar, þar, þar næsta stól ákveðið að breyta til og hagræða sér í næsta stól. Þar var hann nú steinsofnaður. Ég leit í kringum mig og sá að allir hinir stólarnir voru tómir. Já, - félagslyndið getur tekið á sig ólíklegustu myndir.

Lífið er langhlaup.

Yllis berjasaft

Margt vex í garði æris. Stikkilsber hefur hann notað í sultu- og maukgerð. Rifs og sólber í hlaup á haustin. Nú vaxa þar líka svartir túlipanar og með öðrum litbrigðum.

Þar vex líka yllir einn stór. Rakst á uppskrift að svalandi yllisdrykk og þar sem ærir hefur fengið ákúrur fyrir snobb í víni og bent á, af Snúði, á berjasaft til betra lífernis í póstinum hér að undan. Hann ákvað því að skrá niður bruggaðferðina til síðari nota í sumar þegar yllirinn fer að blómstra.

Yllis drykkur:
20 vænir klasar yllisblóm
2 kg sykur
2 stk sítróna eða lime
50 g sítrónusýra
bensóat
2 lítrar sjóðandi vatn

Aðferð:
Raspið sítrónu/lime (eða skerið í sneiðar) og prssið úr henni safann. Yllisblóm, sykurinn, sítrónusýran og sítrónuraspið/sneiðarnar eru sett í stóran pott. Setjið sítrónusafann og sjóðani vatn saman við. Hræið vel. Haldið við suðu (ekki sjóða) og hrærið annað slagið, þar til sykurinn er uppleystur. Notið bensoatið skv. leiðbeiningum framleiðanda. Setjið á kaldann stað í 2 sólarhringa en hrærið annað slagði. Sigtið síðan á flöskur og lokið vandlega. Geymist á svölum stað.

Þetta er þykkni sem blandað er útí vatn eftir smekk.

Ljóð dagsinn, - en á ný

Steinhlessa eins og klessa, -í dag á ég aftur ljóð dagsins.

Brot

Angan af birki
eftir vætutíð ilmur
í lofti keimur sem kynntst þér einni hjá
og geymi í ljósheimum.

(tanka nr 6)

Aldrei týnist von!

Ef að sorgin sækir á
segðu vin þú grætur.
Sól þér aftur sitji hjá
og sæki eftir nætur.

Þegar virðist níðköld nótt,
neikvætt líf með öllu.
Mund´að veður skipast skjótt
skín nú sól á fjöllu.

Óvænt gerast ævintýr
aldrei gleym´að vona.
Hugmynd fæðist heimur nýr
hert´upp huga kona.

Sent sorgmæddri konu 18.júní 2006, sem reyndist bara ekkert svo voðalega sorgmædd þegar ljóðið var loks tilbúið. Hún var búin að taka gleði sína aftur.

Oenofil

Ærir skipuleggur skipulagt undanhald undan dyggðugu líferni sl. tvo mánuði. Því er rétt að rifja upp vínfræðin. Hann ætlar ekki bara að falla fyrir kaffi....

Um vín eitt og sér segir.

Þurrt ferskt Sancerre (Sauvignon Blanc) eða Chablis. Það er yndislegur drykkur og líka sem lystauki fyrir mat (til er líka ágætt Sauvignon Blanc frá Nýja Sjálandi). Ærir tekur vín búin til úr Sauvignon Blanc þrúgunni fram yfir Chardonnay.

Á fallegu sumarkvöldi er fátt meira freistandi en Riesling með sítrónukeim og sætu eftirbragði, frá Rheingau í Þýskalandi. Ég hef oft keypt Riesling frá Elsass og líkað vel. Elsass vín úr Pinot Blanc eru margra eftirlæti.

Ef sitja á lengi og láta eitt eða tvö glös nægja er hægt að snúa sér að ítölsku vínunum. Þau eru með miklum sýrukeim og ferskleika svo þú drekkur þau ekki eins og saft.

Ef skapið er rétt og þig langar í eitthvað mikið með góðri fyllingu, bregst Rioja aldrei. Nota líka Chianti.

Og ef tækifæri býðst þá er um að gera að opna eina Búrgúndar-vín af betri sortinni.


Eða eins og Jónas myndi orða það:
Látum því, vinir, vínið andann hressa,...

Sáffóarlag og kviðuháttur

Saffískur háttur er kenndur við grísku skáldkonuna Sappho frá Lesbos (600 f.kr.). Hana má kalla móður lýrisks skáldskapar í vestrænni menningu. Hvert erindi er 4 braglínur, þrjár hafa 11 atkvæði en sú síðasta fimm. Hóras (65 f.kr.) hafði braghvíld eftir fimmta atkvæði í löngum línum.

Íslensk skáld styttu línur háttarins og skiptu þeim þar sem braghvíldin hefði annars orðið og settu rím í staðinn.

Hlíðin mín fríða
hjalla meður græna
og blágresið blíða
og berjalautu væna,
á þér ástar-augu
ungur réð ég festa,
blómmóðir besta.

Nú ætlar Ærir að fara að spreyta sig á saffóarlagi en einnig kviðuhætti, sem er afbrigði fornyrðislags, nema með strangari reglum um atkvæðafjölda í línu. Fáir hafa glímt við hann síðan Egill forfaðir minn Skallagrímsson var upp og orti Sonatorrek. Hátturinn hefur átt erfitt uppdráttar á seinni öldum. Kannski drýpur Ærir í duftið líka.

Einkenni kviðuháttar er 3 atkvæði í stökum línum (1,3,5,7) og 4 atkvæði í jöfnum línum (hið fæsta) (2,4,6,8). Ekkert rím er í vísunum og hver vísa er 8 línur. Stuðlar eru ýmist einn eða tveir á móti höfuðstaf.

Púff, púff og meira púff.


Ærir hyggst leggjast í víking til að takast á við þetta verkefni.

Skrifað 17. júní 2006 í engra votta viðurvist.

L´amour fou

fór með hestana austur á Rangárvelli. Mikil var gleði þeirra og hrifning þegar þeir áttuðu sig á frelsinu. Aldrei hef ég séð Hóf minn rjúka svona hratt út í buskann, og hverfa við sjónarrönd. Gleði þeirra var einlæg og svo var einnig hjá mér. Hlustaði á L´amour fou. Disk sem ég keypti síðastliðinn vetur, en hef eiginlega ekki hlustað á fyrr en nú í þessari ferð. Þar er lagið Frostrósir spilað á fiðlu, píanó og aðra strengi, - án söngs. Ég stillti græjurnar á endurspil og lagið hljómaði aftur og aftur. Það held ég hafi bara aldrei gert áður. Var einn á ferð. Og merkilegt nokk þar var einnig lagið "Við gengum tvö", sem ég hef líka skrifað um hér á síðunni fyrir allnokkru.

Yfir vötnum andinn svífur
ekki komst í göngu.
Minning nú í huga hrífur,
hjartað stóð á röngu.

Börnin

Börnin gera hvert heimili bjartara. Þau slökkva aldrei ljósin.
(Ralph Bus)

Unglingar viðhalda birtu á heimilinu. Þeir geta ekki lært að slökkva ljósin.
(Ærir)

Í tilefni nýrra deildar í efra

Sent kollega LG í morgun og þá var out-of-office svar, svo ekki kveður hann mikið næstu daga.

Í Oddshúsi vakna nú væringjar
er veitast að spiki með særingar
og fitunni brenna
svo búkarnir renna
í teymi offitu og næringar

En af skáldskaparmálum

Ingólfur vinur minn Kristjánsson fór í reiðtúr á Löngufjörur um síðustu helgi og varð það tilefni nokkurra kvæða. M.Óla sendi honum eftirfarandi.


Löngufjörur

Við jökul sólin sígur,
sælir hesta beisla.
Teygar mjöð og mígur,
meramannaveisla!

Löngufjörur feta
fákar skeifum búnir.
Hrista fax og freta,
flestir ferðalúnir.

Ingó situr í söðli sæll,
en má vart mæla.
Kinnar rjóðar af röðli,
ríkir himnasæla.

Ég sendi IK bara eina gamla sonnettu sem ég átti frá fyrri tíð.

Löngufjörur
Er dagur rennur döggin sólu kyssir
og dagbjört bíður sjónarrönd í hafi.
Á fjörum löngum fæðast sker úr kafi
og fyrirheit sem aðeins einn þú vissir.

Þar aldan gárar eilíf létt við fætur,
og öðuskel á fjörugrjótið leikur.
Þú aldrei aftur orðið getur smeykur,
ef undralagið heyrir baki nætur.

Nú daggarbjartur drösull svífur heiður,
í dýrlegri reið engin orðin mælir,
er jórinn ber þig jökli nær og glaður.

Í eyjum fjarskans ernir búa hreiður,
og urta ein við fjöruborðið gælir,
þá hugsýn geymdu í hjarta þínu maður.

Fékk þá sendingu frá MÓla
Þarn fórstu alveg með mig fóstri! Þessi snilld er mér ofviða.

Mér er ei með tungu tamt
að tjá mig meira.
Ég mun kannski semja samt
sonnettu og fleira?

Undir lok dags fæddist þessi:

Nú erum vér gamlir og gráir
getum hvorki gengið né ort.
Höltum oss hugleysið háir
hamið er heilabú vort.

Angist

Óslitinn þráður
okkar á milli heldur
þrátt fyrir óra
sem fjarlægðin skapaði
með þögn minni og angist.

tanka nr. 11

Hvimleið

Hvimleið óð kona
í örvæntingu gripin
með rógburð yfir
heiðar og bratta hjalla
en rann á rassinn aftur.

(tanka nr. 10.
handa Gróu)

Hvísl

Hvísl þagnarinnar
er skrifað neðanjarðar
og berst upp til mín
í gegnum þræði möttuls
sem þú spannst fyrir löngu.


(tanka nr. 9)

Myrta

Myrtuvíðirinn
sem vex í garði mínum
er enn vetrarbrúnn
ég bíð fjólubláu rekkla hans
og grænu laufblaðanna

Ekki alveg í kút

Í klettum drengur klöngrast létt og kemst í fréttir,
kvíða léttir, kemst á stéttir,
kroppinn réttir, haminn þéttir.

Kveðinn í kútinn

Svei mér ef ég hef ekki verið kveðinn í kútinn og það allhressilega. Þetta var að berast frá MÓla úr efra:

Fjallakvíði finnst nú víða fólks með lýðum.
Undan svíður ofsa kvíða,
Esjuhlíðar fá að bíða.

Meður blíðum meyjum fríðum maður skríður
hátt í hlíðum haldinn kvíða,
HAMið síður frær að bíða.

Heiðin (13)

Hann hrökk skyndilega við. Vaknaði úr hugarástandi sem var farið að verða alltof algengt síðari hluta nætur. Hnífaparið lá enn á borðinu óhreyft. Það var dagrenning. Barstúlkan kom aftur og benti á ósnertan matinn og bandaði með höndunum. Hann áttaði sig á hvað hún vildi en yppti öxlum. Tónlistin ruglaði hann. Safi, safi, - safiatou, ómaði kunnuglega. Ljóð Mamadou Sissko, hann gat ekki fylgt vestur-afríska tungumálinu eða var það franska núna. En hann söng ekki sjálfur. Santana og Angélique Kidjo smullu saman í þessu gamla Herbie Hancock lagi. Hann rifjaði upp hvernig takturinn hríslaðist um taugar hans. Þetta er næturlag. Lag til að gleyma en lifa samt við frumleika. Láta aðrar kenndir ná tökum á sér. Það hafði það svo sannarleg gert. Oft. Hann notaði það alltaf.

Úti fjölgaði bláum ljósum, blikkandi, þannig að dagskíman hvarf og skuggar af stólunum í kring urðu annarlegir. Voru þeir búnir að finna hann. Hafði glæpurinn komist upp? Hann greip í barstúlkuna. Hrifsaði til sín annan hnífinn og hún vísaði honum þegjandi og hljóðalaust á bakdyrnar, sem lágu út í skúmaskot og öngstræti borgarinnar.

Að baki hans hljómaði safí, safí, - safíatou. Safíatou.

Raunamæddur

Þetta kom sent frá MÓla:

Reynir nú rauna er mæddur
og ræfillin illa er klæddur,
því slitinn er strengur
og strákur ei lengur
stígur á fjöll - hann er hræddur!

og því gat ég ekki látið ósvarað:

Hann Reynir er hættur að mæðast,
enginn sem séð hefur´ann klæðast,
á tilteknu svæði
í náttúru klæði
mun aftur að honum hæðast

Tangartak

Í brjósti mér slitnaði strengur
við hugrekki bý ég ei lengur
aftur á fjöllin ei sný
heldur í borgina flý
því þær leita með logandi tengur

Hvert þó í logandi..

Þetta var að berast frá kollega GKG, þeir gefast ekki upp í efra:

Nú er að toga og toga
þar til teygjan hún vísar í boga
en ekki er víst
sem drengur við býst
að ástin hún svo muni loga

Strengir / svar til kollega

Horfa vilja dömur á drenginn
og dásama ef missir hann þvenginn
því með andköfum sjá
hve langt hann mun ná
ef teygja þeir á honum strenginn

Aflabrögð

Þessa vísu fékk ég senda frá MÓla kollega mínum og segir frá aflabrögðum hans.

Í Mývatnssveit var mikið rok,
mér tókst þó að standa.
Tókst mér eftir talsvert mok
tugum tveim að landa

.

Höf: MÓla


PS: Skyldi Halur sem ég veit einan meiri veiðimann en aðra geta betur (kveðið)?

Kúturinn

Enn er reynt að kveða mig í kútinn. Þetta barst í morgun frá kollegum mínum:

Þessi kom frá MÓla:

Haldi´ð að þurf´ekki að HAM´ann?
Helvíti yrði það gaman!
Nærbuxnastrengjum
nær það úr drengjum.
Á Esjuna svífum svo saman.

Þessi frá G.Popp:

Haldið þið áfram að spjalla!
Orðhengilshátt má það kalla!
Um gleði og sorg
stunur og org
Reynis er hélt hann til fjalla.

og þessi frá GKG:

Þvílíkar þrumandi vísur
og þolmiklar göngukrísur
af lausgirtum drengjum
nærbuxnastrengjum
og óttaslegnar skvísur

Studiosi philosophiae

Ég þarf að fara að hressa upp á latínuna (og stafsetninguna). Er ekki viss um hausinn sé réttur. En hvað um það. Stráksi minn varð stúdent á dögunum eins og lesa mátti á bloggi mömmu hans. Þá höfum við öll fjögur útskrifast úr eðlisfræðieild. En leiðir okkar legið í allar áttir. Reyndar sá eldri farinn að feta í fótspor föðursins eftir að hafa verið 2 ár í stærðfræði. En ég er ekki síður ánægður með val þess yngri. Hann er búinn að skrá sig í heimspeki í H.Í. og reyndar muldrar eitthvað um sálfræði líka, - en ekki næsta vetur. Þetta er gott val og sýnir sjálfstæði í hugsun og verki. Vildi að ég hefði haft svona hugrekki á sínum tíma. En í minni heimabyggð var háskólanám það eitt sem skilaði manni embættisprófi.

Reyndar var árið eftir menntaskóla hjá mér viðburðarík. Kenndi 10 ára krökkum hálfan vetur í einangruðum útkjálka. Lærði rafsuðu og sauð ofna saman í Ofnasmiðju Norðurlands. Gerðist sjómaður. Vann í skógrækt í Skotlandi og var landvörður í Herðubreiðalindum um sumarið. Fór svo í háskólann um haustið og bjó á Garði. Þetta var viðburðaríkt ár. Mikið á strákurinn minn gott að vera á þessum aldri. Þá á maður að njóta þess að vera til og gera það sem hugurinn girnist.

(Reyndar á maður alltaf að gera það).

Gredda í gráum bíl

Gredda í gráum
bíl ekur hringbrautina
í leit að fróun
nýlokin við árekstur
þar sem ástin beið bana

tanka nr. 7

Svar við píslum

Ég bráðum fer plássið að panta
en hjá MÓla skal mér ei planta
því í hamskipta hug
með drengskap og dug
í næstu göngu mun ei mig vanta

Píslir og pínur

Þessi skilaboð biðu mín í morgun frá kollega LG:

Líf þitt er stútfullt af píslum og pínum
og púkarnir hlæja í skrokki þínum
en hættu að góla
og hugsað´ um Móla
"menn göfgast og vaxa af verkjum sínum".

Held ég fari að drífa mig í næstu fjallgöngu!

Ljóð.is

í dag á ég aftur ljóð dagsins. Annað sinn í þessum mánuði.

Meitill

Ég meitla kvæði
myndhegg í blaðið fannhvítt
með svörtum æðum
sem hvíslast á og segja
þér einni sögu mína.

(tanka nr 5)

Brot

Angan af birki
eftir vætutíð ilmur
í lofti keimur
sem kynntst þér einni hjá
og geymi í ljósheimum.

Þórslundur

Fór í dag austur í Land og leit á trjáræktina. Kuldakastið og næturfrostin í kringum 20. maí hafa tekið sinn toll sýnist mér. Drýpur lauf á öspunum og kal sést víðar en ég hefði viljað.

Í morgun las ég blogg skólasystur minnar, hennar Kötu sem býr vestan hafs. Hef undanfarna daga verið að ánægður með árangur Kristínar dóttur hennar og Halla vinar míns. Skólameistari (þetta orð hafði aðra merkingu hér í den) bandarískra háskóla í róðri er ekki smá afrek. Aðdáunarvert. Ég gratulera enn á ný.

En svo voru heldur sorglegri tíðindi í morgun. Heimilishundur þeirra, hann Þór dó í gær. Það var sorglegt, því þó ég hafi aldrei séð hann hef ég bæði lesið um hann og heyrt sögur. Meðal annars frá Reyðfirðingnum, þilskipaútgerðar skrásetjaranum en þeim mun hafa orðið vel til vina þegar Reyðfirðingurinn dvaldi um skeið hjá skólasystkinum okkar vestra.

Ég átti leið austur í Land og í tilefni þessa atburðar ákvað ég að kaupa nokkur tré og bæta við skógræktina mína. Í einum asparlundinum sem við skógfræðingurinn plöntuðum ekki fyrir svo margt löngu, setti ég niður fjórar fallegar birkihríslur og eitt grenitré. Fyrir voru um 80 aspir frá því í vor. Að því loknu var lundurinn helgaður og heitir hann hér eftir Þórslundur. Örnefnum fjölgar því í Landinu þó ekki hafi jarðeignin fengið nafn enn.

Meitill

Ég meitla kvæði
myndhegg í blaðið fannhvítt
með svörtum æðum
sem hvíslast á og segja
þér einni sögu mína.

Sniðugt / snúðugt

Þetta fékk ég sent frá Snúði:

Forsjálir Klettana Klífa
Færir út-Limunum Hlífa
Þurfa því Ekki
að Hlaupa í Kekki
ogá Netinu Kjaftinn að Rífa

takk og fleira óskast

Vindur

Hlustið á vindinn
raddir hans berast víða
heyrið ómstríðan
storm hvessa og logn strjúka
vanga og hvísla ljúforð

Klækir

GP vinkona mín norðan heiða sá mann skima laumulega til allra átta á miðju Kaupangsstræti og síðan....

Datt þetta í hug af því tilefni:

Að Kaupangi ég kom um stund
og karl einn sá með klæki.
Það minnti mig helst á hund
höndla eigin tæki.

Eftirköst

Þessi skilaboð bárust með vindinum frá starfsfélaga mínum MP vegna næstu skrifa á undan; undir fyrirsögninni: Ævintýri á gönguför-"mannlýsing" eða gáta??:

Undir nærunum er hann mjög strangur
Ítækur, en mjög mislangur
Hallur undir hól
Hefur sjaldan séð sól
Með aldrinum vex honum angur

Ljóð.is

Ærir á aftur ljóð dagsins á ljod.is; í dag 1. júní. Það er tanka nr. 2 - Urt.

Eftirköst Esjugöngunar

Ó, guð hversu lifandis lengi
leggurðu á mig þessa þvengi
ég er aumur í lærum
og undir nærum
er með þessa stingandi strengi

Ævintýri á gönguför

Fór síðdegis í gær með gönguklúbbi í fyrstu Esjugönguna. Rigningarsuddi var og þegar upp í fjallshlíðina kom var hvasst. Gengið var upp að Steini og en ekki þótti ráðleggt að fara ofar. Á bakaleiðinni var rigningin í andlitið og virkaði meir eins og haglél.

Heimkominn og hugsandi um afrek dagsins varð til þessi limra:

Í gærdag ég örlögum ögraði
upp fjallið klúbburinn flögraði
og ég sem óður
á eftir þeim móður
næstum alla leið á Esjuna skjögraði

Fékk svo sendingu og hvatningu frá kollega mínum LG á þessa leið

Þótt slagviðrið kýlist í kroppinn
og kuldinn mjög geri þig loppinn
ei stöðvar þig þreytan
og því síður bleytan
af þolgæði kemstu á toppinn.

Regnblá

Hvítur fákur minn
svífur um himinhvolfin
og ber þér kveðju
í óra fjærlægðinni
hjá regnbláum fjöllunum.

Endurfundir

Nýr titill þessarar bloggsíðu er sóttur í ljóð Hannesar Péturssonar.

Ég hef rifjað upp í kvöld
raddirnar sem ég þekkti
rödd lækjarins í grasinu
rödd hafsins
raddir vindsins og fuglanna
og raddir okkar sjálfra.
Trúði varla eyrum mínum.
Öllu hafði ég gleymt.

Trúði varla augum mínum:
sjá enn skinu stjörnurnar
enn kom ljós þeirra hér við
á leið sinni um geiminn.

Líka það
var mér liðið úr minni

Höf: Hannes Pétursson, 1965

Urt

Þegar þú lest ljóð
heyri ég í rödd þinni
hljóma sem snerta
rætur tilvistar minnar
og upp vex blómstrandi urt

Dómharka

Hleypir skeiði hörðu
halur yfir ísa
glymja járn við jörðu,
jakar í spori rísa.
Hátt slær nösum hvæstum
hestur í veðri geystu.
Gjósta af hjalla hæstum
hvín í faxi reistu.

Hart er í hófi frostið;
hélar anda á vör.
Eins og auga brostið
yfir mannsins för
stjarna, stök í skýi,
starir fram úr rofi.
Vakir vök í dýi
vel, þótt aðrir sofi.

Vötn í klaka kropin
kveða á aðra hlið,
gil og gljúfur opin
gapa hinni við.
Bergmál brýst og líður
bröttum eftir fellum.
Dunar dátt í svellum:
Dæmdur maður ríður!

höf: Einar Benediktsson
Flótti séra Odds...

Bragfræðibull

Sá eitthvað sem kveikti í mér svo til varð þessi vísa. Býst við að það hafi verið bragfræðibull.


Fátt í tómum heila hrærist
er heimskur reynir að yrkja.
Vonandi þó að ljóðið lærist,
þeim er lægri endan virkja.

Betri en skjóða breytnin er!
Burt þá sálin tifar
fagnar gesti himna her.
Hér er góðverk skrifað!

Ærir sinnir af og til viðvikum utan vinnu. Hann hefur þá reglu að taka aldrei neitt fyrir slíkt, en hlýtur oft að launum óvæntan glaðning. Þessi vísu fékk hann eftir að hafa skrifað eitt Rx fyrir kunningjakonu sína eða mann hennar, -Steinunni.

Ilmur af nýslegnu grasi

berst inn um gluggann minn

Þorkell þunni

Rifjum upp ljóð Jónasar Hallgrímssonar um Þorkel þunna í tilefni þessa árstíma.

Friðar biðjum Þorkeli þunna,
þagnar er hann setztur við brunna.
Óskemmtileg ævi mun vera
ekkert sér til frægðar að gera.

Fyrrum hann í söngmanna sessi
sagt er gæti tekið á vessi:
Hábeljandi glumdi við gleði,
golufylltur naumast sér réði.

Uppstigningar æðstum á degi
engin von er söngmaður þegi.
Hermdu, Bragi, höfðingi ljóða,
hvernig gekk þá "skrímslinu góða"?

Að er komið útgöngusálmi. -
Eins var það sem gneistar í hálmi,
þegar rauðum þeytir upp glóðum:
Þorkell verður allur að hljóðum.

Hausinn upp að kórstaf hann keyrir,
kúgast, svo úr nefinu dreyrir,
úr sér másar óskaparoku,
álíkt dimmri leirhverastroku.

Eins og þegar flugdrekar forðum
fleyttu um loftið glóandi sporðum,
skyggðu fyrir sólina sælu,
sátu menn í gjörningabrælu. -

Svo var inni í kórnum að kalla.
Kreppist hý á öldruðum skalla.
Sumir hættu sjálfir að drynja,
sumir fóru að emja og stynja.

Allir sneru augum frá jörðu,
upp í rjáfrið grátandi störðu.
Skalf og sveigðist þakið út þanda
Þorkels fyrir losnuðum anda.

Geggjast allur guðsorða lestur,
á grátunum tvístígur prestur,
hleypir nú í hempuna vindi,
hrökkur út úr kirkjunni í skyndi.

Í sama bili er sálmurinn búinn,
situr Keli móður og lúinn.
Öllum finnst sem eitthvað sig dreymi.
Aldrei meiri þögn varð í heimi.

Djákni fyrstur raknar úr roti,
rann sem mús úr nauðungarskoti,
fær sér bók og hættir að hrína,
herðir sig með bænina sína.

En á meðan út er að klykkja,
á er komin söguna lykkja. -
Þorkell æpir: "Hættu að hringja!
Hef ég ekki lof til að syngja?"

Að svo mæltu aftur hann byrjar,
upp og niður gengur og kyrjar.
Flýr þá, eins og fæturnir toga,
fólk sem stæði kirkjan í loga.

Seinna var hann sóttur í kórinn,
svartur var þá á honum bjórinn,
örendur og oltinn á hnakkann.
Á útgönguversinu sprakk hann.

(höf: Jónas Hallgrímsson)

Lifið heil!

Ærir er ekki yfir gagnrýni hafinn ......

Beðist er velvirðingar en athugasemdakerfið hjá mér hefur verið vanstillt og ekki virkað. Fékk loks ábendingu þar að lútandi og held mér hafi tekist að leiðrétta það. Amk einhver ný komment komin á færslur síðustu daga.

Hafði bara ekki grænan grun um að þetta væri í steik.....

Vent, henter dokumentoplysninger....

mikið óskaplega er sumt leiðinlegt á vefnum....

Nú er hann kaldur

hefði betur ekki farið í klippingu. Í 4 mm skeggi er lítil hlíf. Þekkti heldur ekki manninn sem kom úr klippingunni. Ó guð. Það snjóar í Reykjavík.

Ljóðheimar

Ljóð þitt myndast við
þögn í sindrandi huga.
Það hverfur um skeið
en birtist síðan á ný
í ókunnugum heimi.

Heiðin (12)

Hann lagðist til svefns eftir erfitt dagsverk. Um nóttina hurfu draumarnir í svefnhöfga. Martraðir eru ekki draumar. Hann átti draum sem hann yfirgaf á nóttunni en birtist aftur við sólarupprás.

Staka fyrir stelpur

Í köldum gusti kúra inni
með kafalds hríð á skjánum
Heitan blástur held þær finni
hér í grænum trjánum

Tanka

Þú flýðir á fjöll,
í létt og blátt loft þeirra
og heilnæmt frelsi.
En sæki þig angur þar,
hvert áttu þá að flýja

(Ósíkotsí Mitsúne (9.öld) - þýð. Helgi Hálfdánarson)