Bregður degi, -við bíðum hljóð
að birtist enn hin björtu jól
Þá lifnar senn hin ljúfa glóð
er líknar þrá sem sumarsól
Það eiga margir silfur sjóð
í sekkjum og klæðum fínum
en fegurst er það ljúfa ljóð
er leynist í barmi þínum
25. desember 2010
23. október 2010
Ministry of Administrative Affairs
Fékk að koma að -var falið það verkefni að - vinna í vinnuhóp um skipulagninu nýs spítala. Undirhópur, undir hóp sem fellur undir hóp sem er til ráðgjafar stýrihóp sem heyrir undir samræmingarhóp og heyrir beint undir samskiptahóp sem hefur það hlutverk að ræða við arkitekta og verkfræðinga í spital hópnum sem hannar allt heila klappið.
Fannst mér ég hafa áhrif - yrði hlustað á það sem ég segði. Yrði skýrslan lesin sem sett var saman á þeim tveimur vikum sem við höfðum og urðum að slá öllum öðrum verkefnum á frest. Nei. - Ég held ekki. Það fylgdu nefnilega engar leiðbeiningar um hvað hópurinn ætti að gera, en vinnutitillinn var flottur.. Verkefnið var óljóst, illa skilgreint og ekki afmarkað. Upplýsingar um lykilatriði vantaði. Fannst ég fórnarlamb heilaspuna hóps sem fannst einn daginn góð hugmynd að skipa vinnuhópa um nokkur verkefni með flotta titla en enga skilgreinda endapunkta annan en verkinu yrði að ljúka á tveimur vikum. Hefði betur horft aftur á einn góðan þátt með Yes minister um vinnubrögðin í Ministry of Andministrative Affairs.
Um hvað urðu allir sáttir. Jú að það þyrftu að vera kennslustofur á háskólasjúkrahúsinu, en hvort þær ættu að vera húsi sem háskólinn er að byggja eða í húsi sem spítalinn ætlaði að byggja og við vorum að fjalla um gat vinnuhópurinn ekki tekið afstöðu til þvi engin hafði hugmynd um hvað nefndir á vegum háskólans væru að hugsa í þeim efnum eða hvort samráðsnefndir spítlans og háskólans hefðu komið sér saman um skipan þeirra mála.
Fannst mér ég hafa áhrif - yrði hlustað á það sem ég segði. Yrði skýrslan lesin sem sett var saman á þeim tveimur vikum sem við höfðum og urðum að slá öllum öðrum verkefnum á frest. Nei. - Ég held ekki. Það fylgdu nefnilega engar leiðbeiningar um hvað hópurinn ætti að gera, en vinnutitillinn var flottur.. Verkefnið var óljóst, illa skilgreint og ekki afmarkað. Upplýsingar um lykilatriði vantaði. Fannst ég fórnarlamb heilaspuna hóps sem fannst einn daginn góð hugmynd að skipa vinnuhópa um nokkur verkefni með flotta titla en enga skilgreinda endapunkta annan en verkinu yrði að ljúka á tveimur vikum. Hefði betur horft aftur á einn góðan þátt með Yes minister um vinnubrögðin í Ministry of Andministrative Affairs.
Um hvað urðu allir sáttir. Jú að það þyrftu að vera kennslustofur á háskólasjúkrahúsinu, en hvort þær ættu að vera húsi sem háskólinn er að byggja eða í húsi sem spítalinn ætlaði að byggja og við vorum að fjalla um gat vinnuhópurinn ekki tekið afstöðu til þvi engin hafði hugmynd um hvað nefndir á vegum háskólans væru að hugsa í þeim efnum eða hvort samráðsnefndir spítlans og háskólans hefðu komið sér saman um skipan þeirra mála.
17. október 2010
Þankar þann sautjánda
Sunnudagsmorgun - ilmandi kaffi og reyktur mývatnsilungur og bláberjasulta. Vinátta - er nokkuð dýrmætara.
Prófgerð. Eitt próf hrist fram úr erminni upp úr hádegi, - bíður þjáningarfullra en vonandi sprenglærðra nemenda í fyrramálið. Fyrsti nemahópurinn minn af fjórum í vetur að klára. Ótrúlegt hvað ungt fólk er fljótt að læra og gefandi. Finn þó til með þeim, því sjálfur sat ég próf í gær og var búinn að gleyma hvernig er að sitja í 3,5 klst prófi - óundirbúinn.
Hestar og girðingarvinna í beitarhólfi í lemjandi sunnlenskri rigningu síðdegis fram undir myrkur. Blautur inn að beini. Það heldur manni naglföstum við jörðina, - á meðan báðir fætur eru jafnlangir. Merkilegt hvað áhyggjur geta horfið úr veðurbörðu andliti.
Prófgerð. Eitt próf hrist fram úr erminni upp úr hádegi, - bíður þjáningarfullra en vonandi sprenglærðra nemenda í fyrramálið. Fyrsti nemahópurinn minn af fjórum í vetur að klára. Ótrúlegt hvað ungt fólk er fljótt að læra og gefandi. Finn þó til með þeim, því sjálfur sat ég próf í gær og var búinn að gleyma hvernig er að sitja í 3,5 klst prófi - óundirbúinn.
Hestar og girðingarvinna í beitarhólfi í lemjandi sunnlenskri rigningu síðdegis fram undir myrkur. Blautur inn að beini. Það heldur manni naglföstum við jörðina, - á meðan báðir fætur eru jafnlangir. Merkilegt hvað áhyggjur geta horfið úr veðurbörðu andliti.
14. október 2010
Pólitísk yfirlýsing millistéttarmanns með götótta vasa
Ég er þjóðremba í þeim skilningi að ég unni Íslandi og öllu því sem íslensk náttúra hefur upp á að bjóða - Kýs jöfnuð, réttlæti og að leggja mitt af mörkum til samfélagsins - en ætla ekki að vera í þeim fámenna hópi sem virðist eiga að bera uppi Ísland í gegnum þrengingarnar á meðan friðaðir fjármagnseigendur og afturgöngufjármálastofnanir njóta góðs af neyðarlögum og niðurfærsluleiðum með samansaumaða stjórnendur og slitastjórnir makandi krókinn í brúnni. Ákvað því að taka út nýja "tryggingu" og bætast í hóp þeirra sem skráðir eru á sænskunámskeið í endurmenntunarstofnun.
Ég vil samvinnu um úrlausnir. Ekki einhliða ákvarðanir þeirra sem vilja vernda fjármagn, ofvaxið bankakerfi og sérhagsmuni afturgenginna fjármálastofnanna hverju nafni sem þær kunna að nefnast. Lífeyrissjoðakerfið þolir skuldaaðlögun félagsmanna sinna. Það fær skell en hann verður skammvinnur. Allt annað er bull. Skammtíma sjónarmið þeirra sem nú fá greiddan lífeyri úr kassanum mega ekki ráða för. Auður sjóðanna hefur byggst upp á innan við hálfum mannsaldri. Haldi þeir öðru til streitu fá þeir enn minna í kassann því við verðum farinn af skerinu. Hver borgar þá brúsann, -iðgjöldinn, skattana og útsvarið.
Er ódýrara fyrir íbúðalánasjóð að sitja uppi með tómar íbúðir í þúsunda tali, sem engum arði skilar en bera daglegan kostnað fremur en taka þátt í að leiðrétta verðtryggingarskellinn með viðskiptavinum sínum. Á ég að borga skatta til halda við tómum íbúðum og greiða af þeim opinber gjöld. Þá vil ég heldur að þeir renni til samfélagsins, þ.e. þeirra sem á því þurfa að halda. Fjölskyldna sem nú búa við upplausn og tryggja þeim heimili. Rekstur heimilanna í landinu er mér meir í mun, en eiginfjárhlutfall íbúðalánasjóðs sem má bæta á lengri tíma. Fjölskylda sem flosnar upp frá heimili bíður þess aldrei bætur. Ég vil hafa um það að segja í hvað skattar sem á mig eru lagðir fara.
Þegar meira fjármagn kemst í umferð, eftir almenna leiðréttingu verðtryggingarmisréttis, réttir úr kútnum og það má ekki bara vera gamla lífeyrissjóðaelítan sem sér um skömmtunina á því sem til skiptana er, heldur almenningur sjálfur.
Hef búið erlendis um árabil, f uþb áratug, get vel hugsað mér það aftur ef nýja ísland fær ekki aðra mynd en þá sem nú er boðið uppá.
Ég vil samvinnu um úrlausnir. Ekki einhliða ákvarðanir þeirra sem vilja vernda fjármagn, ofvaxið bankakerfi og sérhagsmuni afturgenginna fjármálastofnanna hverju nafni sem þær kunna að nefnast. Lífeyrissjoðakerfið þolir skuldaaðlögun félagsmanna sinna. Það fær skell en hann verður skammvinnur. Allt annað er bull. Skammtíma sjónarmið þeirra sem nú fá greiddan lífeyri úr kassanum mega ekki ráða för. Auður sjóðanna hefur byggst upp á innan við hálfum mannsaldri. Haldi þeir öðru til streitu fá þeir enn minna í kassann því við verðum farinn af skerinu. Hver borgar þá brúsann, -iðgjöldinn, skattana og útsvarið.
Er ódýrara fyrir íbúðalánasjóð að sitja uppi með tómar íbúðir í þúsunda tali, sem engum arði skilar en bera daglegan kostnað fremur en taka þátt í að leiðrétta verðtryggingarskellinn með viðskiptavinum sínum. Á ég að borga skatta til halda við tómum íbúðum og greiða af þeim opinber gjöld. Þá vil ég heldur að þeir renni til samfélagsins, þ.e. þeirra sem á því þurfa að halda. Fjölskyldna sem nú búa við upplausn og tryggja þeim heimili. Rekstur heimilanna í landinu er mér meir í mun, en eiginfjárhlutfall íbúðalánasjóðs sem má bæta á lengri tíma. Fjölskylda sem flosnar upp frá heimili bíður þess aldrei bætur. Ég vil hafa um það að segja í hvað skattar sem á mig eru lagðir fara.
Þegar meira fjármagn kemst í umferð, eftir almenna leiðréttingu verðtryggingarmisréttis, réttir úr kútnum og það má ekki bara vera gamla lífeyrissjóðaelítan sem sér um skömmtunina á því sem til skiptana er, heldur almenningur sjálfur.
Hef búið erlendis um árabil, f uþb áratug, get vel hugsað mér það aftur ef nýja ísland fær ekki aðra mynd en þá sem nú er boðið uppá.
31. maí 2010
Walesa, Havel og Gnarr
Það kom að því að búsáhaldabyltingin fyndi sér farveg á ný. Kaos kennir okkur að búast við því óvænta. Þetta var sannarlega óvænt. Besti flokkurinn reynist íslenski byltingarflokkurinn sem ögrar og storkar hefðbundum valdahlutföllum. Stundum erum breytingarnar knúnar áfram af verkalýðsleiðtogum líkt og í Póllandi og stundum af fólki úr heimi menninga og lista líkt og í Tékklandi. Hér er það menningararmurinn sem ýtir málum áfram. Það sem var óvænt var að úr hvaða geira lista og menningar aflið kom sem knýr næsta fasa lýðræðisþróunarinnar. Eina rétta í stöðunni væri að hópurinn myndaði minnihlutastjórn. 15-0 yrði algjör skellur,- en ríkjandi valdastofnanir munu reyna að knýja slíka lausn fram.
Af ást við fyrstu sín og öðrum atburðum
Með sumrinu koma nýjar annir. Öll helgin hefur farið í búskapinn. Enginn dróg af sér við undandráttinn á föstudaginn. Drógum 32 skeifur undan. Það var svolítið puð fyrir skrifstofublókina, en sumir myndu segja að þetta hefði verið kvenmannsverk.
Á laugardag frá morgni til kvölds var farið með hross í haga. Smá útúrdúr var í ferðum því í leiðinni var farið með tvær hryssur til stóðhests. Svo vel vildi til að um ást var við fyrstu sín hjá annarri og þeim graða. Þau voru leidd saman. Hann gamall og hafði meiri áhuga á að velta sér og hún ung og klippandi gull. Fátt minnir betur á vorið og sumarið. Merkilegt að sumir graðir virðast verða að fá að bíta og slá í vorleikjunum. Allt tókst að lokum og folald væntanlegt í maí á næsta ári.
Rétt náði í blálokinn á kosningunum og og beindi spjótum að fjórflokknum. Tími kominn til að endurreisa lýðveldið og minnast svikinna loforða úr síðustu alþingiskosningum.
Hneykslaðist á rætni íslenska þularins í samevrópsku söngvakeppninni. Skil ekki af hverju þessi maður er sendur ár eftir ár til þess eins að hallmæla öðrum keppendum og reyna að slá sig til riddara með aulabröndurum í garð annarra þjóða. Sér ekkert nema samsæri annarra sem ekki skilja mikilfengleik þess íslenska. Eitthvað sem minnir óneitanlega á 2007. Summerar upp vandamálið sem við stöndum enn frammi fyrir. Vona að Ísland geti státað af öðrum í framtíðinni. Þessi haus mætti fjúka.
Allur sunnudagurinn fór í flutninga á hestum í haga og ekki var dagurinn styttri. Mikill fögnuður og rassaköst. Fyrst hlaupið í vestur, svo í suður, austur og loks í norður og vatnskerið kannað. Allt á sínum stað. Hreykt sér á hæsta hól. Loks komið glaðlega til baka og þakkað frelsið. Eitt loka klapp á ennið og svo rokið aftur út í buskann. Sjáumst í haust.
Á laugardag frá morgni til kvölds var farið með hross í haga. Smá útúrdúr var í ferðum því í leiðinni var farið með tvær hryssur til stóðhests. Svo vel vildi til að um ást var við fyrstu sín hjá annarri og þeim graða. Þau voru leidd saman. Hann gamall og hafði meiri áhuga á að velta sér og hún ung og klippandi gull. Fátt minnir betur á vorið og sumarið. Merkilegt að sumir graðir virðast verða að fá að bíta og slá í vorleikjunum. Allt tókst að lokum og folald væntanlegt í maí á næsta ári.
Rétt náði í blálokinn á kosningunum og og beindi spjótum að fjórflokknum. Tími kominn til að endurreisa lýðveldið og minnast svikinna loforða úr síðustu alþingiskosningum.
Hneykslaðist á rætni íslenska þularins í samevrópsku söngvakeppninni. Skil ekki af hverju þessi maður er sendur ár eftir ár til þess eins að hallmæla öðrum keppendum og reyna að slá sig til riddara með aulabröndurum í garð annarra þjóða. Sér ekkert nema samsæri annarra sem ekki skilja mikilfengleik þess íslenska. Eitthvað sem minnir óneitanlega á 2007. Summerar upp vandamálið sem við stöndum enn frammi fyrir. Vona að Ísland geti státað af öðrum í framtíðinni. Þessi haus mætti fjúka.
Allur sunnudagurinn fór í flutninga á hestum í haga og ekki var dagurinn styttri. Mikill fögnuður og rassaköst. Fyrst hlaupið í vestur, svo í suður, austur og loks í norður og vatnskerið kannað. Allt á sínum stað. Hreykt sér á hæsta hól. Loks komið glaðlega til baka og þakkað frelsið. Eitt loka klapp á ennið og svo rokið aftur út í buskann. Sjáumst í haust.
27. maí 2010
Af gráglettnum raunveruleika
Hef í vetur verið ótrúlega, þó ég segi sjálfur frá, iðinn við menninguna, -með fasta miða í leikhús og sótt tónleika sem aldrei fyrr. Þetta hefur verið andans upplyfting sem náði hápunkti í vikunni. Fór á Íslandsklukkuna um síðustu helgi og í kvöld er ég að koma af því að sjá Rómeó og Júlíu í uppfærslu Vesturports. Hvorttveggja var heilabörksins himnasending. Þó held ég að persónusköpun Nobelsskaldsins slái alveg honum Shakespear við (sorry brits).
En að fara á Íslandsklukkuna var eins og að rifja upp kynni af gömlum heimagöngum af Kirkjuveginum, en sem barn og unglingur sat ég löngum stundnum og hlustaði á LP plöturnar hennar mömmu með uppfærslu Þjóðleikhúsins á leikritinu. Ég rifjaði þetta upp og bróðir hafði orð á því að ég hefði verið undarlegt barn. Hef sennilega ekkert breyst að því leitinu.
Góða nótt, - Jón Marteinsson, þú svarti þrjótur, Jón Grinvicensiss, Hreggviðsson og hið ljósa man. Í nótt brennur borgin ekki. Skálda er komin í leitirnar. Verona bíður enn.
En að fara á Íslandsklukkuna var eins og að rifja upp kynni af gömlum heimagöngum af Kirkjuveginum, en sem barn og unglingur sat ég löngum stundnum og hlustaði á LP plöturnar hennar mömmu með uppfærslu Þjóðleikhúsins á leikritinu. Ég rifjaði þetta upp og bróðir hafði orð á því að ég hefði verið undarlegt barn. Hef sennilega ekkert breyst að því leitinu.
Góða nótt, - Jón Marteinsson, þú svarti þrjótur, Jón Grinvicensiss, Hreggviðsson og hið ljósa man. Í nótt brennur borgin ekki. Skálda er komin í leitirnar. Verona bíður enn.
25. maí 2010
Syðri -Unaðsstaðir
Það þarf amk eitt nýtt blogg á 6 mánaða fresti. Eða hvað. Það er af svo ótalmörgu að taka. Helst er hvað hausinn getur verið hringlandi vitlaus og samhangandi hugsanir á víðogdreif og standa þá varla undir nafni.
Nú er það nýjasta að vera að gefa öllu nýtt nafn. Landskikinn minn austur við Sólheima hét lengi í huga mér Ljósheimar og um hann varð til eitt lítið dagsljóð: Við næsta hringtorg liggur leiðin til ljósheima. Stutt var það. En nú eru þetta ekki bara ljósheimar heldur unaðsstaður og því ekki úr vegi að kalla plássið Syðri-Unaðsstaði, en þeir nyrðri eru jú fyrir norðan.
Að Syðri-Unaðsstöðum hef eg dvalið löngum stundumí vor í góðum fjelagsskap og plantað skjólbelti með hamhleypu til verka.
Það er nú reyndar bjartsýnisplöntun, því engar eru ræturnar á blessuðum plöntunum. Þær eru rótlausar eins og ég hef verið undanfarin ári, en vonandi skjótum við rótum og laufgumst næsta vor.
Skjólbeltið er nú orðið amk 200 m langt og verður vonandi en lengra og lifir af. Úti í garði er ég svo með tilraun með aspir og vonast til að úr þeim rætist líka.
Ég tjaldaði vagninum mínum á háum hól á laugardaginn og er fluttur með virðuleg tréhúsgögn og þar með talinn sóllegubekk. Eiginlega er þetta sannkallaður unaðsreitur í 18 gráðunum sem voru sl. helgi. En ekkert legið á bekknum.
Á næstu dögum fara svo klárarnir þangað líka. Til undirbúnings lagði ég vatnsveitu upp á efra túnið (hmm túnið), sem svei mér þá að ég held að virki. En hvernig þéttir maður samskeyti trekvart og hálftommuplaströra?
Nú er það nýjasta að vera að gefa öllu nýtt nafn. Landskikinn minn austur við Sólheima hét lengi í huga mér Ljósheimar og um hann varð til eitt lítið dagsljóð: Við næsta hringtorg liggur leiðin til ljósheima. Stutt var það. En nú eru þetta ekki bara ljósheimar heldur unaðsstaður og því ekki úr vegi að kalla plássið Syðri-Unaðsstaði, en þeir nyrðri eru jú fyrir norðan.
Að Syðri-Unaðsstöðum hef eg dvalið löngum stundumí vor í góðum fjelagsskap og plantað skjólbelti með hamhleypu til verka.
Það er nú reyndar bjartsýnisplöntun, því engar eru ræturnar á blessuðum plöntunum. Þær eru rótlausar eins og ég hef verið undanfarin ári, en vonandi skjótum við rótum og laufgumst næsta vor.
Skjólbeltið er nú orðið amk 200 m langt og verður vonandi en lengra og lifir af. Úti í garði er ég svo með tilraun með aspir og vonast til að úr þeim rætist líka.
Ég tjaldaði vagninum mínum á háum hól á laugardaginn og er fluttur með virðuleg tréhúsgögn og þar með talinn sóllegubekk. Eiginlega er þetta sannkallaður unaðsreitur í 18 gráðunum sem voru sl. helgi. En ekkert legið á bekknum.
Á næstu dögum fara svo klárarnir þangað líka. Til undirbúnings lagði ég vatnsveitu upp á efra túnið (hmm túnið), sem svei mér þá að ég held að virki. En hvernig þéttir maður samskeyti trekvart og hálftommuplaströra?
8. nóvember 2009
Osso Bucco et Risotto Milanese cum Gremolata
Ég vaknaði í morgun og fann að hurðin á frystinum hafði ekki lokast. Skollin var á ísöld með klakabrynju því blessaður skápurinn brást við með því að keyra mótorinn á fullu. En eitthvað hafði þiðnað.
Fann þar nautaskanka sem biðu góðs tíma, en þeirra tími er augljóslega kominn. Hafði áður eldað osso bucco eftir uppskrift frá ágætum netkonum, sem því miður setja ekki lengur uppskriftir á vefinn nema endrum og eins núorðið. Til að eiga þett sjálfur hef ég stolist til að afrita uppskriftina þeirra hér.
Í kvöld, á feðra daginn verður semsagt notalegir nautaskankar norðurítalíu á boðstólum fyrir ómegðina mína.
Ég gef uppskriftinni orðið:
"Þessi réttur er afskaplega gestaboðsvænn, þar sem öll vinnan við hann getur farið fram löngu fyrir boðið.
(fyrir fjóra)
4 sneiðar nautsskankar (osso buco kjöt, fæst oftast í Nóatúni)
salt og pipar
25 g ólífuolía eða smjör
500 g tómatar, mega vera úr dós (nota alltaf dósatómata, ekkert síðra)
3 dl þurrt hvítvín
1 tsk þurrkað marjoram eða 1 msk ferskt
um 1 dl vatn (má sleppa, ef safinn af dósatómötum er notaður)
Kryddvöndull:
1 búnt steinselja
kvistur af timjani
1 lárviðarlauf
Skerið aðeins inn í ytra borð sneiðanna á 1-2 stöðum svo þær myndi ekki skál þegar þær steikjast. Hitið smjörið eða olíuna í stórum potti og brúnið sneiðarnar á báðum hliðum. Hellið helmingnum af hvítvíninu yfir og látið sjóða án loks í um 5 mínútur.
Ef notaðir eru nýir tómatar þarf að afhýða þá og hakka, annars bara hakka. Má hella safanum af dósatómötum, ég geri það samt aldrei. Bindið saman steinselju, timjan og lárviðarlauf fyrir kryddvöndulinn.
Setjið tómata, salt, pipar, marjoram, afganginn af hvítvíninu, vatn og kryddvöndul út í pottinn. Látið sjóða við vægan hita í 3 1/2 - 4 klukkustundir. Ef notaðir eru kálfaskankar þarf ekki nema um 1 1/2 tíma. Kjötið á að hrynja af beinunum.
Risotto milanese:
1 lítill laukur
1 msk smjör
300 g arboriogrjón eða önnur risottovæn hrísgrjón
um 600 ml gott soð (helst ekki af teningi)
Klípa af saffrani, steytt vel
3-4 msk nýrifinn parmaostur
meira smjör
salt
pipar
Hakkið laukinn frekar fínt og steikið 2-3 mínútur á víðri pönnu í smjörinu. Laukurinn á ekki að brúnast. Setjið grjónin saman við og hrærið þar til þau eru þakin feiti. Kryddið með salti og pipar.
Hafið soðið nálægt suðupunkti við hlið pönnunnar. Hellið 1/2-1 ausu í einu út á grjónin, hrærið nær stanslaust. Kryddið með saffraninu. Ekki á að setja meira soð fyrr en grjónin eru farin að æpa úr þurrki. Þetta tekur um 20-25 mínútur. Nauðsynlegt að hafa glas af hvítvíni við höndina. (til að drekka, sko, ekki hella út á, neitt...)
Þegar grjónin eru orðin mjúk, er parmaostinum og smjörinu hrært saman við.
Ef vill má hætta að ausa soði aðeins áður en grjónin eru orðin mjúk, setja lok á pönnuna og slökkva undir. Hræra síðan parmaostinum og smjörinu saman við og hita rísottóið upp þegar á að bera það fram.
Gremolata:
1-2 hvítlauksrif
1 búnt steinselja
rifinn börkur af einni sítrónu (helst lífvænt ræktaðri)
Hakkið steinseljuna, pressið hvítlaukinn og blandið saman, ásamt sítrónuberkinum".
Fann þar nautaskanka sem biðu góðs tíma, en þeirra tími er augljóslega kominn. Hafði áður eldað osso bucco eftir uppskrift frá ágætum netkonum, sem því miður setja ekki lengur uppskriftir á vefinn nema endrum og eins núorðið. Til að eiga þett sjálfur hef ég stolist til að afrita uppskriftina þeirra hér.
Í kvöld, á feðra daginn verður semsagt notalegir nautaskankar norðurítalíu á boðstólum fyrir ómegðina mína.
Ég gef uppskriftinni orðið:
"Þessi réttur er afskaplega gestaboðsvænn, þar sem öll vinnan við hann getur farið fram löngu fyrir boðið.
(fyrir fjóra)
4 sneiðar nautsskankar (osso buco kjöt, fæst oftast í Nóatúni)
salt og pipar
25 g ólífuolía eða smjör
500 g tómatar, mega vera úr dós (nota alltaf dósatómata, ekkert síðra)
3 dl þurrt hvítvín
1 tsk þurrkað marjoram eða 1 msk ferskt
um 1 dl vatn (má sleppa, ef safinn af dósatómötum er notaður)
Kryddvöndull:
1 búnt steinselja
kvistur af timjani
1 lárviðarlauf
Skerið aðeins inn í ytra borð sneiðanna á 1-2 stöðum svo þær myndi ekki skál þegar þær steikjast. Hitið smjörið eða olíuna í stórum potti og brúnið sneiðarnar á báðum hliðum. Hellið helmingnum af hvítvíninu yfir og látið sjóða án loks í um 5 mínútur.
Ef notaðir eru nýir tómatar þarf að afhýða þá og hakka, annars bara hakka. Má hella safanum af dósatómötum, ég geri það samt aldrei. Bindið saman steinselju, timjan og lárviðarlauf fyrir kryddvöndulinn.
Setjið tómata, salt, pipar, marjoram, afganginn af hvítvíninu, vatn og kryddvöndul út í pottinn. Látið sjóða við vægan hita í 3 1/2 - 4 klukkustundir. Ef notaðir eru kálfaskankar þarf ekki nema um 1 1/2 tíma. Kjötið á að hrynja af beinunum.
Risotto milanese:
1 lítill laukur
1 msk smjör
300 g arboriogrjón eða önnur risottovæn hrísgrjón
um 600 ml gott soð (helst ekki af teningi)
Klípa af saffrani, steytt vel
3-4 msk nýrifinn parmaostur
meira smjör
salt
pipar
Hakkið laukinn frekar fínt og steikið 2-3 mínútur á víðri pönnu í smjörinu. Laukurinn á ekki að brúnast. Setjið grjónin saman við og hrærið þar til þau eru þakin feiti. Kryddið með salti og pipar.
Hafið soðið nálægt suðupunkti við hlið pönnunnar. Hellið 1/2-1 ausu í einu út á grjónin, hrærið nær stanslaust. Kryddið með saffraninu. Ekki á að setja meira soð fyrr en grjónin eru farin að æpa úr þurrki. Þetta tekur um 20-25 mínútur. Nauðsynlegt að hafa glas af hvítvíni við höndina. (til að drekka, sko, ekki hella út á, neitt...)
Þegar grjónin eru orðin mjúk, er parmaostinum og smjörinu hrært saman við.
Ef vill má hætta að ausa soði aðeins áður en grjónin eru orðin mjúk, setja lok á pönnuna og slökkva undir. Hræra síðan parmaostinum og smjörinu saman við og hita rísottóið upp þegar á að bera það fram.
Gremolata:
1-2 hvítlauksrif
1 búnt steinselja
rifinn börkur af einni sítrónu (helst lífvænt ræktaðri)
Hakkið steinseljuna, pressið hvítlaukinn og blandið saman, ásamt sítrónuberkinum".
1. október 2009
Ærir þýddur - og þó aldrei verið frosinn
Yllis beat saft
Many things grow in the garden ærin. Stikkilsber he has used in jam and marmalades made. Sanguineum and Solbes gel in the autumn. Now grow there also black tulips and other nuances.
Encountered a recipe for svalandi ylli drink and where ærin has field for Snob in wine and reminded, of Roll, the beat saft to a better life in the mail here before. He decided to file down bruggað it for later use in summer when ylli alarm begins to flourish.
Yllis drykkur: Yllis drink:
20 vænir klasar yllisblóm 20 vænir Classes ylli flowers
2 kg sykur 2 kg sugar
2 stk sítróna eða lime 2 pcs lemon or lime
50 g sítrónusýra 50 g citric acid
bensóat benzoate
2 lítrar sjóðandi vatn 2 liter boiling water
Aðferð: Method:
Raspið lemon / lime (or cut in slices) and prssið her juice. Ylli Flowers, sugar, citric acid and sítrónuraspið / slices are placed in a large pot. Put lemon juice and water sjóðani with. Maintained by welding (not boiling) and stir another periodically, until the information is sykurinn eystra. Use bensoatið under. manufacturer instructions. Put a cold place in 2 hours and stir another stroke. Sigtið then bottled and carefully completed. Store in a cool place.
This is the extract that is mixed útí water by taste.
Many things grow in the garden ærin. Stikkilsber he has used in jam and marmalades made. Sanguineum and Solbes gel in the autumn. Now grow there also black tulips and other nuances.
Encountered a recipe for svalandi ylli drink and where ærin has field for Snob in wine and reminded, of Roll, the beat saft to a better life in the mail here before. He decided to file down bruggað it for later use in summer when ylli alarm begins to flourish.
Yllis drykkur: Yllis drink:
20 vænir klasar yllisblóm 20 vænir Classes ylli flowers
2 kg sykur 2 kg sugar
2 stk sítróna eða lime 2 pcs lemon or lime
50 g sítrónusýra 50 g citric acid
bensóat benzoate
2 lítrar sjóðandi vatn 2 liter boiling water
Aðferð: Method:
Raspið lemon / lime (or cut in slices) and prssið her juice. Ylli Flowers, sugar, citric acid and sítrónuraspið / slices are placed in a large pot. Put lemon juice and water sjóðani with. Maintained by welding (not boiling) and stir another periodically, until the information is sykurinn eystra. Use bensoatið under. manufacturer instructions. Put a cold place in 2 hours and stir another stroke. Sigtið then bottled and carefully completed. Store in a cool place.
This is the extract that is mixed útí water by taste.
26. september 2009
21. september 2009
Ærir - klassíkar bókmenntir
Ærir hefur legið undir feldi í 6 mánuði og reiknaði ekki með að eiga afturkvæmt. Hinsvegar hefur komið í ljós að þessi vefsíða er uppspretta fróðleiks og gleði sem höfðar til fjöldans því þrátt fyrir að hafa ekki sett staf á blað þennan tíma er síðan lesin og heimsótt í talsverðu mæli, eða allt að 500 heimsóknir í mánuði.Þessu verður náttúrulega að sinna, enda ótal sögur sem enn hafa ekki verið færðar til bókar.
6. apríl 2009
Tuttugu þúsund
Ég hef verið latur við að blogga. Þessi árátta hefur verið að fjara út, en í dag var 20.000. heimsóknin til Æris. Nákvæmlega ellefu sekundum betur en tuttugug og sex mínutur yfir tvö. 14:26:11. Einhver sem kemur af og til, etv reglulega nafnlaust og hljóðlaust, eins og flestir aðrir. Flettingarnar eru komnar vel yfir 40.000. Ég veit ekki hvort þetta telst mikill eða lítill lestur en mér finnst hann ærinn og ótrúlegt að nokkur nenni að fylgjast með tuðinu í mér, -svona þegar ég yfir höfuð nenni núorðið að færa það á blað.
Kannski lifnar yfir síðunni síðar.
Góðar stundir.
Kannski lifnar yfir síðunni síðar.
Góðar stundir.
23. mars 2009
Hægeldun - slow food-rauðvínskássa
Einhver bylgja af hægeldun mun vera að ryðja sér til rúms, eða réttara sagt vaxa hryggur um fisk. Ég var trúr þessu um helgina og eldaði rauðvínskássu með gratineruðum kartöflum handa gestum. Uppskriftina fékk ég hjá Ragnari lækni sem er mönnum fremri í hægeldun. Ég verð þó að segja að ég mæli með örlitlum breytingum á uppskriftinni. Það sem átti að vera punkturinn yfir i-ið reyndist í mínu tilfelli næstum disaster þó gestir kvörtuðu ekki.
Ég eldaði nautakássu nautabanans.
Ég varð mér úti um gúllaskjöt og vegna tilmæla í uppskrift Ragnars skar ég það í smærri bita og steikti með tveimur laukum og sex smáttskornum hvítlauksrifjum á vægum hita eða þar til kjötið er brúnað á hverri hlið. Ég var trúr uppskriftinni og bætti út í 7.5 kanilstöngum , skipti nautakrafti út fyrir villibráðarkraft því það var það sem til var í ísskápnum, saltaði og pipraði. Því næst bættust við sex negulnaglar og þegar kanil/negul lyktin hefur blossað upp bætti ég útí er flösku af af rauðvíni. Þar útí flugu tvö lárviðarlauf, tvær greinar af fersku timían og rósmarín. Ég elska lyktina af fersku timían. Það er stemmingskryddjurt. Skapar ótrúlega gott andrúmsloft.Þetta lét ég malla í klukkutíma og bætti þá út í tveimur gullrótum, ólífum og hálfri rófu (hefði kosið sellerírót en átti hana ekki til. Þetta lét ég malla í 3o mín til viðbótar og smakkaði oft til. Var kominn með fullkomið jafnvægi í sósuna þegar kom að lokahnykknum.
Þegar hér var komið sögu átti skv uppskrift að bæta útí 100 gr. af parmaskinku en hana átti ég ekki til og notaði í staðinn þurrkað beikon frá SS fremur en Ali að mig minnir. Þetta var slæmt múv að mínu mati. Allt annar bragðheimur og hið fullkomna jafnvægi rann út í sandinn.
Ég varð svolítið vonsvikinn við þetta en gestirnir gerðu matnum góð skil.
20. mars 2009
Af íslenskum afurðum
Oft er margt skrafað í kaffistofunni á vinnustað mínum. Í dag var rætt um matargerð og uppskriftir. Þar kom að einn samstarfsmaður minn fleygði fram sögu af verstu matargerð sem hann hefði heyrt um. Svo bar undir að vinur hans lenti í því að faðir hans þurfti að sjá um matseldina í fjarveru húsmóðurinnar. Ætlaði hann að steikja slátur en en engin var til feitin svo að hann greip til lýsis og steikti slátrið upp úr því. Mikil óþefur barst um allt húsið og þurfti að lofta út í margar vikur og maturinn var ekki góður.
.
Við þessa sögu kveiknaði í samstarfsmanni mínu sem situr á næstu skrifstofu og gekk í MR á sínum tíma og skrifar reglulega pistla um lýðheilsu og lækningar. Rifjaðist upp fyrir honum að eitt sinn hefði hann ætlað að útbúa þjóðlegan rétt og tók til kakópott þeirra MR-inga og reyndi að poppa með lýsi. Maísinn poppaðist ekki en lengi á eftir var skrítið bragð af kakóinu sem selt var í sjoppu nemendafélagsins. Farið var með málið eins og mannsmorð.
.
Þriðja söguna sagði þilskipaskrásetjarinn af upphafsbúskaparárum sínum, en þá ætlaði að unnustan að elda humar með karamellulíkjör og hvítvíni og hafði forláta uppskrift frá matgæðingi. Það fylgdi sögunni að ef ekki væri til karamellulíkjör mætti nota mysing í staðinn. Ef ekki væri til hvítvín mætti nota mysu. Svo bar undir að unnustan átti ekki heldur humar, bara rækjur. Svo úr urðu rækjur soðnar í mysu og mysingi og sagði þilkskipaskrásetjarinn að það hefði verið eftirminnilega vondur matur. Hann á því síðasta orðið í þessari hugvekjum um gourmet mat úr íslenskum afurðum.
4. mars 2009
Breyttir tímar
Kæra dagbók, þannig ber undir að ég hef minnkað við mig vinnu á gamla vinnustaðnum og er nú farinn að vinna vestur í bæ tvo eftirmiðdaga í viku á háskólaklínikinni við að grúska, nokkuð sem ég gerði fyrir tíu árum síðan. Auðvitað átti ég að vera löngu búinn að láta þig vita af þessu, en ég hef verið hugfanginn af verkefninu og því ekki gefið mér tíma til að sinna þér.
Þá daga sem ég vinn vesturfrá er ég yfirleitt lengi fram eftir. Það skapar svolítil vandræði því annan daginn fæ ég fjölskylduna mína i fisk sem ég elda. Þetta hefur valdið nokkurri spennu hjá mér því ég rýk upp um sexleitið og heim og tröfra fram fiskirétti þannig að ég kem mér sífellt á óvart með hvað hægt er að gera úr þessu hráefni á örskömmum tíma. Sem betur fer er fiskur þeim mun betri eftir því sem hann er minna eldaður.
Þá daga sem ég vinn vesturfrá er ég yfirleitt lengi fram eftir. Það skapar svolítil vandræði því annan daginn fæ ég fjölskylduna mína i fisk sem ég elda. Þetta hefur valdið nokkurri spennu hjá mér því ég rýk upp um sexleitið og heim og tröfra fram fiskirétti þannig að ég kem mér sífellt á óvart með hvað hægt er að gera úr þessu hráefni á örskömmum tíma. Sem betur fer er fiskur þeim mun betri eftir því sem hann er minna eldaður.
Út að borða
Ég hef vanrækt þig kæra dagbók í langan tíma. Það er svo margt að gerast, t.d. fór ég út að borða á einn af uppáhalds stöðunum mínum. Ég fer alltaf reglulega á Þrjá frakka á Baldursgötunni, en oftast í hádeginu og oftast með sömu félögunum. Nú hefur liðið langt frá síðustu heimsókn. Í gærkveldi gafst tilefni og endurnýjaði ég kynnin við þennan ágæta veitingastað. Á þremur frökkum virðist alltaf fullt og staðurinn eftirsóttur. Mér þótti athyglisvert að á hverju borðum mátti sjá amk einn gest með hvalsteik. Vinsældir þessa réttar virðist augljós þrátt fyrir alla tilfinningasemi gagnvart hvalveiðum. Ég fékk mér hinsvegar fisk eins og venjulega, en hét því að prófa piparsteikina hans Úlfars við tækifæri og einhverntímann síðar hrossalundina sem þar er á boðstólum.
27. febrúar 2009
11. febrúar 2009
Operation krúttmagar
Tókst að verða mér úti um kúttmaga í gær. Mér þótti þetta hnossgæti hér áður fyrr, en hef ekki fengið í mörg ár. Helst er að nálgast þetta með að kaupa sig inn á kúttmagakvöld íþrótta- eða góðgerðarfélaga en þangað er ekki öllum boðið. Því fagnaði ég því heilshugar þegar mér áskotnaðist 1 kg af kúttmögum. Í gær var ég að hreinsa þá og setti í saltvatn í nótt og í dag ætla ég með systur minni að fylla þá og halda veislu.
9. febrúar 2009
Óli
Ég hef lítið hugsað upphátt sl. vikur. Fyrir því eru margar ástæður. En margt hefur gerst sem er minnisvert og á heima í dagbókinni.
Fyrst er að telja að ég fylgdi einum besta vini mínum til grafar í síðustu viku. Aðeins 43 ára gömlum. Við vorum mikið saman í hestum. Deildum hesthúsi í 6 eða 7 ár. Höfðum ferðast víðsvegar um landið á hestbaki. Farið í sleppitúra. Hann útvegaði mér bestu hestana mína. Hann tamdi þá sjálfur. Saman áttum við skemmtilegar ferðir norður í Skagafjörð í Laufskálarétt, þar kenndi hann mér að lesa í fótaburð efnilegra tryppa. Á Þingvöllum drukkum við bjór og sögðum sögur af ævintýrum dagsins. Upp við Stöng biðum við spenntir eftir að sjá hvort færi gæfist á að ríða yfir Nautavað í Þjórsá. Að Fjallabaki þeystum við um grundir. Á Löngufjörum sundriðum við ála og sprettum úr spori. Í jarðarför hans var flutt ljóð Davíðs Stefánssonar. Þar var sungið:
Fyrst er að telja að ég fylgdi einum besta vini mínum til grafar í síðustu viku. Aðeins 43 ára gömlum. Við vorum mikið saman í hestum. Deildum hesthúsi í 6 eða 7 ár. Höfðum ferðast víðsvegar um landið á hestbaki. Farið í sleppitúra. Hann útvegaði mér bestu hestana mína. Hann tamdi þá sjálfur. Saman áttum við skemmtilegar ferðir norður í Skagafjörð í Laufskálarétt, þar kenndi hann mér að lesa í fótaburð efnilegra tryppa. Á Þingvöllum drukkum við bjór og sögðum sögur af ævintýrum dagsins. Upp við Stöng biðum við spenntir eftir að sjá hvort færi gæfist á að ríða yfir Nautavað í Þjórsá. Að Fjallabaki þeystum við um grundir. Á Löngufjörum sundriðum við ála og sprettum úr spori. Í jarðarför hans var flutt ljóð Davíðs Stefánssonar. Þar var sungið:
Ég heyri álengdar hófadyninn,
ég horfi langt á eftir þér.
Það var við hæfi. Þannig líður mér. Blessuð sé minning Ólafs Eiðs Ólafssonar.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
