Next stop Jamaica?

Auld lang syne

Some hae meat and canna eat,
and some wad eat that want it.
But we hae meat and we can eat,
and sae the Lord be thankit.

(The Selkirk Grace. Robert Burns 1759-1796).

Dreif mig úr rúmi í gær á Burns supper. Átthagamót þeirra sem búið hafa í Skotlandi um lengri eða skemmri tíma. Allt er er þar formfast og tekið á móti okkur með sekkjapípuleik.

Aldagamall vinur minn var mættur í pilsi, vopnaður í sokkum og með alla fjölskylduna.





Að venju var Haggis leiddur inn til fórnar undir sekkjapípuleik.

Honum er svo fórnað eftir gömlu ritúali









Höfðingi ættarinnar fer með kvæði Robert Burns; To A Haggis:

Fair fa'your honest, sonsie face,
Great chieftain of the puddin´ -race!
Aboon them a´ye tak your place,
Painch, tribe, or thairm:
Weel are ye wordy of a grace
as lang´s my arm.

og svo fylgja eftir önnur 7 erindi þar til Haggis er ristur upp og lofsamaður.

Að loknu borðhaldi hefst ballið. Ef það er eitthvað sem skotar kunna þá er það að dansa og eru það gjarnan hópdansar, hringekjur, rælar, polkar, skottísar - auðvitað. Þá er gjarnan byrjað á the Gay Gorndons, dansi nokkuð líkum okkar skottís en skemmtilegri. Við tekur svo hver dansinn svo af okkur bogar svitinn og því er gott að fá sér wee dram á milli.


Hér kemur Hafliði Hallgrímsson, tónskáld í Edinborg í ræl, og reyndist hann ekki síðri dansari en ræðumaður kvöldsins. Ræða hans bar okkur yfir hafið aftur til Skotlands. Heyra mátti saumnál detta í þessum annars ærslafulla gleðskap, þegar hann leiddi okkur í huganum um götur Edinborgar. Tími og rúm urðu eitt og í huga okkar spratt upp ljóslifandi liðin tíð eins og við værum þar enn og við hlið okkar sætu kærir skoskir vinir sem við tengdust tryggðarböndum sem aldrei rofna.





Og dansinn dunaði fram eftir nóttu.




Læt svo fylgja með eitt af fallegri ljóðum Burns.

My love is like a red, red rose

My luve is like a red, red rose,
that´s newly sprung in June;
My luve is like the melody,
that´s sweetly play´d in tune.

As fair art thou my bonnie lass,
so deep in luve am I,
and I will luve thee still my dear
till a´ the seas gang dry.

Till a´ the sees gang dry, my dear,
and rocks melt wi´ the sun;
And I will luve thee still my dear,
while the sands o´life shall run.

And fare thee well, my only luve,
and fare the well, a while,
and I will come again my luve
tho´´there ten thousend mile.

Entrecote

Vikan hefur ekki byrjað vel. Legið veikur með ráma rödd og hósta. Kannski Influensu af stofni A. Síminn minn sem lengi hefur verið slappur gaf svo upp öndina á mánudagsmorgun og hefur ekki borið sitt bar síðan. Reyndar ekki vegna hita, heldur fraus hann "endanlega" í miðju símtali og var í kjölfar þess lagður inn til viðgerða. Sitja nú tölvuspekingar yfir vanda hans og telja að ekki sé bata að vænta fyrr en í næstu viku. Jafnvel að skipta verði honum út enda mun hann en í ábyrgð. Er því sambandslaus og fengið fáar sjúkrakveðjur og færri heillaóskir.

Skreið fram úr í dag og bauð þrem ágætum og skemmtilegu gestum í mat og eldaði í tilefni dagsins einstaklega ljúfenga steik og læt uppskriftina fylgja. Færðu þeir góðar gjafir, bók í einu bláu bindi og blátt blóm frá sonunum og Þorbjörg kom færandi hendi bókina um Hest guðanna sem mig hefur lengi langað í og er kjörgripur.

Lagði mig fram við matseldina.
Marineraði vel fitusprengt entrecote. Marin vökvi úr balsamic ediki, olíu, fínt söxuðum hvítlauk og rósmaríni. Brúnaði á pönnu og lét taka sig í nokkrar mínútur í ofni við 140C.

Með þessu bar ég fram heimalagað salsa, með maís, kjarnhreinsuðum tómötum, 10cm af gúrku og hálfri appelsínugulri papríku. Allt skorið í teninga, hálf sítróna eða ein líme kreist yfir og svo smá dash af Tabasco út á.

Auðvitað var svo bökuð kartafla og brokkóli. Brokkólí sýð ég í 3-4 mín í léttsöltu vatni. Læt renna vel af og smjörsteiki og úða svo vel yfir af parmesan osti.

Janúarstökur

Myrkurhugi mig oft plagar
og meiðir góða vini.
Gleði veitir og ljós þitt lagar,
lund í mánaskini.

Veistu hve sárt ég sakna þín,
sakbitinn á hjarta.
Þó innst við beinið sé ég svín,
sé ég ljós þitt bjarta

Mistök geri mörg í senn,
margt um hugann flýgur.
Heitast trúi og held þó enn,
að hjarta ekki lýgur.

Gleðileg jól

Jólakvöld

Nú skal leika á langspilið veika
og lífsins minnast í kveld,
hjartanu orna við hljóma forna
og heilagan jólaeld,
meðan noðurljós kvika
og blástjörnur blika
og boganum mínum ég veld.

Davíð Stefánsson frá Fagraskógi.

Sendi þetta fallega kvæði sem mér barst, til ykkar allra. Megi árið framundan verða ykkur til heilla og gæfu.

Framtíðardraumar

Fann þetta á netinu.

Nýr bloggari sem ég les

Frá liðnu sumri

Annað kvöld verður myndakvöld frá hestaferðinni á Löngufjörur síðastliðið sumar.

Hér má sjá ferðafélagana ÞH með Greifa. Glói hengir haus álengdar.

Sá grái

Í dag er hörkufrost í Reykjavík. Tólf stig í mínus. Við feðgarnir þrír drifum okkur á Gráa köttinn og fengum okkur morgunmat. Annar sonanna hafði verið í vísindaferð í gær í ónefnt bankaútibú og bað um lítinn skammt af amerískum vöfflum. Þegar daman kom með matinn til okkar spurði hún: "og hver er svo með barna skammtinn"? Ég og hinn fengum okkur hinsvegar almennilega skammt við hæfi fullorðinna með fulla heilsu.

Tískudrósir í grasagarðinum

Burberrys og Armani. Ég er nú, svona, meiri armani gæji.

Sólarlag í borginni

Haust við Elliðavatn

Beinsæði - osteospermum

Rakst á þessa "jurt".

Er veröldin tófú.

sá þennan fyrirlestur auglýstan:

Er veröldin tófú? Hugleiðingar um eiginleikahyggju.

Var tekinn um helgina

Endurlífgun á Herrakvöldi Fáks

Fór á Herrakvöld Fáks á laugardagskvöldið. Þar var önnur vínmenning en ég á að venjast. En mér líkar hún vel.

Uppátækjasamir synir

Ég á tvo syni, (og nei þetta er ekki mynda af þeim báðum heldur bara öðrum). Var að lesa heimasíðu þess eldri þar sem hann lýsir hrekkjum gagnvart þeim yngri. En ég verð að segja, mikil er bræðarkærleikurinn. Því sá yngri hefur aldrei kvartað við föður sinn. Veit ekki hvaðan þeir hafa þetta. Hrekki og umburðarlyndi.

Haustlitaferð í Haukadalsskóg

Fór með gömlum vinum í göngutúr um Haukadalsskóg um sl. helgi. Þar tók Kata þessar fínu myndir. Fleiri myndir eru á heimasíðunni hennar.

Ski Dubai

Þetta beið mín í póstinum í morgun, skoðið endilega þennan tengil yfir á myndasíðu SkiDubai Athugið að þetta er allt innan dyra út í miðri eyðimörk Arabíuskagans. Nú vitum við í hvað benzíngreiðslurnar okkar fara í.

Reyner's Special Offers:


Shopping in Dubai – 1,000 upscale outlets, private transport, extras >>

Ski Dubai! – private transport, passes & equipment at indoor resort >>

Beach vacation in Dubai + choice of golf, tour, more – limited time >>

Get custom offers featuring your favorite places and pastimes – from golf packages in Orlando to spa specials in Singapore:
1. Create an online account – fast and free >>
2. When done, click "Modify Account" to Edit your Travel Interests


Featured Destination Offers:


Zoo or theme park tickets + breakfast, family time in Germany >>

Novel vacation – Da Vinci Code sites, breakfast, London luxury >>

Dino Jaws at London's Natural History Museum – family tickets, bed & breakfast >>

Discover Manchester, UK for £75 – near airport, spa services available >>

Two-night spa break in Leeds, passes to Waterfall Spa – luxury in the UK >>

Laufskálarétt

Fór norður í Skagafjörð, Hjaltadal, í Laufskálarétt þar sem var þrusustuð að vanda.

Hófadynur og glaðir knapar.

Skín við sólu Skagafjörður.......

Hér syngja bara bjartir tenórar


Þennan keypti ég. Glóabróður. Undan Gömlu-Stjörnu frá Ásgeirsbrekku og Hervari frá Sauðárkróki. Þarf að finna nýtt nafn á blessaðan gæðinginn sem er 5 vetra og ótaminn. Hér hefur Bjarni bóndi í Ásgeirsbrekku handsamað gripinn.

Þetta skjótta folald keyptu Finnur og Fanney af Steingrími á Laufhóli.

Hauststemming

Týndi 25L af krækiberjum sem nú eru orðin að hlaupi, safti, sírópi og snafsi. Týndi líka eina tunnu af sveppum.

Sokkaleistadagur

Í dag er sokkaleistadagur hjá mér. Tiltekt á skrifborðinu.

Allt eða ekkert

Það virðist vera viðhorf æði margra þessa daganna.
Heimsyfirráð eða dauði.

Gæðingar að hausti

Fékk unglingana úr tamingu um helgina, Hálfmána 4 vetra og Greifa 7 vetra. Báða ættaða frá Ásgeirsbrekku í Skagafirði. Þeir eiga það sameiginlegt að rekja ættir sínar til Ófeigs frá Flugumýri. Óli hefur náð fínum árangri með þeim yngri, en Greifi stefnir í það að verða barnahestur, hvers manns hugljúfi.

Stoltur eigandi með gæðingsefnið.

Hér að neðan á Greifa.
Hálfmáni leikur listir sínar með hárri fótalyftu.
Er sennilega að dansa bí ba búm. Þeir gerast vart glæsilegri og prúðari.





(myndirnar birtar með góðfúslegu leyfi Fingurbjargar ljósmyndara m.m.)

Maríufiskur

Í seðlasöfnum þeim sem safnað var til á Orðabók Háskólans um áratuga skeið eru mjög fáar heimildir um maríulaxinn og engin sem skýrir nafnið eða hvort einhver siður var að baki. Aftur á móti er orðið maríufiskur vel þekkt orð og heimildir til um það að minnsta kosti frá 17. öld.

Maríufiskurinn var fyrsti fiskur sem sjómaður veiddi á ævinni. Skyldi sá sem veiddi fiskinn gefa hann fátækustu (sumir segja elstu) konunni í verstöðinni þegar komið var í land. Ef maríufiskur unglings var góðfiskur, það er þorskur, ýsa eða lúða, var spáð vel fyrir honum og framtíð hans á sjónum.

Þennan sið má rekja aftur til kaþólskrar trúar og var maríufiskurinn þá eins konar heitfiskur. Heitið var á Maríu mey til fiskiheilla og var henni gefinn fyrsti fiskurinn.

Líklegast er að heitið maríufiskur hafi færst yfir á laxveiðar og fyrsti laxinn sem veiðimaður fékk í veiðiferð þannig verið nefndur maríulax.

af Vísindavefnum

Akureyrarskáldin / Elísabet Geirmundsdóttir

Hef verið að grúska í Akureyrarskáldunum svokölluðu. Í þeim hópi er m.a. Bragi Sigurjónsson, en einnig Elísabet Sigríður Geirmundsdóttir, listakonan í fjörunni. Eftir hana er þessi lágmynd af Sigyn að forða Loka frá eitrinu.


Elísabet var skáld ágætt líka og hér er eitt ljóða hennar:

Án titils

Skjálfandi dropar falla blað af blaði,
björt yfir austurfjöll er sólin stigin
vekur af blundi allt sem dregur anda.

Bíðandi ylsins björk og reynir standa,
blikandi lauf í morgunkuli titrar,
senn hækkar röðull, vermir allt og alla.

Út yfir sundin, inn um hlíð og hjalla,
örléttar þokuslæður mjúkar liðast,
leysast í sundur, hverfa burt í blænum.

Brjósthvítir mávar líða yfir sænum,
skuggar af vængjum fljúga báru af báru,
bjóða þær góðan dag með rómi þýðum.

Þegar þær kyssa sandinn kossi blíðum,
kvikandi ljósbrot titra í vatnsins gáru.

Skuld

Þetta er hún Skuld frá Vindási, Ingólfsdóttir Hrafnssonar frá Holtsmúla.

Prinsessan mín.








Skuld er gæðingur. Ég fékk hana úr reiðskóla og kynntist henni reyndar þar. Hún var fyrsti hesturinn sem tölti hjá mér að einhverju gagni. Hún var hugljúfi barna, en reyndist fullorðnum erfið, nema mér. Við náðum saman frá fyrstu stundu. Þegar reiðskólinn var lagður niður bauðst mér hún til kaups og var ég ekki lengi að hugsa mig um. Hún hefur margfallt launað mér það og unir hag sínum vel. Verður glæsilegri með hverju árinu. Hún skiptir svolítið lit eftir árstíðum. Verður mjög ljósrauð á sumrin en dekkri á feldinn á veturnar. Nú er feldurinn farinn að dökkna og faxið er enn ljóst. Þessa dagana er hún því glófext. Hún á til að vera svolítið sérlunduð og oft einfari. En hver er það ekki, svona endrum og eins.

Göngur og réttir

Átti ótrúlega skemmtilega og viðburðaríka helgi. Fór í smalamennsku á Rangarvöllum. Smalaði Hekluhraun fyrir bændur á Kaldbak.












Þetta er í fyrsta sinn sem ég fer í smalamennsku frá því ég þurfti að smala fyrir systur mína og Svein mág á Vatnsenda forðum. Þá var maður látinn hlaupa við fót, en nú notaði maður tæknina og fór á hestbaki. Þetta voru fyrstur göngur okkar Hófs og ég verð að segja að í upphafi þótti honum húsbóndinn heldur skrýtinn og efaðist um öll fyrirmæli. Reyndi ítrekað að leiða mig af villu míns vegar. Svo þegar ég fór að hóa á skjáturnar þá taldi hann víst að ég væri orðinn villtur og væri að kallast á við félaga mína og vildi hann hjálpa.
Í hvert sinn sem ég hóaði þá hneggjaði hann hátt og snjallt. Þannig fórum við um alla mýrina við Geldingalæk og langt inní Hekluhraun. Svo áttaði hann sig á því að ég væri að hóa á kindurnar og þegar við fundum nýjar rollur þá var orðinn iðulega fyrri til og hneggjaði á þær til að stugga við þeim. Hann var fljótur að læra út á hvað smalamennskan gekk. Varð ótrúlega snúningalipur og snarpur. Þegar við komum svo að túnum varð hann ókyrr og og við þeyttumst um á stökki, upp og niður hæðir og hóla á mikilli ferð. Hann var í essinu sínu. Kunni sér varla hóf.


Heima á Kaldbak biðu okkar kræsingar, borð svignuðu undan veitingu. Hnallþórum, pönnukökkum og öðru munngæti. Þurfti lítið að grípa til skrínukostsins sem samanstóð af sviðakjömmum, harðfiski, soðnu brauði og hangikjeti.



Smalar komnir heim með safnið. Maður er manns gaman.



Þar biðu fagnandi ungir sem aldnir í miklum spenningi. Hér er Úlfur Torfason Finnsson með afa sínum.


Kom heim sæll og endurnærður eftir helgina en átti eftir að verða enn sælli.